(5271 S. K. m. 280, 289) (5237 S. K. m. 3, 43, 61, 103)
Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine ve istinaf dilekçesi içeriğine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede sair istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Mağdurun samimi ve mahkumiyete yeterli görülen soruşturma beyanlarında, sanığın kendisini çağırdığı zamanlarda "gelme de gör bakalım" gibi sözlerle kendisini korkuttuğunu belirttiğine göre sanık hakkında TCK 103/4. maddenin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,
2-İstismarın 10 yılı aşkın bir süre devam ettiği kabul edildiğine göre, TCK 43/1. madde tatbik edilirken TCK 3 ve 61. maddeler dikkate alınarak hakkaniyete uygun bir artırım oranı belirlenmesi gerekip gerekmediği tartışılmadan alt sınırdan artırım yapılması,
Hukuka aykırı ve istinaf nedenleri bu yönü ile yerinde olduğundan CMK'nın 289/1-g, 280/1-b maddeleri uyarınca HÜKMÜN BOZULMASINA, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
Kesin olmak üzere 25.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)