T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
3. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO: 2023/1212
KARAR NO: 2024/443
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 03/11/2022
NUMARASI: 2020/95 E - 2022/725 K
DAVANIN KONUSU: Alacak
KARAR TARİHİ: 13/02/2024
Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle, dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle ; müvekkilinin davalı elektrik dağıtıcısının tek terimli üç zamanlı sanayi abonesi olduğunu, müvekkilinin aboneliğinin devam ederken davalı tarafından 12/04/2019 tarihinde müvekkilinin sanayi aboneliğinin sonlandırılarak ticarethane abonesi olarak faturalandırılmaya başlandığını, müvekkilinin sanayi abonesi olduğunu ve iki yılda bir İstanbul Sanayi Odasından aldığı Sanayi Sicil Belgesini davalı şirkete sunduğunu, müvekkili şirketin yine 18/04/2019 tarihinde Sanayi Sicil Belgesini alarak davalı şirkete sunmuş olduğunu, sanayi sicil belgesi sunulduğu halde, müvekkilinin sanayi aboneliğinden ticarethane aboneliğine bildirimsiz geçiş yaptırıldığını ve faturaların da sanayi aboneliğinden ticarethane birim fiyatlı düzenlendiğini, müvekkilinin sanayi abonesi olması ve üretim yapması sebebiyle %20 indirimli ödemesi gereken elektik faturalarını, tarife değişikliği yapılması sebebiyle daha yüksek tarifeden ödemek zorunda kaldığını, müvekkilinin davalı şirkete Sanayi Sicil Belgesini ibraz etmesine rağmen davalı şirket tarafından müvekkil ticarethane abonesi olarak değerlendirilerek faturalandırıldığını, müvekkilinin 1997 yılından bu yana üretim yapan ve 6948 Sayılı Sanayi Sicil Kanunu kapsamında sanayi işletmesi olan bir şirket olduğunu, davalı şirket tarafından müvekkiline sanayi abonesi iken ticarethane aboneliğine geçişinin yapıldığı ve/veya yapılacağı, Sanayi Sicil Belgesini sunması gerektiğini yazılı olarak bildirilmediğini, müvekkiline davalı şirket tarafından hiçbir bildirim yapılmadığını, müvekkilini ticarethane abonesi grubuna dahil ederek faturalandıran davalı şirketin sebepsiz zenginleştiğini belirterek, fazlaya ilişkin her türlü hakları saklı kalmak kaydıyla alacağın şimdilik 10.000 TL'sinin, her bir döneme ilişkin olarak ödeme tarihinden itibaren, aksi takdirde davalıya iade talebiyle başvuru yapıldığı temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
ISLAH: Davacı vekili ıslah dilekçesiyle , 74.223,22 TL'nin, her bir döneme ilişkin olarak ödeme tarihinden itibaren,aksi takdirde davalıya iade talebiyle başvuru yapıldığı temerrüt tarihi olan 13.01.2020 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte müvekkiline verilmesine karar verilmesi istenmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde ;müvekkili şirket tarafından davacı şirkete mevzuat kapsamında düzenlenen süre içerisinde gerekli bildirimin yapıldığını, davacı şirket tarafından sanayi sicil belgesinin müvekkil şirkete sunulmuş olduğu dava dilekçesi kapsamında ispat olunamadığını, davacının yaşanan tarife değişikliği nedeniyle % 20 indirim tutarından yararlanamadığı iddiasının gerçekle bağdaşmadığını, davacının sanayi sicil belgesinin müvekkil şirkete ulaşmasının akabinde davacının aboneliğinin sanayi tarifesi olarak değiştirildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; Davanın kabulü ile; 74.223,22 TL alacağın temerrüt tarihi olan 15/01/2020 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.Mahkemece verilen kararı, davalı vekili istinaf etmiştir.Davalı vekilince verilen istinaf dilekçesinde özetle; davacı şirketin sanayi tarifesi üzerinden elektrik tüketmeye devam edebilmesi için süresi dolacak olan sanayi sicil belgesini yenileyip ibraz etmesi gerektiğinin davacı şirkete birden fazla kez yazılı olarak bildirildiği, davacı şirketin 2 yıllık sanayi sicil belgesinin süresinin 13.03.2019 tarihinde dolduğu, bu sebeple davacı şirketin 13.03.2019 tarihinden itibaren 30 gün içinde yenilenmiş sanayi sicil belgesini müvekkili şirkete ibraz etmesi gerekirken bunu yapmadığını, çünkü davacı şirketin bu süre zarfında sanayi sicil belgesini yenilemediğini, davacı şirketin sanayi sicil belgesini 18.04.2019 tarihinde yenilemiş olduğunu, müvekkili şirket tarafından davacı şirketin sanayi sicil belgesinin mart 2019 itibari ile sona ereceği birden fazla kez yazılı olarak bildirildiğini, şbu yazılı bildirimlerden bir tanesinin dava dilekçesinin ekinde dosyaya sunulan belge olduğu, söz konusu belgede açıkça sanayi sicil belgesinin ne zaman sona ereceği; ne kadar süre içinde yenilenip ibraz edilmesi gerektiği, süresi içinde ibraz edilmemesi halinde bir sonraki fatura döneminden itibaren ticarethane tarifesi üzerinden faturalandırma yapılacağının açıkça belirtildiğini, .davacı şirketin söz konusu yazılı bildirimin kendilerine zamanında ulaşmadığını iddia ettiğini, velev ki bir an için bu iddianın doğru olduğu varsayıldığı takdirde; davacı şirketin aralık / 2018 dönemine ait ... seri numaralı faturasında,davacı şirket sanayi tarifesi üzerinden elektrik tüketmeye devam edebilmek için yenilenmiş sanayi sicil belgesini sunması gereken süre içinde sunmadığı, yenilenmiş sanayi sicil belgesinin ne zaman müvekkil şirkete sunulduğu araştırılmış olmasına rağmen bu husus dikkate alınmadan karar verildiği, davacı şirketin en geç 12.04.2018 tarihinde müvekkili şirkete ibraz etmesi gereken sanayi sicil belgesini 18.04.2019 tarihinde yenilemiş ve fakat 9 ay geçtikten sonra müvekkili şirkete 15.01.2020 tarihinde sunduğu, bu sebeplerle kararın usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek,kaldırılması istenmiştir.HMK.nun 355. maddesi uyarınca, ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda; dava , alacak talebine ilişkindir.Davada, davacının "Sanayi Sicil Belgesi " olmasına rağmen 2019 yılı ve 2020 yıllarında tarife olarak "Ticarethane" üzerinden faturalandırılarak fazla tahsilat yapıldığı iddia edilmektedir.Dava konusu uyuşmazlık; sanayi tarifesinin uygulanması için sanayi sicil belgesinin ibrazına yönelik yükümlülüğün hangi tarafta olduğuna ve yerine getirilip getirilmediğine ilişkindir.Taraflar arasında düzenlenen elektrik enerjisi satış sözleşmesi kapsamında davalı şirketin sanayi sicil belgesine göre sanayi tarifesinden yararlandığı, davacı tarafından sanayi sicil belgesinin vize ettirilmemesi nedeniyle fark tahakkuku nedeniyle fatura düzenlendiği anlaşılmaktadır.Dava konusu tahakkukun yapıldığı tarihte yürürlükte olan Elektrik Piyasası Denetleme Kurulu’nun 30/12/2015 tarih ve 5999-3 sayılı kararının 3. Maddesinin 2. bendinde “(2) Görevli tedarik şirketinden enerji alan müşteriler için görevli tedarik şirketi, görevli tedarik şirketi dışında bir tedarikçiden enerji alan dağıtım sistemi kullanıcısı müşteriler için dağıtım şirketi sanayi abone grubundaki tüketicileri vize bitim tarihinden en az iki ay önce sanayi sicil belgelerinin yenilenerek ibraz edilmemesi halinde bu tüketicilerin tüketimlerinin ticarethane abone grubundan faturalandırılacağına dair yazılı olarak bilgilendirmekle yükümlüdür. Faturalarda belirtilen vize bitim tarihine ilişkin uyarılar ilgili yükümlülüğü karşılamaz. Bildirim yapılmasına rağmen sanayi sicil belgelerinin vize bitim tarihinden itibaren 30 (otuz) gün içerisinde yenilenerek dilekçe ekinde ibraz edilmemesi halinde bu tüketicilerin verilen 30 (otuz) günlük süre sonrasındaki ilk fatura döneminden itibaren tüketimleri ticarethane abone grubu tarifesi üzerinden faturalandırılır. Görevli tedarik şirketi, dağıtım şirketini abone grubu değişikliği hakkında bilgilendirir” şeklinde düzenleme yapılmıştır. Bu kapsamda; satış şirketlerine yönelik sanayi abone grubundaki tüketicileri vize bitim tarihinden en az iki ay önce sanayi sicil belgelerinin yenilenerek ibraz edilmemesi halinde bu tüketicilerin tüketimlerinin ticarethane abone grubundan faturalandırılacağına dair yazılı olarak bilgilendirme yükümlülüğü getirilmiştir.Bilgilendirme yükümlüğünün satış şirketine ait olduğu belirlenmekle; yükümlüğünün yerine getirilip getirilmediğinin tespit edilmesi gerekmektedir. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda tacirler arasındaki ihbar ve ihtarların ne şekilde yapılacağı 18/3. maddesinde düzenlenmiş ve"Tacirler arasında, diğer tarafı temerrüde düşürmeye, sözleşmeyi feshe, sözleşmeden dönmeye ilişkin ihbarlar veya ihtarlar noter aracılığıyla, taahhütlü mektupla, telgrafla veya güvenli elektronik imza kullanılarak kayıtlı elektronik posta sistemi ile yapılacağı belirlenmiştir. Somut olayda, davacı tarafça her ne kadar davalı tarafa bu konuda bilgilendirme yapıldığı savunulmuş ise de, dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporundaki tesbitlere göre; EPDK kararında belirtildiği üzere , bilgilendirmenin yazılı olarak yapılması gerekmesine rağmen davacının davalı tarafça usulüne uygun şekilde bildirim yapılmadığı, sanayi sicil belgesinin geçerliliğinin sona ereceği hususunda davacıya gönderilen belgenin hangi tarihte gönderildiği hususunun davacı tarafça ispatlanamadığı ,ayrıca davacıya gönderilen faturalarda bu hususta "mesajınız var" şeklinde ibare yer almasının yukarıda açıklanan mevzuat hükümlerine uygun bir bilgilendirme olmadığı açıktır.Bu sebeple davalının mevzuat uyarınca sicil belgesinin yenilenmesi konusundaki bildirim yükümlülüğünü ihlal ederek davacıdan fazla tahakkuk ve tansilat yaptığı anlaşılmakla,mahkemece verilen kararda maddi vakıa ve hukuki denetim yönlerinden usul ve hukuka aykırılık bulunmadığı,davalı tarafın istinaf talebinin yerinde olmadığı anlaşılmakla, HMK 353/1-b-1 maddesine göre istinaf talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
K A R A R: Yukarıda açıklanan nedenlerle;Davalının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine,Alınması gereken 5.070,18 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 1.267,55 TL harcın mahsubu ile bakiye 3.802,63 TL'nin davalıdan alınarak hazineye irat kaydına, İstinaf masrafının istinaf eden üzerinde bırakılmasına,İstinaf sebebiyle yatırılan gider avansı bakiyesi varsa karar kesin olmakla istinaf edene ilk derece mahkemesince iadesine,Dair dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda HMK 362/1-a maddesi gereğince kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi. 13/02/2024