(5271 S. K. m. 193)
Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine ve istinaf başvurusunda bulunan müşteki vekilinin istinaf dilekçesi içeriğine göre dosya görüşüldü: İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler, gerekçe içeriği ve tüm dosya kapsamına göre yapılan incelemede;
Müşteki vekilinin duruşmada katılma talep ettiği halde mahkemesince bu hususta olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiş ise müşteki vekilinin suçtan zarar gören sıfatıyla hükmü istinafa yetkisi olduğu görülmekle esastan yapılan incelemede;
Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayininin gerektiği durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilmeyeceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve özel dairelerin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu gözetilmeden CMK'nın 193. maddesi hükmüne yanlış anlam verilerek CMK 193/2.maddesine muhalefet edilerek sanığın sorgusu yapılmadan beraatine karar verilmesi,
Hukuka aykırı ve istinaf başvurusunda bulunan müşteki vekilinin istinaf nedenleri bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan CMK'nın 289/1-d, 280/1-h maddeleri uyarınca başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine/yargı çevresindeki mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, CMK'nın 284 ve 286/1. maddeleri uyarınca kesin olmak üzere 14.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)