(5271 S. K. m. 230, 289)
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı sanık M. A. Tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmakla, başvurunun ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın üzerine atılı iddianın görevli PTT memuru olarak mağdura mahkeme tarafından çıkartılan tebligatı bizzat kendisine tebliğ ettiğini yazıp imzalayarak hakkında karar kesinleşen diğer sanık M. A. K.'ya tebliğ ettiği, böylece iddianameye göre sahtecilik ve görevi kötüye kullanmak suçunu işlediği yönündedir.
Yerel Mahkeme gerekçeli kararında eylemin sabit olduğunu değerlendirerek sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan TCK 257/1 maddesiyle hüküm kurmuş ancak açılan davanın sahtecilik ve görevi kötüye kullanma suçu olduğu, her iki suçtan da sanığın cezalandırılmasının talep olunduğu, karar gerekçesinde her iki suçun bir bütün olarak görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu yönünde bir gerekçenin bulunmadığı, bu durumda TCK 204/2 maddesinden açılan dava yönünden bir değerlendirme yapılmadığı, eylemin hangi gerekçe ile tek suç oluşturduğu hususunda CMK 230 maddesi anlamında iddiayı karşılayacak yasal ve yeterli bir gerekçe gösterilmediği, görülmektedir.
Sanık M. A.'in iddia konusu olayda muhatabına tebliğ etmediğini bildiği halde "bizzat kendisine tebliğ edildi" açıklaması ile gerçekleştirdiği eylemin resmi evrakta sahtecilik yada görevi kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunda mahkemece bir değerlendirme yapılmadığı, iddianamade resmi evrakta sahtecilik suçu yönünden de dava açılması karşısında hangi gerekçe ile tek suçtan hüküm kurulduğunun CMK 230 maddesi anlamında tartışılması gerektiği değerlendirilmekle, CMK'nın 289/1-g, 280/1-b maddeleri uyarınca başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
Kesin olmak üzere 26.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)