T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
16. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
DOSYA NO: 2017/6382 Esas
KARAR NO: 2020/1135
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 30/05/2017
NUMARASI: 2014/1224 E. - 2017/445 K.
DAVANIN KONUSU: Menfi Tespit
KARAR TARİHİ: 25/06/2020
İstinaf incelemesi için Dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. ve 356. maddeleri gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;
G E R E Ğ İ D Ü Ş Ü N Ü L D Ü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ
DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; vekil edenin bağımsız bir film yapımcısı ve yönetmeni olduğunu, eşi birlikte yazdığı filmin bütçesini denkleştirebilmek için festivallere başvurarak fon bulmaya çalıştığını, vekil edenin festival jürisi önünde yapacağı sunumu İngilizce'ye tercüme etmesi için davalının arkadaşı olan tercüman ile tanıştırdığını, festival kapsamında filmin broşür, kartvizit, kurumsal kimlik çalışmalarına bedelsiz sponsor olmayı teklifi üzerine vekil edenin bu teklifi kabul ettiğini, tarafların verilecek sponsorluk hizmet karşılığında film için basılacak broşür ve tanıtım dokumanına davalının şirketinin isim ve logosunun kullanılması bu sayede aynı zamanda reklam pazarı işlevi de gören ... festivalinde davalının şirketinin tanıtılması konularında anlaştıklarını, davalının anlaşmaya riayet etmeyerek tamamen afaki hizmet kalemlerini içeren ve piyasa rayicinin çok üzerinde ücretlendirdiği hizmet faturasını vekil edene gönderdiğini, vekil edenin faturaya Noter kanalı ile itiraz ettiğini, davalının vekil eden aleyhine icra takibi başlattığını, davalıya borcu bulunmadığını, davalının sponsor olmak istediğini, verdiği hizmetleri sonra taraflar arasındaki anlaşmaya aykırı olarak faturalandırdığını beyanla borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.
CEVAP; Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasında sponsorluk sözleşmesi bulunmadığını, kesilen fatura içeriğinin rayice uygun olduğunu, davalının ticari faaliyette bulunduğunu beyanla davanı reddine ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARI: İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "her ne kadar davacı, taraflar arasında sponsorluk sözleşmesi olduğunu beyan etmiş ise de bu yönde hiçbir delil sunmamıştır. Bu itibarla davalı tarafından da inkar edilen bu hususun davacı tarafından ispat edilemediği kanaatine varılmış, bu yöndeki bilirkişi görüşü Mahkememizce aynen benimsenmiştir. Diğer yandan her ne kadar davacı fiyatlandırmanın fahiş olduğunu beyan etmiş ise de fatura içeriğinin hizmete uygun ve makul olduğu da konusunda uzman bilirkişi eli ile tespit edilmiştir. Bu itibarla davanın reddine ve takibin tedbiren durdurulduğu nazara alınarak davacı aleyhine tazminat hükmedilmesine" şeklinde karar verilmiştir.
İSTİNAF İSTEMİ: Davacı vekili istinaf isteminde özetle; Davalının müvekkilinin senaryosunu yazdığı filmin broşür, kartvizit ve kurumsal kimlik çalışmalarına bedelsiz sponsor olmayı teklif ettiğini, müvekkilinin de bunun karşılığında davalının logosunu reklam amacıyla katılmış olduğu festivallerde kullanmayı kabul ettiğini, tarafların şifahen anlaştıklarını, davalının yapılan anlaşmaya riayet etmediğini, tamamen afaki hizmet kalemlerini içeren ve piyasa rayiç değerlerinin çok üstünde ücretlendirildiği 06/11/2013 tarihli hizmet faturasını müvekkile gönderdiğini, haksız takip başlatıldığını, menfi tespit davası ile takibin durdurulduğunu, logonun reklam amacıyla kullanılmış olmasının müvekkili ve davalı arasında akdedilen sözleşmenin davalının tasarım hizmetlerine karşılık müvekkilim edimini oluşturduğunu, broşürlerde sadece müvekkilinin filmi için kendisine sponsorluk kapsamında bedelsiz destek veren kurum ve kuruluşların unvan ve logolarına yer verildiğini, müvekkilinin herhangi bir bedel istemeden bastırmış olduğu logonun bunun en önemli delili olduğunu, reklamcılık ve muhasebe uzmanı bilirkişilerin uzmanlık alanları dışında hukuki görüş bildirdiklerini, mahkemenin bilirkişilerin raporundan ayrı bir hukuki değerlendirme ve açık bir gerekçe göstermeden hukuka aykırı hüküm kurduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE: Dava, İİK'nın 72.maddesine dayalı olarak açılan menfi tespit davasıdır. İlk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı vekili, yasal süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurmuştur. İstinaf incelemesi, HMK'nın 355. maddesi gereğince, ileri sürülen istinaf başvuru nedenleri ve kamu düzeni yönüyle sınırlı olarak yapılmıştır. Somut olayda; davacı taraflar arasında sözlü olarak sponsorluk sözleşmesi kurulduğunu ve bu nedenle davalının faturaya dayalı alacak talebinin yerinde olmadığını ve faturadaki ücretin fahiş olduğunu iddia etmiş ise de; mevcut delil durumuna göre sponsorluk sözleşmesinin mevcudiyetinin ispatlanamadığı gibi bilirkişi heyetinin fiyat karşılaştırması yaparak hazırladıkları ek raporuna göre fatura ücretinin piyasa fiyatına göre makul olduğu açıkça belirtilmiş olmakla ilk derece mahkemesinin davanın reddine dair kararı usul ve esas yönünden hukuka uygundur. Açıklanan nedenle HMK 355.maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemeye göre davacı vekilinin istinaf isteminin HMK'nın 353/b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi ayrıntılı kararda açıklandığı üzere; 1-6100 sayılı HMK.'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf isteminin ESASTAN REDDİNE, 2-Alınması gereken 54,40 TL harçtan, peşin alınan 31,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 23,00 TL eksik harcın davacıdan alınarak hazineye irat kaydına, 3-İstinaf incelemesi duruşmasız yapıldığından avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına, 4-Davacı tarafça yapılan masrafların üzerinde bırakılmasına, 5-Artan gider avanslarının karar kesinleştiğinde ve talep halinde taraflara iadesine, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu 25/06/2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.