T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ... ...
ÜYE: ... ...
ÜYE: ... ...
KATİP: ... ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ: 17/03/2022
NUMARASI:...
DAVANIN KONUSU: YİDK Kararının İptali
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/03/2022 tarih ve 2021/168 Esas - 2022/99 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin 2020/85479 sayılı "...+şekil" ibareli marka başvurusunu yaptığını, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından ... ibareli markalara dayalı olarak, SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca müvekkili başvurusunun kısmen reddine karar verildiğini, müvekkilinin bu karara yönelik itirazının ise YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkili başvurusu ile redde mesnet markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olmadığını, marka logolarının renk, şekil ve semboller açısından farklı olduğunu, müvekkilinin "..." ibareli markasını oluştururken hiçbir markadan esinlenmediğini, markasını tamamen kendine özgü olan ticaret unvanından esinlenerek oluşturduğunu, ticari işlerinde kullandığı ve müşterileri tarafından bilinen ticaret unvanını marka olarak kullanmak istemesinin her basiretli tacirin en doğal haklarından olduğunu ileri sürerek, YİDK’in 2021-M-1996 sayılı kısmi red kararının iptali ile müvekkiline ait başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, markaların asli ayırt edici unsurlarının "..." ibaresinden oluştuğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dava konusu 2020/85479 sayılı "..." ibareli marka başvurusunun kısmen reddedildiği mal ve hizmetlerin tamamının redde mesnet alınan 2007/32596, 2014/84262, 2017/28752, 2018/27158 tescil numaralı markaların kapsamındaki bazı mallarla veya hizmetlerle aynı/aynı tür olduğu, başvuru markası ile redde mesnet alınan markalar arasında karıştırılma ihtimalini ayrıca irdelemeye gerek kalmayacak düzeyde ayırt edilemeyecek derecede benzerlik ilişkisinin bulunmadığı, dolayısıyla davaya konu YİDK kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne,.... sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davalı vekili, redde mesnet olarak gösterilen markalar ile başvuru konusu marka arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi kapsamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, marka kapsamlarında da aynı veya aynı türden mal ve hizmetlerin yer aldığını, SMK'nın 5/1-ç maddesi koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 25.11.2020 tarih, 2020/1019-5419 E.K. sayılı ilamının da bu yönde bulunduğu, buna göre "...+şekil" ibareli dava konusu başvuru ile redde mesnet "..." ibareli markalar arasında bu anlamda bir benzerliğin bulunmadığı, başvurunun tertip tarzı ve yer verilen şekil unsuru ile anılan madde anlamında dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı anlaşılmakla, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davalı ... tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile kalan 346,90-TL bakiye harcın davalı ... Kurumundan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3- İstinaf aşamasında davalı ... tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 28/06/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 02/07/2024
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...