T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
15.HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2019/1963
KARAR NO: 2019/1403
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 16/04/2019
NUMARASI: 2018/73 Esas, 2019/442 Karar,
DAVANIN KONUSU: Menfi Tespit
KARAR TARİHİ : 21/11/2019
Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan ön inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ : Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince istinaf talebinde bulunulmuştur. Davacı tarafça 44,40 TL istinaf karar harcı ile 150,00 TL istinaf gider avansının yatırılması için mahkemece çıkarılan meşruhatlı tebligat davacı vekiline 14/05/2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, ancak mahkemenin 17/06/2019 tarihli ek kararı ile, verilen kesin süre içinde eksik harç ve masraf yatırılmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.Davacı vekili istinaf dilekçesinde, muhtıranın usulüne uygun düzenlenmediğini, dosyada varolan gider avansından bahsedilmediğini ve fazladan yatırılması istenen 150,00 TL gider avansının gerekçesiyle belirtilmesi gerektiğini, kesin süreye ilişkin ara kararın ve uyulmamasının sonuçlarının açık şekilde yazılması gerektiğini belirterek, istinaf başvurusunun esastan kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir. Dosyanın incelenmesinde, dava açılışında 17/01/2018 tarihinde 195,00 TL gider avansı yatırıldığı, mahkemece 16/04/2019 tarihinde karar verildiği, gerekçeli kararın taraflara tebliği ve istinaf dilekçesinin tebliği masraflarından sonra dosyada kalan gider avansının dosyanın bölge adliye mahkemesine gidiş dönüş masrafı olan 62,30 TL'yi ve tebligat giderlerini karşılamadığı anlaşıldığından istinaf gider avansı ve maktu istinaf harcının yatırılması için davacı vekiline muhtıra çıkarıldığı, yerel mahkeme tarafından davacı vekili adına çıkarılan muhtıra tebligatı üzerinde "44,40 TL maktu istinaf karar harcı ile 150,00 TL istinaf gider avansının HMK'nın 344. Maddesi gereğince bir haftalık kesin süre içinde yatırılması, aksi takdirde istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılacağına" ilişkin şerh düşülmek suretiyle tebligatın 14/05/2019 tarihinde bizzat davacı vekiline tebliğ edildiği, verilen süre içerisinde eksik harç ve istinaf giderinin yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece tebligat üzerine yazılan muhtırada yatırılacak harç ve avans miktarı ile türü ve süresinin açıkça belirtildiği, yine bu süre içinde yatırılmaması halinde istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılacağının da bildirildiği görülmektedir. Bu durumda, mahkemece süresi içinde harç ve gider avansı yatırılmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin yapılmamış sayılmasına dair verilen ek karar usul ve yasaya uygun olmuştur. Açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzeni gözetilerek yapılan istinaf incelemesi sonucunda, dosya kapsamına, ek kararın dayandığı yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, mahkeme ek kararında yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. bendi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi açıklandığı üzere;1-İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 17/06/2019 tarih ve 2018/73 esas, 2019/442 karar sayılı ek kararında yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan REDDİNE, 2-İstinaf harçları peşin alındığından ayrıca harç alınmasına yer olmadığına,3-Davacı tarafça yapılan istinaf yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,4-İstinaf incelemesi sırasında duruşma açılmadığından vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına,Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 6100 sayılı HMK'nın 361. maddesi gereğince kararın tebliğ tarihinden itibaren 2 hafta içerisinde Yargıtay'da temyiz yolu açık olmak üzere 21/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.