(6518 S. K. m. 104, 105) (5809 S. K. m. 56, 63) (5271 S. K. m. 289) (11. CD. 27.10.2015 T. 2013/19465 E. 2015/30239 K.)
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Yerel mahkemece, sanığın özel belgede sahtecilik suçundan beraatine karar verilmiş ise de,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 2013/19465-2016/30239 E.K. Sayılı kararı da dikkate alınarak, müştekinin bilgisi ve rızası dışında abonelik sözleşmesi yapıldığı iddia olunan olayda, eylemin 19/02/2014 tarih ve 28918 sayılı R.G.'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104. ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Kanunun 63/10 maddesi ile yaptırıma bağlandığı, aynı yasanın 56. maddesinin 4. ve 5. fıkra hükümleri karşısında, özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Kanunun 56. maddesindeki düzenleme gözetilip, sanık E. D.'a ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerektiği halde, karar gerekçesinde bu hususun tartışılmaması,
Kanuna aykırı ve istinaf başvurusunda bulunan C. Savcısının istinaf nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMK'nın 289/1-g maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın yeniden incelenmek ve karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
Kesin olmak üzere 18/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)