T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
14. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2018/53
KARAR NO: 2018/532
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: BAKIRKÖY 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 13/10/2017
NUMARASI: 2017/232- 2017/847 E.K
DAVANIN KONUSU: Tazminat
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükme karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
TARAFLAR İDDİA VE SAVUNMA ÖZETİ
Davacı vekili, müvekkili şirketin dava dışı ... adına 07/08/2016 tarihinde Antalya’dan Oslo’ya uçmak üzere bilet satın aldığını, ancak uçuşun zamanında gerçekleşmediğini, yolcuların toplamda 4,5 saatlik uçuş tehiri yaşadıklarını, yolcular yaşadıkları mağduriyet karşısında hak kazandıkları maddi tazminata dair tüm haklarını alacağın temliki sözleşmesi ile müvekkili şirkete devrettiklerini, tazminat taleplerine davalı şirketin kayıtsız kaldığını ileri sürerek yolcu başına 400 Euro olmak üzere toplamda 1.600 Euro tazminatın biletin satın alındığı günün TCMB döviz kuru Türk Lirası karşılığın müvekkili şirkete ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARAR ÖZETİ
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasındaki uyuşmazlık tüketici işlemi kapsamında yapılan iş sebebiyle tazminat istemine ilişkin olduğu, davanın TTK 4 ve devamı maddeleri kapsamında mutlak ticari dava olmadığı, görevli mahkemenin Tüketici Mahkemesi olduğu gerekçesiyle dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine, mahkemenin görevsizliğine, kararın kesinleşmesini müteakip yasal iki haftalık sürede talepte bulunulduğunda dosyanın görevli Bakırköy Tüketici Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Bu karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
İSTİNAF SEBEPLERİ
Davalı vekilinin istinaf dilekçesinde özetle; 2920 Sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu olmak üzere uluslararası hava taşımalarına ilişkin Varşova Konvansiyonu ve onu değiştiren Lahey Protokolü ile Montreal Konvansiyonu hükümleri ile Türk Ticaret Kanunundaki düzenlemeler dikkate alındığında uyuşmazlığın tüketici kanunu kapsamında değerlendirilemeyeceğini, görevli mahkemenin ticaret mahkemeleri olduğunu, müvekkilinin husumet yöneltilemeyeceğini, davanın haksız olduğunu belirterek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE
Davacı, dava dışı gerçek kişilerin Antalya-Oslo hayayolu uçuşunun tehirlerden dolayı yaklaşık 4,5 saat gecikmeli olarak gerçekleştiğini, mağduriyetlerine ilişkin mevzuattan kaynaklı alacaklarını temlik ettiklerini ve alacağın temlikine dayalı olarak tazminata hükmedilmesini istemiştir.
28.05.2014'te yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/1- k maddesinde "tüketici", ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişi olarak, 3/1-l maddesinde ise “tüketici işlemi”, mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekalet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlem olarak ifade edilmiştir.
Yine anılan yasanın 73/1 maddesinde tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu, 83/2 maddesinde ise taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenleme olmasının bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu kanunun göreve ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemeyeceği hükme bağlanmıştır.
O halde somut olay bakımından davanın 28.05.2014 tarihinden sonra açılmış bulunmasına ve somut olayda uyuşmazlık, tüketicinin tarafı olduğu taşıma sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, mahkemece davanın görev yönünden reddedilmesinde isabetsizlik bulunmadığından davalı tarafın istinaf başvurusunun reddi gerekmiş olup, HMK 353/1.b.1maddesi uyarınca dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.
KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine,
2-Davalı vekili tarafından yatırılan istinaf kanun yolu harçlarının hazineye irad kaydına,
3-Davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvuru için yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına,
4-Gerekçeli kararın bir örneğinin HMK 20.maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine,
5-Dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair;
HMK.353.maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, oybirliğiyle ve kesin olarak karar verildi. 17/05/2018
KANUN YOLU: HMK 362/1.c.maddesi uyarınca karar kesindir.