T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
15.HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2018/1215
KARAR NO: 2020/1367
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 10/04/2018
NUMARASI: 2017/457 Esas, 2018/336 Karar
DAVANIN KONUSU: İtirazın İptali
KARAR TARİHİ: 24/11/2020
Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, HMK m. 353 hükmü gereğince duruşmasız olarak dosya üzerinde HMK m. 355 hükmü gereğince istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda, sair taleplerinin reddi ile;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Dava, çatının sökülerek yeniden yapılmasını konu alan yazılı eser sözleşmesine dayalı fazla ödenen avans tutarının iadesi amacıyla başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkin olup; mahkemece, davanın kabulü ile itirazın iptaline ve icra inkar tazminatının tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Davalı vekili istinaf talebinde özetle, davacı tarafça yapılan ödemelerin davalı tarafından yapılan bir kısım masraflara karşılık olduğunu, davacı tarafından banka yoluyla yapılan ödemeler için banka tarafından alınan masrafların da takip tutarına dahil edildiğini, icra inkar tazminatına haksız olarak hükmedildiğini belirterek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Taraflar arasında çatı yapılması işini konu alan "protokol" başlıklı tarihsiz yazılı belgeye dayalı eser sözleşmesi ilişkisi bulunduğu ihtilafsızdır. Davacı iş sahibi, işin başında davalıya 168.883,35 TL avans ödemesi yapıldığını, davalı tarafından düzenlenen fatura bedelinin ise 149.430,30 TL olduğunu, kalan 19.430,30 TL tutarında fazla ödemesinin bulunduğunu belirterek tahsili için başlattığı takibe davalı tarafından haksız olarak itiraz edildiğini; davalı yüklenici ise, davacı tarafça talep edilen bedelin fazladan ödenen avans olarak değerlendirilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece defter incelemesiyle alınan bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davacı ticari defterine göre davalıya 168.800,00 TL ödeme yapıldığını, davalının kendi ticari defterlerinde dahi davacı tarafa kestiği 149.369,70 TL tutarlı fatura bedeli kadar borçlu olarak göründüğünü, davalının savunmasında geçen, konaklama ve malzeme masraflarının ispatlanamadığını belirterek davanın kabulüne karar verilmiştir. Buna göre taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazladan ödemesi bulunup bulunmadığı noktasındadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tarafların örtüşen ticari defterlerine göre davacının davaya konu takip tutarı kadar fazla ödemesi bulunduğu denetlenebilir bir şekilde ve usulünce belirlenmiş, mahkemece de buna uygun karar verilmiştir. Takip konusu alacak miktarı taraf defterlerinde kayıtlı olup, likit olduğundan davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesinde bir yanlışlık yoktur. O halde, mahkemece verilen karar, usul, yasa ve dosya kapsamına uygun olduğundan davalı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; 1-İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 10/04/2018 tarih ve .2017/457 Esas, 2018/336 Karar sayılı kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan REDDİNE, 2-Alınması gereken 1.327,28 TL nisbi istinaf karar harcından davalı tarafça peşin olarak yatırılan 335,00 TL harcın mahsubu ile bakiye 992,28 TL harcın davalıdan alınarak HAZİNEYE GELİR KAYDINA, 3-Davalı tarafça yapılan istinaf yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, 4-İstinaf incelemesi sırasında duruşma açılmadığından davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda KESİN olmak üzere 24/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.