T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
17. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2023/397 Esas
KARAR NO: 2023/462
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL 15. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ARA KARAR TARİHİ: 27/01/2023
NUMARASI: 2022/420 Esas
DAVA: GENEL KURUL KARARININ İPTALİ
KARAR TARİHİ: 19/04/2023
6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacılar vekili dava dilekçesi ile; davalı kooperatifin 17/05/2022 tarihli genel kuruluna davetin usule aykırı yapıldığını, hazirun cetveli ve toplantı tutanağının özenli tutulmadığını; genel kurulun 7 nolu kararı ile YK faaliyet raporunun ve bilanço gelir gider farkı hesaplarının ibra edildiğini, bilanço oylanmadan YK faaliyet raporunun ibrasının oylanamayacağını; 10 nolu karar ile kooperatif adına kayıtlı 8 taşınmaz için yüklenici şirket ile taşınmaz satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapılması hususunda Yönetim Kuruluna yetki verildiğini, Yönetim Kuruluna soyut ve genel yetki verilemeyeceğini, ayrıca riskli alan edilen diğer parsel maliklerinin de katılımı ile 2/3 çoğunluk sağlanmadan kooperatifin tek başına sözleşme yapamayacağını; 11 nolu karar ile yeni yapılacak inşaatların kat karşılığı inşaat sözleşmesi yöntemi ile yapılmasına karar verildiğini, 10 nolu karara ilişkin belirtikleri gerekçe ile bu kararın da iptal edilmesi gerektiğini; 12 nolu karar ile yeni yapılacak binanın hisse paylaşımının, sözleşme görüşmelerinde varılan hisse paylaşımına uygun yapılmasına karar verildiğini, hisse paylaşımının nasıl yapılacağının takdir yetkisinin Yönetim Kuruluna bırakılamayacağını; 15 nolu karar ile değerleme raporu alınmasının yüklenici şirkete bırakılması ve raporun da sözleşmenin eki sayılmasının da kabul edilemez olduğunu belirterek 17/05/2022 tarihli genel kurulun 7, 10, 11, 12 ve 15 nolu kararlarının yok hükmünde olduğunu tespitini ve tedbiren kararların uygulanmasının yargılama sonuna kadar durdurulmasını talep ve dava etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemece, HMK'nun 389. maddesi gereğince yaklaşık ispatla birlikte "hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağı" koşulunun da gerçekleşmediği gerekçesiyle tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.
İSTİNAF NEDENLERİ Karar yasal süresinde davacılar vekili tarafından istinaf edilmiştir. Davacılar vekili istinaf nedenleri olarak; kararın gerekçesiz olduğunu, mahkemenin hangi nedenle yaklaşık ispat koşulunun bulunmadığını açıklaması gerektiğini, imalat ve inşaat işlerinin yaptırılma yöntemini belirleme yetkisinin genel kurula ait olduğunu, bu yetkinin Yönetim Kuruluna devredilemeyeceğini, Yönetim Kurulunun sözleşme imzalaması vb işlemler yapması halinde durumun içinden çıkılamaz hale geleceğini, kanunun ve ana sözleşmenin açıkça yasakladığı bir işin yapılıyor olması karşısında tedbir kararı verilmesi gerektiğini, kanuna aykırı olarak Yönetim Kuruluna sözleşme yetkisi verilmekle birlikte inşaat alanındaki diğer maliklerin 2/3 oy çoğunluğu ile aynı yüklenici ile anlaşacağının belli olmadığını, genel kurulun devredemeyeceği yetkilerinin devrinin geçersiz olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını ve yargılama sonuna kadar kararların uygulanmasının tedbiren durdurulmasını talep ve istinaf etmiştir.
DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE Dava, davalı kooperatifin 17/05/2022 tarihli genel kurulunun 7, 10, 11, 12 ve 15 nolu kararlarının yok hükmünde olduğunu tespitini ve kararların uygulanmasının yargılama sonuna kadar tedbiren durdurulmasına ilişkindir. Mahkemece ihtiyati tedbir talebi reddedilmiş, davacılar vekili tedbirin reddi kararını istinaf etmiştir. İhtiyati tedbir, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun onuncu kısım birinci bölümde geçici hukuki korumalar üst başlığı ile ihtiyati tedbirin şartları ise 389 maddede düzenlenmiştir. Maddede, mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesi önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkansız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakınca yahut ciddi bir zarar doğacağından endişe edilmesi hallerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebileceği belirtilmiştir. Yani ihtiyati tedbir kararı verilebilmesi için yasanın düzenlediği şartların varlığı gerekli olmakla birlikte, şartların varlığı halinde bir davada her konuda ihtiyati tedbir kararı verilmemekte yalnızca uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilmektedir. Kooperatifler Yasası'nın 42. Maddesi; "Genel Kurul bütün ortakları temsil eden en yetkili organdır. Genel Kurul, aşağıdaki yetkilerini devir ve terk edemez. 1. Anasözleşmeyi değiştirmek, 2. Yönetim Kurulu ve Denetçiler Kurulu üyeleriyle gerektiğinde tasfiye kurulunu seçmek, 3. İşletme hesabiyle bilanço ve gerektiğinde gelir gider farkının bölüşülmesi hakkında karar almak, 4. Yönetim ve denetçiler kurullarını ibra etmek, 5. Kanun veya anasözleşme ile Genel Kurula tanınmış olan konular hakkında karar vermek. 6. (Ek: 6/10/1988 - 3476/9 md.) Gayrimenkul alımında ve satımında takip edilecek usul ile alınacak gayrimenkulün niteliğini, yerine ve azami fiyatını, satılacak gayrimenkulün asgari fiyatını belirlemek. 7. (Ek: 6/10/1988 - 3476/9 md.) İmalat ve inşaat işlerinin yaptırılma yöntemini belirlemek. 8. (Ek: 6/10/1988 - 3476/9 md.) Yapı kooperatiflerinde; kooperatifin ortak sayısı ile yapılacak konut veya işyeri sayısını tesbit etmek." hükmünü düzenlemektedir. Somut davada, davacının tedbir talebiyle yürütülmesinin geri bırakılmasını istediği 7, 11 ve 15 nolu maddeler incelendiğinde, bu maddelerin yürütülmesinin, hangi nedenlerle kooperatif açısından telafisi imkansız zararlar doğuracağına ilişkin somut nedenler sunulamadığı, kararların, kooperatifin genel işleyişini sağlamaya dönük içeriklerinin dışında, tedbiren uygulanmalarının durdurulmasını gerektirecek ve gecikme sebebiyle doğabilecek ciddi bir sakıncanın ne olduğu konusunda yeterli delil sunulamadığı anlaşılmakla, bu maddelerin tedbiren yürütmesinin geri bırakılması talebinin reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.Ancak genel kurulun, yüklenici şirket ile taşınmaz satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapılması hususunda Yönetim Kuruluna yetki verilmesine dair 10. nolu kararı ile, yeni yapılacak binanın hisse paylaşımının, sözleşme görüşmelerinde varılan hisse paylaşımına uygun yapılmasına dair 12. nolu kararı yönünden HMK'nın 389, TTK'nın 449 ve Kooperatifler Yasası'nın 42 maddesi hükümleri dikkate alındığında, kararların yürütülmesinin tedbiren durdurulması şartlarının bulunduğu ve yaklaşık ispat koşulunun sağlandığı anlaşıldığından, mahkemece bu maddeler yönünden tedbir talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Açıklanan nedenler ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1.b.2 bendi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, davacıların tedbir talebinin kısmen kabulü ile genel kurulun 10 ve 12 nolu kararlarının tedbiren yürütmesinin geri bırakılmasına, davacıların diğer maddelere yönelik genel kurul kararlarının tedbiren yürütmesinin geri bırakılması isteminin reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere: 1)Davacılar vekilinin istinaf başvurusunun KABULÜNE, 2)İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2022/420 Esas sayılı derdest dava dosyasında verilen 27/01/2023 tarihli ara kararın KALDIRILMASINA, 3-a) Davacıların ihtiyati tedbir talebinin kısmen kabulü ile, 17/05/2022 tarihli genel kurulun 10. ve 12. maddelerinin tedbiren yürütmesinin GERİ BIRAKILMASINA, b)Diğer genel kurul kararlarının tedbiren yürütmesinin geri bırakılması isteminin REDDİNE 4-Hüküm tarihinde yürürlükte bulanan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 179,90 TL istinaf karar harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına YER OLMADIĞINA, 5-Davacı tarafça yapılan istinaf yargılama giderlerinin mahkemece verilecek esasa dair kararda değerlendirilmesine, 6-Dosyanın gerekli işlemlerin yerine getirilmesi için ilk derece mahkemesine gönderilmesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b/2 bendi ile aynı kanunun 362/1-f bendi ve İİK'nun 258/son fıkrası gereğince kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19/04/2023