T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
3. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO: 2023/3065
KARAR NO: 2024/314
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 25/05/2023
NUMARASI: 2022/432 E - 2023/431 K
DAVANIN KONUSU: Menfi Tespit
KARAR TARİHİ: 01/02/2024
Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak,ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle,dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... Mh ... Altı Karaali Cd N:.. Avcılar adresindeki iş yerinin sahibi olduğunu, davalı ile arasında elektrik aboneliği ilişkisinin bulunduğunu, müvekkilinin tükettiği elektriğe ilişkin faturalarını düzenli olarak ödediğini, 28/07/2017 - 31/08/2017 dönemine ilişkin soyut gerekçelerle fahiş olarak faturalandırıldığını, müvekkilinin her ay 26.000,00 TL tutarında fatura ödediğini, ancak bu dönemde kendisine 93.586,56 TL lik haksız bir faturalandırma yapıldığını, bunun üzerine önceki dönemdeki fatura bedeli kadarını ödeyerek şirkete itiraz ettiklerini, fakat itirazların sonuçsuz kaldığını, davalının aktif olarak makinelerin kullanıldığı iş yerindeki elektriğin kesilmesinin engellenmesi için ivedi olarak icranın durdurulması ve ihtiyati tedbir kararı verilmesini, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitini, davalının haksız ve kötü niyetli olduğunu %20 tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı yanın fahiş faturalandırma yapıldığı iddiası ile açtığı davasının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacı işyerindeki sayacın değiştirildiğini, sökülen sayacın incelenmesinde ölçü devreleri arızalı, sayaç kayıt yapmıyor tespiti yapıldığını, bunun üzerine davalının tüketim ortalaması alınarak eksik olarak faturalandırılan bu tutarın davalıya fatura edildiğini, bu durumun mevzuata uygun olduğunu, yapılan tüm işlemler ve hesaplamaların EPDK mevzuatına uygun olduğunu, davanın reddine karar verilmesini, verilen ihtiyati tedbir kararından rücu edilmesini, haksız ve mesnetsiz davanın tümden reddine karar verilmesini talep etmiştir.İlk Derece Mahkemesi tarafından;" "İstanbul Bilim Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğü tarafından 12.04.2017 tarihindeki yapılan sayaç laboratuar muayenesi sonucunda, Sayacın besleme devrelerinin arızalı ve kayıt yapmadığının belirlendiği. Davacının aboneliği bulunan tesisatta takılı bulunan, ... seri numaralı sayacın arızalı ve eksik tüketim kaydettiği somut olarak tespit edildiği, Davacının, davalı elektrik kurumuna, 30.12.2016 ile 13.03.2017 tarihleri arasındaki eksik tüketim bedelinden 59.868,86 TL, 28.07.2017 ile 31.08.2017 tarihleri arasındaki ağustos dönemine ait normal tüketim fatura bedelinden 33.847,19 TL olmak üzere, Toplam 93.716,05 TL borçlu olduğu, kök raporumuzdaki kanaatimizin devam ettiği," şeklinde ek rapor sunmuşlardır. Davacı vekili dosyanın ATK ya gönderilerek rapor alınmasını talep ettiği, ATK dan yeniden rapor alınması talebinin dosyaya katkı sağalamayacağı alınan bilirkişi raporunun yeterli olduğu nazara alınarak reddine karar verilmiştir. Netice olarak, mahkememiz dosyasına sunulan deliller, yapılan keşif ile hazınlanan rapor itirazlar nazara alınarak hazırlanan ek rapor ve alınan bilirkişi raporun açık , hüküm kurmaya elverişli olduğu da nazara alınmakla , davalının hazırladığı faturanın usulüne uygun olduğu, davacının iddiasını ispatlayamadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir." gerekçesiyle davanı reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Dairemizce yapılan istinaf incelemesi sonunda 14/04/2022 tarih ve 2021/2095 E- 2022/1137 K sayılı kararımızla "... Davacı belirtilen tarihlerde imalat yapmadığını ileri sürmüş, ticari kayıtlarına delil olarak dayanmıştır. O halde mahkemece davacının ticari defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak faaliyete başlama, yapılan işler de nazara alınarak belirtilen dönemde elektrik sarfiyatının olup olamayacağının mali müşavir, makine ve elektrik bilirkişilerinden oluşacak üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususta inceleme yapılmadan karar verilmesi usul ve yasaya uygun değildir." gerekçeleriyle kararın kaldırılmasına karara verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda; "... sunulan deliller, hazınlanan raporun açık, hüküm kurmaya elverişli olduğu da nazara alınmakla usulüne uygun olduğu, davacının ticari defterlerinin yangında zayi olması nedeni ile incelenemediği, davacının dosya kapsamında herhangi bir ödeme yaptığına dair belge sunmadığı, bilirkişi raporuna göre davacının 31/08/2017 tarihli 93.586,56 TL lik faturaya karşılık 26.000,00 TL ödeme belgesi sunması halinde dahi davacının davalıya ilgili faturadan kaynaklı 67.586,56 TL bakiye borcunun kalabileceğinin bilirkişi raporunda değerlendirildiği, davalının hazırladığı faturanın usulüne uygun olduğu, davacının iddiasını ispatlayamadığı " gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Davacı vekil istinaf başvurusunda önceki iddialarını tekrarla birlikte özet olarak; mahkemece bilirkişiye yerinde inceleme yetkisi verildiği halde bilirkişilerin adrese gelmediklerini, mail ile ulaştıkların, yapılan telefon görüşmelerinde işyerinde yangın çıktığı ve evrakların zayii olduğu ancak şirket muhasebesinde hepsinin örneği olduğundan burada inceleme yapılması istendiği halde bilirkişilerin eksik inceleme ile rapor hazırladıklarını, dosyaya sunulan faturalardan da anlaşılacağı üzere bu tarihler arasında işyerinin yeni taşınmış olması nedeni ile tam olarak faaliyete geçememesi, makinelerin tam olarak kurulumunun yapılmaması nedeni ile kullanım miktarının düşük olması sayacın çalışmadığı ve eksik tüketim kaydettiği anlamına gelemeyeceğini, makinelerin kurulumu geciktiğinden mal sahibi ile 10/01/2017 tarihli kira sözleşmesi imzalanarak kiranın dahi bu tarihten itibaren işletildiğini, sayacın bozuk olmasının sorumluluğunu müvekkilinin değil davalının sorumluluğunda olduğunu, müvekkilinin elektrik tüketiminde bulunmadığını ispatlamak zorunda olmadığını, ispat yükünün davalıda olduğunu, müvekkilinin, davalı kurum ile 30.12.2016 tarihinde abonelik sözleşmesi imzaladığını, davalı kurum bu adrese ait borçların ödenmemesi halinde yeni abonelik vermeyeceği baskısı ile bu dönemleri müvekkili adına faturalandırıp baskı ile borcu tahsili yoluna gittiğini, yeni işyeri açılışı yapacak olan müvekkilinin, abonelik alabilmek için kendine ait olmayan dönem borçlarını da ödeyerek, davalı ile yeni bir sözleşme imzalayabildiğini, sundukları 22/12/2016 tarihli faturadan da anlaşılacağı üzere firma için ilk aşamada 3 makine siparişi verildiğini, bunların teslimi, yerleştirilmesi, kurulumunun kolay olmadığını, bilirkişilerce taşınma süreleri hiç değerlendirilmeden tam kapasite çalışıldığı dönem ile kurulum aşamasındaki dönemdeki tüketimin aynı oranda hesaplanması hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, dava konusu sayacın hukuki süreç tamamlanmadan imha edilerek sayaç muayene raporlarına itiraz haklarının engellendiğini, mahkemece kusur, ispat vs hukuki yönden değerlendirme yapılmadığını ve bu yöndeki taleplerinin dikkate alınmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep ve istinaf etmiştir.Dava, saya arızası nedeniyle tahakkuk ettirilen ek tüketim faturaları nedeniyle menfi tespit ve istirdat talebine ilişkindir. Dosya kapsamından, davacının dava konusu yeri 10.01.2017 tarihli kira sözleşmesi ile kiraladığı, taraflar arasında 30.12.2016 tarihinde perakende Satış Sözleşmesi imzalandığı, davacının aboneliği bulunan tesisatta takılı olan ... seri numaralı sayacın 13.03.2017 tarihinde değiştirilerek yerine ... seri numaralı sayaç takıldığını, sökülen ... seri numaralı sayacın 07.04.2017 tarihinde Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı, İstanbul Bilim Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğüne gönderildiği, 12.04.2017 tarihindeki Laboratuvar muayenesi sonucunda "Sayacın besleme devreleri arızalı, kayıt yapmayor" tespiti yapıldığı, tespite istinaden, 31.03.2017 / 27.07.2017 tarihleri arası tüketimler referans alınarak 30.12.2016 / 13.03.2017 tarihleri arasındaki dönem için 144.565 kwh ilave tüketim hesabının 10.08.2017 tarihinde sisteme yansıtıldığı, bilirkişilerin raporlarında davacının aboneliği bulunan tesisatta takılı bulunan, ... seri numaralı sayacın arızalı ve eksik tüketim yaptığı kanaatine varıldığı, Davalı tarafından düzenlenen 28.07.2017 - 31.08.2017 dönemini kapsayanı 93.584,56 TL tutarındaki faturanın sadece ağustos dönemini kapsayan fatura bedeli olmadığı, Faturanın iki kısımdan oluşluğu, 59.868,86 TL tutarındaki kısmının, 30.12.2016 ile 13.03.2017 tarihleri arasında, sayacın çalışmadığı ve eksik tüketim kaydettiği 73 günlük süredeki ck/eksik tüketim bedeli olduğu,33.847,19 TL tutarındaki kısmının ise 28.07.2017 ile 31.08.2017 tarihleri arasındaki ağustos dönemine ait normal tüketim bedeli olduğunu, ek raporlarında ise tüketim ekstresine göre 31/12/2016 - 27/01/2017 tarihleri arasındaki tüketimin 0,00 kwh olduğu ve davalı kurumca herhangi bir faturalandırma yapılmadığı, bu dönemde iş yerinin faal olmadığı yani işyerindeki makinelerin kurulumun yapıldığı kabul edilse bile, makinecilerin kurulumu ve işyerinin faal duruma geçirilmesi için bile belirli miktarda elektrik enerjisine ihtiyaç olduğunu, bu durumun aksine sayaç tarafından hiçbir tüketim kaydedilmediğini, bu tarihler arasında sayacın arızalı olduğunun kabulü gerektiğini, davalı kurum tarafından 01.09.2016-30.12.2016 tarihleri arasındaki 1.440,060 kwh tüketim için 743,40 TL fatura düzenlendiğini ve davacı tarafından ödendiğini, dava konusu işyerinde, elektrik tüketiminin sözleşme tarihi olan 30.12.2016 tarihi itibariyle başladığının kabulü gerektiğini, ayrıca dava konusu işyerinin devreye alınma tarihi ile ilgili herhangi bir somut belge bulunmadığını bildirmişlerdir. Kaldırma kararı sonrası sunulan bilirkişi heyeti raporunda mail örnekleri de görüntülenmek suretiyle yerinde inceleme öncesi belgelerin talep edildiği, davacı vekili tarafından, yerinde inceleme yapılacak müvekkili işyerinde yangın çıktığı, talep edilen evrakların zayii olduğu, yangın raporunun ekte olduğu, ihtiyaç halinde ... telefon dan dönüş yapılmasının istenildiğini bildirildiği görülmektedir. Bilirkişiler raporlarında, " Davacıya ait ... no.lu elektrik sayacının T.C. Bilim ve Sanayi Teknoloji Bakanlığı İstanbul Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 12.04.2017 tarihli, 4243 rapor no.lu raporda; “besleme devresi arızalı, kayıt yapmıyor” şeklinde tespitte bulunulduğu, kök ve ek raporda yapılan tespitlere iştirak ettiklerini, davacının kullanımında olan ... no.lu elektik sayacının arızalı olması ve kayıt yapmaması nedeni ile, bozuk sayacın 30.12.2016-13.03.2017 tarihleri arasında 59.868,86 TL eksik kayıt yaptığı, 28.07.2017-31.08.2017 tarihlerindeki Ağustos 2017 dönemindeki davacının olağan tüketiminin 33.847,19 TL olduğu hesaplamasına katıldıklarını " mütala etmişlerdir. Buna göre kaldırma kararı öncesi ve sonrasında alınan bilirkişi raporlarında, davalı tarafından düzenlenen 28.07.2017 - 31.08.2017 dönemini kapsayanı 93.584,56 TL tutarındaki faturanın sadece ağustos dönemini kapsayan fatura bedeli olmadığı, faturanın iki kısımdan oluştuğu, 59.868,86 TL tutarındaki kısmının, 30.12.2016 ile 13.03.2017 tarihleri arasında, sayacın çalışmadığı ve eksik tüketim kaydettiği 73 günlük süredeki eksik tüketim bedeli olduğu,33.847,19 TL tutarındaki kısmının ise 28.07.2017 ile 31.08.2017 tarihleri arasındaki ağustos dönemine ait normal tüketim bedeli olduğunu, ek raporlarında ise tüketim ekstresine göre 31/12/2016 - 27/01/2017 tarihleri arasındaki tüketimin 0,00 kwh olduğu ve davalı kurumca herhangi bir faturalandırma yapılmadığı, bu dönemde iş yerinin faal olmadığı yani işyerindeki makinelerin kurulumun yapıldığı kabul edilse bile, makinclerin kurulumu ve işyerinin faal duruma geçirilmesi için bile belirli miktarda elektrik enerjisine ihtiyaç olduğunu, bu durumun aksine sayaç tarafından hiçbir tüketim kaydedilmediğini, bu tarihler arasında sayacın arızalı olduğunun kabulü gerektiğini, davalı kurum tarafından 01.09.2016-30.12.2016 tarihleri arasındaki 1.440,060 kwh tüketim için 743,40 TL fatura düzenlendiğini ve davacı tarafından ödendiğini, dava konusu işyerinde, elektrik tüketiminin sözleşme tarihi olan 30.12.2016 tarihi itibariyle başladığının kabulü gerektiğini, ayrıca dava konusu işyerinin devreye alınma tarihi ile ilgili herhangi bir somut belge bulunmadığını bildirdikleri anlaşılmaktadır. Sayaç muayene raporu ve bilirkişi raporunda irdelenen tüketim endekslerinden belirtilen tarihlerde davacının abonelik ve fiili kullanımı başlamış olduğu halde his tüketim kaydetmediği, sonrasında ise sayaç arızası nedeniyle eksik tüketim kaydedildiği, davacı tarafça kaldırma kararında belirtilen belgelerin sunulmamış olduğu anlaşılmakla mahkeme kararında belirtilen gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygundur.Bu itibarla, ilk derece mahkemesince verilen kararda mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirilmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davacının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.
K A R A R: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Davacının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine,Davacıdan alınması gereken 427,60 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 269,85 TL harcın mahsubu ile bakiye 157,75 TL'nin istinaf eden davacıdan alınarak hazineye irat kaydına, İstinaf yargılama giderlerinin istinaf eden üzerinde bırakılmasına,İstinaf sebebiyle yatırılan gider avansı bakiyesi varsa karar kesin olmakla istinaf edene ilk derece mahkemesince iadesine,Dair dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda HMK 362/1-a maddesi gereğince kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi. 01/02/2024