(5271 S. K. m. 223, 280, 286, 303)
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmakla, Dosya görüşüldü;
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, gerekçe içeriği ve tüm dosya kapsamına göre yapılan incelemede;
Katılan A. Ö.'nün, sanığın babası olan B. A.'ya karşı Edirne İş Mahkemesine açtığı tazminat davasında kısmi kabul kısmi ret olarak karar verildiği, bu kararın Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 04/12/2013 tarih ve 2013/11645 Esas, 2013/31802 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği akabinde katılanın hizmet tespit davası açtığı, bu davada sanığın tanık olarak ifade verdiği, vermiş olduğu ifade de katılanın bazen çalışıp bazen işe gelmediğini beyan etmesi üzerine katılanın sanık hakkında yalan tanıklık suçundan şikayetçi olması üzerine sanık hakkında dava açıldığı, yapılan yargılama sonunda kesinleşmiş kararın tanık beyanı önüne geçeceği gerekçesiyle CMK'nın 223/2-a. maddesi uyarınca yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.
Yapılan yargılamaya, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen istinaf itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın ifadesi dosya kapsamına göre değerlendirildiğinde yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin belli olmaması gözetilerek kurulan beraat hükmünün yasal dayanağının hatalı gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMK'nın 303/1-c, 280/1-a maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümden "5271 sayılı CMK'nin 223/2-a " ibaresinin çıkartılarak yerine "CMK'nın 223/2-e" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan beraat hükmünün DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
CMK'nın 286/2. maddesi uyarınca kesin olmak üzere 13.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)