(2709 S. K. m. 40) (5271 S. K. m. 34, 45, 51, 230, 231, 232) (5237 S. K. m. 53) (ANY. MAH. 08.10.2015 T. 2014/140 E. 2015/85 K.)
Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine ve istinaf başvurusunda bulunan sanığın istinaf dilekçesi içeriğine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
TCK.53 maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilirken, Anayasa Mahkemesi'nin 24/01/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı iptal kararının dikkate alınmaması,
2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2, 232/6. maddeleri gereğince, karar ve hükümlerde başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin başlangıcı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde hükümde kanun yoluna başvuru şeklinin belirtilmemesi,
Tanıklar K. D. ve B. D.'in, beyanlarının alındığı tarihte sanığın baldızı oldukları ve CMK'nın 45/1-d ve 45/3. maddeleri uyarınca tanıklıktan ve CMK'nın 51/1. maddesi uyarınca yeminden çekinme hakları bulunduğu gözetilmeden ve bu hakları hatırlatılmadan tanıklığa engel hali yok denilerek ve yeminleri de yaptırılarak dinlenilmeleri suretiyle tespit edilen anlatımlarının hükme esas alınması, dolayısıyla hükmün CMK'nın 230 uncu maddesi gereğince gerekçeyi içermemesi,
Hukuka aykırı ve istinaf başvurusunda bulunan sanığın istinaf nedenlerine bu itibarla uygun olarak, CMK'nın 289/1-g, 280/1-b maddeleri uyarınca başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
Kesin olmak üzere 18.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)