T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
14. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2020/1560
KARAR NO: 2020/1113
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN DOSYANIN
MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 10.Asliye Ticaret Mahkemesi
NUMARASI: 2018/902
KARAR TARİHİ: 12.02.2020
DAVA: İtirazın İptali (Ticari Nitelikteki Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan)
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sırasında verilen ihtiyati haciz kararına itirazın reddine yönelik olarak verilen karara karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ İhtiyati haciz talep eden davacı vekili dilekçesinde özetle; müvekkilinin taraflar arasındaki sözleşme kapsamında aralarında ticari ilişki bulunduğunu ve buna istinaden fatura tanzim edildiğini, davalı tarafın faturaları ödemediğini ve bu nedenle alacaklı olduğunu, faturalı alacağın tahsili için başlatılan icra takibinini davalının haksız itirazı ile durduğunu, bu nedenle itirazın iptali istemli iş bu davanın açıldığını, davalının yargılama aşamasında mallarını kaçırma amacının olduğunu, bu sebeplerle davalı borçlunun borcuna ve masraflarına yeterli miktarda taşınır, taşınmaz malları ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacakları üzerine tedbiren ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince 04/12/2019 tarihli kararla, İhtiyati haciz talep eden vekilinin ihtiyati haciz talebinin kabulü ile 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 257. ve müteakip maddeleri gereğince borçlunun 597.264,92 USD (karşılığı 3.195.188,15 TL üzerinden) borcuna ve masraflarına yeterli miktarda taşınır ve taşınmaz malları ile 3. şahıslardaki hak ve alacaklarının üzerine, ihtiyati haciz konulmasına karar verilmiştir. Bu karara karşı, davalı vekili tarafından verilen itiraz dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki benzer uyuşmazlığa ilişkin yürütülen bir başka davada ihtiyati haciz talebinin reddine karar verildiğini, bu karara karşı başvurulan istinaf denetiminde İstanbul Bölge Adliye mahkemesi 13. HD 2019/1188 sayılı kararı ile davacı istinaf başvurusunun reddedildiğini, bu kararın emsal alınması gerektiğini, somut olayda ihtiyati haciz koşullarının bulunmadığını, davacının faturaya konu mal ve hizmet teslimini kanıtlaması gerektiğini, faturanını tek başına alacağın varlığını kanıtlamayacağını, davacı yanca sözleşmenin türkçe metnini sunmaksızın ve müvekkili ticari defterleri incelenmeksizin ihtiyati haciz kararı verilmesinin doğru olmayacağını ileri sürerek, karara itiraz etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ İlk Derece Mahkemesi, itirazı değerlendirdiği 2018/902 E 13.03.2020 tarihli ara karararla ; "...Yapılan yargılamaya göre, ihtiyati hacze konu sözleşme gereğince taraflar arasında ticari ilişkiden dolayı davacı tarafın fatura düzenlenmiş olduğu, davalı tarafa tebliğ edilmiş olduğu, dava konusu icra takibine konu faturanın davalı tarafından yasal itiraz süresinden sonra iade edilmiş olduğu, yapılan itiraz sebeplerinin alacağın esasına dair itirazlar olup mahkememizce esasla ilgili yargılamanın devam etmekte olduğu, bilirkişi raporu alındığı, ihtiyati haciz verilebilmesi için mutlak bir ispat aranamayacağı, ibraz edilen belgelerin yaklaşık kanaat oluşturmaya yeterli olduğu, ihtiyati haciz kararı verebilmek için gerekli yaklaşık ispat kuralının gerçekleşmiş olması sebepleriyle, davalı (borçlu) vekili tarafından yapılan itirazın reddine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır (emsal İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2019/1462-1177 esas ve karar sayılı, 26/09/2019 günlü ilamı). Tüm dosya kapsamına ve toplanan delillerin değerlendirilmesine göre, davalı (borçlu) vekili tarafından yapılan ihtiyati hacze itirazın reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varıldığı..." gerekçesiyle, ihtiyati hacze yönelik itirazın reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı, ihtiyati hacze itiraz eden vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ İhtiyati hacze itiraz eden davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle: fatura düzenlenmesinin tek başına alacağı kanıtlamayacağını, davacınını fatura konusu hizmeti verdiğini de kanıtlaması gerekeceğini, taraflar arasındaki benzer uyuşmazlığa ilişkin yürütülen bir başka davada ihtiyati haciz talebinin reddine karar verildiğini, bu karara karşı başvurulan istinaf denetiminde İstanbul Bölge Adliye mahkemesi 13. HD 2019/1188 sayılı kararı ile davacı istinaf başvurusunun reddedildiğini, bu kararın emsal alınması gerektiğini, davacının gönderdiği ihtarnameler ile sözleşmeden döndüğünü, buna göre ifa talep edilemeyeceğini, davacı yanca sözleşmenin türkçe metnini sunmaksızın ve müvekkili ticari defterleri incelenmeksizin ihtiyati haciz kararı verilmesinin doğru olmayacağını ileri sürerek, istinaf incelemesi sonucu, mahkemenin 13.03.2020 tarihili ihtiyati hacize itirazın reddine ilişkin ara kararının kaldırılarak, müvekkili aleyhine verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE İstinafa konu karar, ihtiyati haciz kararına yöneltilen itirazın reddine ilişkin 13.03.2020 tarihli ek karardır. İhtiyati haciz isteyen vekili, taraflar arsındaki ticari ilişki nedeniyle faturaya dayalı bakiye alacağın tahsili amacıyla ihtiyati haciz isteminde bulunmuştur. Mahkemece yazılı gerekçeyle ihtiyati haciz istemini kabul etmiş, bu karara karşı itiraz reddedilmiş, redde ilişkin ek karar davalı borçlu vekili tarafından istinaf edilmiştir. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 257. maddesi uyarınca; rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir. Buna karşılık; vadesi gelmemiş borçtan dolayı ancak borçlunun muayyen yerleşim yerinin olmaması ya da taahhütlerinden kurtulmak amacıyla mallarını gizlemeye, kaçırmaya veya kendisi kaçmaya hazırlanır yahut kaçar ya da bu maksatla alacaklının haklarını ihlâl eden hileli işlemlerde bulunursa ihtiyati haciz kararı verilebilir. Dosyanın incelenmesinde; mahkemece verilen ihtiyati haciz kararında da işaret edildiği üzere mutlak bir ispat aranmayacağı, dosyaya sunulan belgeler, takip ve alacağa dayanak faturalar, davalı borçlu BA formaları ve bilirkişi raporundaki tespitler itibariyle İİK'nın 258.maddesi uyarınca, alacağın varlığı ve miktarı konusunda yaklaşık kanaat oluşturacak belgelerin sunulduğu anlaşılmakla, mahkemece ihtiyati haciz kararına itirazın reddi yönünde verilen karar isabetli olup, aksi yöndeki davalı vekili istinaf başvuru nedenleri yerinde görülmemiştir. Davacının alacak iddiası, muaccel bir alacağa ilişkin olduğundan, alacaklının, borçlunun mallarını kaçırdığını ispat etmesine de gerek yoktur. Açıklanan bu gerekçelerle, HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davalı borçlu vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b1 maddesi uyarınca esastan reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1.maddesi uyarınca esastan reddine, 2-Davalı tarafından yatırılan istinaf başvuru harçlarının Hazineye irad kaydına, 3-Davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvuru için yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına, 4-Gerekçeli kararın ilk derece mahkemesince taraf vekillerine tebliğine, 5-Dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair; HMK'nın 353/1.b.1. ve İİK'nın 265/son maddeleri uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, oybirliğiyle ve kesin olarak karar verildi. 22/10/2020
KANUN YOLU: HMK'nın 362/1.f maddesi uyarınca karar kesindir.