(1136 S. K. m. 38) (5271 S. K. m. 152, 280)
Yerel Mahkemece verilen hükme yönelik sanıklar D. A., F. Ç. ve müdafiileri ile sanık B. S. müdafii tarafından istinaf yoluna başvurulmakla dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden;
Somut olayda sanıklardan D. A.'ın 25/10/2016 tarihli celsede suçlamayı kabul ettiğini bildirdiği ancak aynı müdafii tarafından savunulan sanık F. Ç.'ın ise suçlamayı inkar etmesi karşısında aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunun 38/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 152. Maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanıkların savunma hakkının kısıtlanması (Aynı mahiyette Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2009/1-85 esas 2009/242 karar sayılı ve 20/10/2009 tarihli kararıyla Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 2015/584 esas 2015/4638 karar ve 08/10/2015 tarihli kararı) hukuka aykırı olup istinaf eden sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurusu bu nedenle yerinde görüldüğünden CMK'nın 289/1-h maddesi delaletiyle CMK'nın 280/1-b maddesi uyarınca, diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, dosyanın Yalova Ağır Ceza Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 02.01.2017 tarihinde kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.(¤¤)