T.C.
İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
18.HUKUK DAİRESİ BAŞKANLIĞI
ESAS NO: 2018/2421
KARAR NO: 2019/145
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 30/11/2017
NUMARASI: 2017/930 Esas, 2017/1264 Karar
DAVANIN KONUSU: Alacak
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
KARAR TARİHİ: 31/01/2019
Taraflar arasındaki alacak davasında; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresinde istinaf yoluna başvurulduğundan, dosya içeriğine göre incelemenin duruşmalı yapılmasına gerek görülmediğinden, dosyanın tevdi edildiği mahkememiz üye hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra, yapılan müzakerede de ön inceleme ve usule ilişkin eksikliğin bulunmadığının anlaşılması üzerine, dosya üzerinden heyetçe yapılan inceleme ve değerlendirme sonunda;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı güvenlik şirketi ile davalı site yönetimi arasında 21/12/2013 tarihinde 1 yıl süreli güvenlik hizmet sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereğince davacı şirketin edimlerini yerine getirerek hizmeti sunmasına rağmen davalı site yönetimi tarafından hizmet bedelinin ödenmemesi nedeniyle hak edilen 6.860,30 TL ücretin davalı site yönetiminden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili ilk derece mahkemesindeki savunmasında özetle; uyuşmazlığın çözümünde davanın açıldığı ticaret mahkemelerinin görevli olmadığından davanın görev nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davanın açıldığı İstanbul Anadolu 4.Asliye Ticaret Mahkemesince; uyuşmazlığın çözümünde tüketici mahkemeleri görevli olduğu gerekçesiyle davanın görev nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine yönelik karar tesis etmiştir.
Karar süresinde davacı vekilince istinaf edilmiştir.
Davacı vekili istinaf dilekçesinde, herhangi bir istinaf gerekçesi belirtilmemekle birlikte süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurulduğu yazılmıştır.
İddia, savunma ve tüm dosya kapsamından; dava, tacir olan davacı şirket ile 6502 sayılı TKHK'nın 3/1-k maddesi gereğince tüketici sıfatında bulunan site yönetimi arasında imzalanan hizmet sözleşmesi kapsamında ödenmediği iddia edilen hizmet bedelinin tahsili istemine yöneliktir.
Davalı site yönetiminin 6502 sayılı TKHK'nın 3/1-k maddesi gereğince tüketici sıfatında bulunması nedeniyle, taraflar arasındaki işlemin tüketici işlemi niteliğinde olduğundan, uyuşmazlığın çözümünden tüketici mahkemeleri görevli olduğundan kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır.
Bu itibarla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiş, aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.
H Ü K Ü M : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere ;
1.HMK m.353/1-b-1 gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine,
2.İşin duruşmasız olarak incelenmesi nedeniyle AAÜT 2/2 hükmü uyarınca ücreti vekalet taktirine yer olmadığına,
3.İstinaf başvurusu için yapılan yargılama giderlerinin HMK'nın 360 ıncı maddesi yollamasıyla, madde 323 uyarınca istinafı talep eden üzerinde bırakılmasına,
4.Davalı harçtan muaf olduğundan yatırmış olduğu 98,10 TL istinaf kanun yoluna başvuru harcı ve 35,90 TL istinaf karar harcının talep halinde davalıya iadesine,
5.Dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, 31/01/2019 tarihinde, oy birliğiyle ve kesin olarak karar verildi.