T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
3. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO: 2024/500
KARAR NO: 2024/471
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN ARA KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ARA KARAR TARİHİ: 10/01/2024
NUMARASI: 2023/889 E
DAVANIN KONUSU: Menfi Tespit
KARAR TARİHİ: 14/02/2024
Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak,ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle,dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Müvekkili şirketin yaklaşık 10 yıldır aynı adreste ticari faaliyetini aralıksız sürdürmekte olup elektrik aboneliğinde ... numaralı tesisatı kullanmakta olduğu, 04.11.2023 tarihinde; kaçak kontrolü adı altında, davalı yan bünyesinde çalışan ilgili personellerin gelerek, müvekkili şirketin sayaca müdahale ettiği şüphesi gerekçesiyle elektrik sayacını sökerek götürdüğü ve yerine yeni sayaç taktığı, müvekkili şirket yetkililerince, 08.11.2023 tarihinde işbu işleme itiraz edildiği, yapılan itiraza 20.11.2023 tarihli verilen cevapta sayacın ölçü devresine müdahale olduğu, müdahaleye ilişkin 06.11.2023 tarihinde tutanak düzenlendiği, tutanak uyarınca faturalandırma işlemi yapıldığı ve faturalandırma neticesinde 1.268.055,00 TL'lik ceza kesildiği bildirilerek itirazın reddedildiği ve kesilen cezanın 23.11.2023 tarihine kadar ödenmesi gerektiği bildirildiği, müvekkili şirket yetkilileri elektriklerinin kesilmemesi ve ticari faaliyetine devam edebilmek adına kesilen haksız cezayı peşin ödeyemediğinden taksitlendirdiği, taksitlendirme nedeniyle borç davalı şirket tarafından 1.404.455,46 TL'ye yükseltilerek 6 taksit yapıldığı ve ilk taksit olan 234.075,91 TL'nin 23.11.2023 tarihinde ödendiği, müvekkili şirketin haksız şekilde kesilen cezanın taksitlerini zamanında ödeyebilmek uğraşısı içerisinde olduğu, zira bir taksitin gecikmesi durumunda elektrik kesintisiyle karşılaşılma durumu bulunduğu, günümüz ekonomik şartları ve yıl sonu nazara alındığında aylık 234.075,91 TL taksit ödemesi yüksek bir bedel olduğu, bu nedenle en azından yargılama sona erene kadar taksitlerin ödenmemesi hususunda, elektriğin kesilmemesi yönünde, ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.İlk Derece mahkemesince verilen 12/12/2023 tarihli ara karar ile; "1-Davacının ihtiyati tedbir talebinin dava konusu 08.11.2023 fatura basım, 23.11.2023 son ödeme tarihli, ... fatura numaralı, 1.268.055,00 TL'lik fatura bedelinin %15'i olan 190.208,25-TL teminat yatırması halinde KABULÜ ile, -Taksitlendirilen bu fatura bedelinin dava tarihinden sonra ödenmesi gereken taksitlerinin yargılama sonuna kadar ödenmesinin ihtiyati tedbir yolu ile durdurulmasına, -Dava konusu 08.11.2023 fatura basım, 23.11.2023 son ödeme tarihli, ... fatura numaralı,1.268.055,00 TL'lik fatura nedeniyle davacının elektriğinin kesilmesinin ihtiyati tedbir yolu ile durdurulmasına, 2-Teminatın yatırılması ve HMK'nun 393/1 m. Uyarınca tedbirin uygulanmasının bu kararın tebliğinden itibaren 1 haftalık süresi içerisinde talep edilmesi halinde HMK'nun 393/2 m. uyarınca tedbirin mahkememiz Yazı İşleri Müdürü tarafından infazına, aksi hâlde bu süre içerisinde tedbirin uygulanması talep edilmediği takdirde HMK'nun 393/1 m. son cümlesi uyarınca tedbir kararının kendiliğinden kalkacağının ihtarına, ihtaratın işbu ara kararın tebliği ile yapılmasına," karar verilmiştir. Davalı vekilinin ihtiyati tedbir kararına itirazının duruşmalı incelenmesi sonucunda 10/01/2024 tarihli ara karar ile; İhtiyati tedbir kararının itirazının reddine, karar verilmiştir. Sözkonusu ara kararı davalı vekili istinaf etmiş olup dilekçesinde özetle; somut olayda ihtiyati tedbir şartlarının oluşmadığını, davacının kaçak elektrik tüketmediğini, kaçak elektrik sebebiyle borçlu bulunmadığını, yaklaşık ispat seviyesinde ispat edemediğini, tersine davacının kaçak elektrik tükettiğini, sayaca müdahale edildiğine dair laboratuvar raporu ile belirlendiğini, davacı davaya konu mahalde sayaca müdahale ederek elektrik kullanımı gerçekleştirmiş olup, dava konusu kaçak elektrik tüketimi borcundan sorumlu olduğunu, tedbir kararının müvekkil kuruma mevzuat ile tanınmış olan yaptırım yetkisinin ortadan kaldırır nitelikte olduğunu, açıklanan nedenlerle ilk Derece Mahkemesinin kaçak elektrik tükettiği laboratuvar raporu ile tespit edeline davacı lehine, elektriğin kesilmemesine dair ihtiyati tedbir kararına itirazın reddine dair ara karara karşı istinaf talebinin kabulüne ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasına ihtiyati tedbir kararının, müvekkili davalı şirketin alacağını ilişkin tahsil kabiliyetini ortadan kaldıracağının kabulüne, ihtiyati tedbir kararı için öngörülen teminat miktarının %115 oranına çıkarılmasına karar verilmesini talep etmiştir. HMK.nun 355. maddesi uyarınca, ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda; Davada asıl talep İİK 72 maddesine dayalı menfi tespit talebine ilişkin olup dava konusu borç kaçak elektrik kullanımından kaynaklanmaktadır. Davacı dava dilekçesinde dava konusu kaçak elektrik faturaları nedeniyle elektriğin kesilmemesi yönünde tedbir kararı talep etmiş, mahkemece tedbir talebinin kabulüne % 15 oranında teminat alınmasına karar verilmiş, takdir olunan teminat miktarı süresi içinde mahkeme veznesine yatırılmıştır. Davalı vekili; elektriğin kesilmemesi yönündeki tedbir talebi yönünden yaklaşık ispat koşulunun yerine getirilmediğini, tedbir şartlarının oluşmadığını beyanla tedbirin kaldırılmasını, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde ise teminatın arttırılmasını taleple karara itiraz etmiş mahkemece bu yöndeki itirazı reddedilmiş olmakla aynı nedenlerle istinafa başvurmaktadır. Somut olayda; dava konusu kaçak elektik tüketimine konu mahallin iş yeri ve dava ko- nusu borcun varlığı ve miktarının yargılamaya muhtaç olduğu, söz konusu faturalar nedeniyle elektri- ğin kesilmesi halinde davacının telafisi zor zararının oluşacağına dair yaklaşık ispat koşulu yerine getirilmiş ihtiyati tedbir dava konusu iki adet fatura ile sınırlanmış olmakla elektriğin kesilmemesi yönünde tedbir kararı verilmesi HMK 389 md hükmüne uygundur. Mahkemece takdir olunan % 15 oranındaki teminat miktarının yeterli ve somut olaya uygun olduğu değerlendirilmiştir. Açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesince verilen kararda vakıa ve hukuki değer- lendirme noktasında, usul ve esasa aykırılık tespit edilmediğinden, davalının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 md gereğince reddine karar verilmesi gerekmiştir.
K A R A R: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Davalının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine, Harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, İstinaf yargılama giderlerinin istinaf eden üzerinde bırakılmasına, İstinaf sebebiyle yatırılan gider avansı bakiyesi varsa karar karar kesin olmakla istinaf edene ilk derece mahkemesince iadesine, Dair, dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda HMK 362/1-f maddesi gereğince kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.14/02/2024