(2709 S. K. m. 141) (5271 S. K. m. 34, 230) (5237 S. K. m. 136)
Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine ve istinaf başvurusunda bulunan katılan vekilinin istinaf dilekçesi içeriğine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
T.C. Anayasasının 141 ve 5271 sayılı yasanın 34. Maddesine göre bütün mahkeme kararlarının gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesinin CMK'nun 289/1g maddesine göre mutlak hukuka aykırılık nedeni olduğu, CMK'nun 230. Maddesinin gerekçenin nasıl olması gerektiğini açıkladığı, bu maddeye göre suç teşkil eden eylemin açıkca gösterilmesinin, nitelendirilmesinin yapılmasının, ceza kanunundaki esaslara göre cezanın ve uygulanacak güvenlik tedbirlerinin belirlenmesinin, ertelemeye, paraya çevirmeye ve diğer tedbirlere çevrilmeye karar verilmesi veya reddedilmesi halinde bunların dayanaklarının gösterilmesinin zorunlu olduğu, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin ayrı ayrı belirtilip bun un dayanaklarının akla, hukuka uygun olarak gösterilmesi gerektiği, aksi takdirde CMK'nun 230. Maddesi anlamında gerekçeden söz edilemeyeceği,
Sanığın, kendisi ile aynı kurumda çalışan güvenlik görevlisi katılanın, yine kurumda güvenlik görevlisi olarak çalışan A. Ş. ile birlikte Antalya ilinde aynı otelde kaldığını ispat için otel yönetimini arayarak, katılana harcırah ödeyeceğinden bahisle katılanın otel kaydını ele geçirdiği sabit olup, mahkemenin kabulünün de bu şekilde olduğu, başkasına ait otel kaydının TCK'nun 136. Maddesi kapsamında kişisel veri olarak kabul edilmesi gerektiği, kişisel verileri yayma suçunun seçimlik hareketli suç olup, verileri ele geçirme, başkasına verme veya yayma şeklindeki eylemlerle işlenebileceği, bu eylemlerin her birinin suçun oluşması için yeterli olduğu halde ''sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli ve kesin bir delil bulunmadığından beraatine'' karar verilmesi, sanığın katılana ait otel kaydını onun rızası dışında ele geçirdiğinin kabul edildiği halde bu durumun suçun oluşmasına neden yeterli olmadığının denetime imkan verecek şekilde gerekçelendirilmemesi, verilen bu kararın yukarıdaki paragrafta anlatıldığı şekilde CMK'nun 230. Maddesi anlamında gerekçe içermemesi, yasaya aykırı olup;
İstinaf başvurusunda bulunan katılan vekilinin istinaf nedenleri ile CMK'nın 289/1-g, 280/1-b maddeleri uyarınca başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
Kesin olmak üzere 30.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)