(5237 S. K. m. 53, 58, 62, 292, 293) (ANY. MAH. 08.10.2015 T. 2014/140 E. 2015/85 K.)
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmakla başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre;
Dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, firar tutanağı, toplanan deliller, gerekçe içeriği ve tüm dosya kapsamına göre yapılan incelemede;
Sanık hakkında hükümlünün kaçması suçundan TCK'nın 292/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda; İlk derece mahkemesince TCK'nın 292/1, 293, 62/1, 53/1-2-3, 58. maddeleri uyarınca neticeten 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hüküm kurulmuştur.
Somut olay değerlendirildiğinde;
Sanığın hükümlü olarak barındırıldığı Silivri Açık Ceza İnfaz Kurumunda 16.08.2016 günü saat 17.00 de parmak okuma cihazına giriş yaparak yapılan sayımda cihaza giriş yapmadığının belirlendiği, koğuş ve kurum içerisinde yapılan aramada sanığa ulaşılamaması şeklinde gerçekleşen eyleminin; hükümlünün kaçması suçunu oluşturduğu sonucuna varılmıştır.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
SONUÇ: Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutunun kabul edildiği, eylemlerinin olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde nitelendirilerek vasıflarının tayin edildiği, cezayı azaltıcı sebebin niteliğinin takdir kılındığı, incelenen dosyaya göre verilen hükümde usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE, dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, CMK'nın 286/2. maddesi uyarınca kesin olmak üzere, 31.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)