T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
3. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO: 2017/1091
KARAR NO: 2019/132
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: BURSA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 28/12/2016
NUMARASI: 2015/1017 E - 2016/1453 K
DAVANIN KONUSU: Rücuen Alacak
KARAR TARİHİ: 08/02/2019
Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava dışı ... 01.01.2010 - 03/03/2009 tarihinde Tepebaşı Belediye Başkanlığı işçisi olarak ancak taşeron şirketler bünyesinde çalıştığını, işçinin işçilik alacaklarının tahsili için Eskişehir 2. İş Mahkemesinin 2014/566 Esas 2015/397 karar sayılı dosyasıyla asıl işveren Tepebaşı Belediyesi ile davalılar ve son işveren davacı şirket aleyhine alacak davası açtığını, fazla çalışma ücreti, ilam, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verildiğini, sözkonusu İş Mahkemesi kararının Eskişehir .... İcra Müdürlüğünün ... sayılı dosyası ile takibe konulduğunu, sayılı dosyasıyla takibe konduğunu ve dosya borcunun tamamının müvekkil şirketten tahsil edildiğini, belediye ile davacı arasında imzalanan sözleşme gereğince fazla mesai yapılmasının mümkün olmadığını, davacının ihale döneminde fazla mesai de yapılmadığının bilirkişi raporuyla belirlenmesine rağmen bu ücretlerin de davacıdan tahsil edildiğini, keza davacı döneminde yıllık izin hak etmemiş olan işçi lehine yıllık izin ücreti ve haksız biçimde ihbar tazminatı ve kıdem tazminatı ödemek zorunda kaldıklarını, bu tazminatlardan ilgili dönemlerde işçiyi çalıştıran diğer taşeron şirketlerin sorumlu olduğunu, davalının sorumluluğunun da buradan kaynaklandığını ileri sürerek dava dışı işçi için ödenen tazminattan davalının sorumluluk payı oranında ve ferileriyle birlikte olmak üzere şimdilik 1.000,00 TL'nin reeskont faizi ile birlikte davalılardan sorumluluk payları oranında tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bilahare davasını ıslah etmiştir. Davalılardan ... Ltd Şti vekili cevap dilekçesinde özetle; kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, zira anılan işçilik alacağına ilişkin davada taraf olmadıklarını, 6552 Sayılı Kanun gereğince işçilik alacaklarından kamu kurumunun sorumlu olduğunu, yüklenici şirketlerin sorumluluğu bulunmadığını, davacının bu taleplerini Tepebaşı Belediyesine karşı ileri sürmesini, davanın kendilerine ihbarı sağlanmadığından tazminattan da sorumlu olmayacaklarını, rücu hakkının kullanılmasının doğru olmadığını, işçi ile akdi ilişkilerinin son bulduğunu, herhangi bir işçilik alacağının da doğmadığını, reeskont faizi istenmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmektedir. Davalılardan.... . Ltd Şti. vekili cevap dilekçesinde özet olarak; davanın İş Mahkemesinde görülmesi gerektiğini, davalının adresi itibariyle davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, dava hakkının zaman aşımına uğradığını, davalı şirketin işçiyi en son 01/01/2010-31/12/2012 tarihleri arasında çalıştırdığını, işyeri devri hükümlerine göre tüm sorumlulukların son işverene geçtiğini, devirden sonra iki yıl geçtikten sonra sorumluluklarının ortadan kalktığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, zira anılan işçilik alacağına ilişkin davada taraf olmadıklarını, davanın kendilerine ihbar edilmediğini, davalı şirketin idareye karşı tüm sorumluluklarını yerine getirdiğini, kendi döneminde fazla mesai yapılmadığını, ücreti vekalet ve icra masrafları yönünden kendilerinden talepte bulunulamayacağını ileri sürerek davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile davalı .... Ltd. Şti. yönünden 7.946,90 TL alacağın 500,00 TL'lik kısmına dava tarihi olan 11/09/2015'den itibaren 7.496,90 TL'lik kısmına ise 02/11/2016 ıslah tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte; davalı ... Ltd. Şti. yönünden ise 11.552,99 TL alacağın 500,00 TL'lik kısmına dava tarihi olan 11/09/2015'den itibaren 11.052,99 TL'lik kısmına ise 02/11/2016 ıslah tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.Davalı ...Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; Asliye Ticaret Mahkemelerinin davaya bakmakla görevli olmadığını, davanın iş mahkemelerinde görülmesi gerektiğini, davanın zamanaşımı süresinden sonra açıldığını, müvekkilinin dava dışı işçiyi çalıştırdığı tarihten sonra işçinin ihaleyi alan diğer firma çalışanı olarak kesintisiz olarak işine devam ettiğini, iş yeri devri hükümlerine göre tüm sorumlulukların son işverene ait olduğunu, müvekkilinin devirden sonraki sorumluluğu iki yıl ile sınırlı olup bu sürenin geçtiğini, davacının dava dilekçesinde 1.000,00 TL'yi hangi davalıdan hangi miktarda talepte bulunduğunu açıklamadığını, ıslah dilekçesinde de bu hususa ilişkin bir açıklama olmadığını, mahkemece de bu talebin belirlenmediğini, rücu talebinin esasını oluşturan dava dışı işçi tarafından aleyhine açıldığı iddia edilen Eskişehir 2. İş Mahkemesi’nin dayanak davada davacı tarafça gereği gibi savunma yapılmadığını, davanın müvekkiline ihbar edilmediğini, bu sebeple temyiz haklarının kullanılamadığını, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinden son işveren, kıdem tazminatından ise üst işveren kamu kurumunun sorumlu olduğunu, müvekkilinin güvenlik hizmetini yürüttüğü ihale dönemi boyunca fazla mesai yaptırmadığını, nadiren olan fazla mesailerin ise karşılığını ödediğini, Eskişehir 2. İş Mahkemesi’nin kararında hukuki değerlendirmenin hatalı yapıldığını, davacının temyiz hakkını da kullanmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Dava, son işveren davacı şirketin davalı şirketler nezdinde çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı işçilik alacaklarının rücuen tazmini istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava dışı işçiye ödenen fazla çalışma ücreti alacaklarından tarafların ne oranda sorumlu olduklarına ilişkindir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun "işyerinin veya bir bölümünün devri" başlıklı 6. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında da " İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işçinin yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür." hükmüne yer verilmiş olup, bu hükümle işveren değişikliği işyeri devri olarak kabul edilmiş ve "iş sözleşmesinin süresi" kavramına, tüm işverenlerin yanında çalışan süreler dahil edilmiştir. Rücu hakkı, başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkıdır. Davacı tarafça, dava dışı işçinin daha önceki işverenleri durumunda olan davalı şirketlerin, kendi dönemleri ve payları oranında tazminattan mesul oldukları ileri sürülerek rücuen alacak talep edilmiştir. Davaya konu alacağın ödeme tarihi ve dava tarihine göre TBK'nın 82. maddesinde öngörülen 2 yıllık dava açma süresi dolmadığından davalının zamanaşımı itirazının reddine karar verilmesinde usul ve hukuka aykırılık bulunmamaktadır.Yine davacı tarafça, dava dışı işçinin daha önceki işverenleri durumunda olan davalı şirketlerin, kendi dönemleri ve payları oranında tazminattan mesul oldukları ileri sürülerek rücuen alacak talep edildiği ve rücu davasının alt işverenler arasında genel hükümlere göre açılan dava olduğundan, davanın iş mahkemesinin görevine girmemesi sebebiyle mahkemenin görevli olduğu açıktır.Diğer istinaf sebeplerinin incelenmesinde ise; dosya kapsamına göre davalılar, davacıdan önceki alt işverenlerdir. Davanın tarafları arasında yazılı olmayan , yasadan kaynaklanan bir işyeri devri mevcutur. Dava dilekçesinde davalıların her birinden istenen miktar açıklanmadan toplam ödeme tutarının (1.000,-TL) tahsili istenmiş ise de aslında her bir davalının dava dışı işçi ile belli dönemle sınırlı hizmet sözleşmesi olduğu ileri sürülmektedir. Bu nedenle, taraflar arasında yasadan kaynaklanan rücu isteminin hukuki niteliği gereği, aksi yasada öngörülmedikçe her bir davalı yönünden ayrı ayrı değerlendirme yapılması gereklidir. Dava dışı işçi tarafından açılan Eskişehir 2.İş Mahkemesinin ilamıyla işçi lehine çeşitli işçilik alacaklarına hükmedildiği, sözkonusu davanın davalılarının Tepebaşı Belediyesi, bu dosyadaki davacı ...Ltd.Şti ile ... Ltd. Şti., ... Ltd. Şti. olduğu görülmüştür.Her ne kadar, kararı istinaf eden davalı ... Ltd.Şti. sözkonusu davada davalı değil ise de, istinaf konusu davada dava dışı Tepebaşı Belediyesi ile bu şirket arasında sözleşme mevcut olup dava dışı işçinin davalı şirkette çalıştığı dönemler bellidir.Davalı tarafın istinaf dilekçesinde iş mahkemesindeki davada yeterince savunma yapma imkanlarının olmadığı, davacının da savunmayı eksik yaptığını, kararı temyiz etmediği, talep edilen dönemlerde istisnai olarak yaptırılan fazla mesai ücretlerini ödediklerinin banka kayıtları, maaş bordroları vs ile ispatlanabileceğine ilişkin istinaf sebebi yönünden yapılan incelemede; rücuen alacağın dayanağı olan iş mahkemesindeki davanın yargılamasında davalı şirketlere dava ihbar edilmiştir. Somut olayda, dosya içinde bulunan Eskişehir 2. İş Mahkemesinin dosyası kapsamı itibarıyla mahkemece verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek onandığı ve kesinleştiği gözetildiğinde anılan davada davalı konumunda olan (iş bu rücu davasının davacısı) şirketin aleyhine karar verilmesinde kusurlu olduğu kanaatine ulaşılamadığından, bu yöne ilişkin istinaf sebepleri de yerinde görülmemiştir. Davacı şirketçe icra dosyasına ödenen miktar bilirkişi raporu ve belgelere göre (reddiyat miktarı-harçlar dahil) 19.500,57 TL'dir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, her bir davalının alt işveren olduğu dönemler itibariyle sorumlu olduğu alacak miktarları hesaplanmıştır. Rücuya konu fazla çalışma ücreti miktarı kesinleşen mahkeme kararı ile sabit olmakla, dava dışı işçinin davalı şirketlerdeki çalışma sürelerine göre bu miktardan davalı şirketlerin sorumlu oldukları tutarların belirlenmesine yönelik hesaplama ve alınan bilirkişi raporu, ilk davanın davalıya ihbar edilişi de nazara alınarak davalının icra takibindeki masraf ve vekalet ücretinden sorumlu tutulacağı gözetildiğinde hükme yeter görülmüştür.Bu itibarla; davacının fazla mesai ücreti alacağına konu ödediği işçilik haklarından doğan bedelden, davalıların dava dışı işçiyi çalıştırdığı dönemi kapsayan kısmından sınırlı olarak sorumlu oldukları nazara alınarak ilk derece mahkemesince verilen kararın mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.
K A R A R : Yukarıda açıklanan nedenlerle;Davalı ...Tic Ltd Şti'nin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine,Alınması gereken 542,85 TL istinaf karar ve ilam harcının, peşin alınan 174,00 TL harçtan mahsubuna, bakiye 368,85 TL harcın istinaf eden davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına, İstinaf yargılama giderlerinin istinaf eden davalı üzerinde bırakılmasına, İstinaf sebebiyle yatırılan gider avansı bakiyesi varsa istinaf edenlere ilk derece mahkemesince iadesine,Dair dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda HMK 362/1-a maddesi gereğince kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi. 08/02/2019