T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
37. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2026/92
KARAR NO : 2026/930
KARAR TARİHİ: 24/04/2026
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 21/03/2024
DAVANIN KONUSU: Tazminat
Taraflar arasındaki davada İstanbul2. Tüketici Mahkemesi ile İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
İstanbul 2. Tüketici Mahkemesince, "...Davalı şirket hakkında yargılama sırasında iflas kararı verildiğinden ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonuna kadar yargılamanın durmasına karar verilmiş, sonraki süreçte iflas kararı kesinleşmiştir. Müzekkere cevabı ve davacı beyanı uyarınca davacının iflas kaydı yapılmadığından davaya kayıt kabul davası olarak devam etmek gerektiğinden mahkememizin görevsizliğine, görevli mahkemenin İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi olduğuna..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir. İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi ise, "...Tüketici mahkemesinde açılan dava iflas kararı verilmeden önce açıldığından ilgili tüketici mahkemesince iflas davası ve dolayısıyla ikinci alakcalar toplantısının kesinleşmesinin beklenilmesi, devamına işin esasına girip karar vermesi gerekmektedir. Böylece mahkememizin görevli olmadığı, Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu..." gerekçesiyle görevsizlik yönünde karar vermiştir.
Dava, ayıplı düğün organizasyonu nedeniyle, sözleşme bedelinin geri verilmesi ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı şirket yargılama aşamasında iflas etmiştir. Davacı vekili son celsede alacak kaydı için masaya başvurduklarını ifade etmiş, buna ilişkin vermiş olduğu beyan dilekçesinde alacağın kesin bir şekilde kabul edilip edilmediğine dair bir beyanda bulunmamıştır.
Ticaret Mahkemesinin iflasa karar vermesi anında borçlu hakkında iflas açılmış olur. İflâsın açılmasıyla taliki bir şarta veya belirsiz bir vadeye bağlı bulunan alacaklılar da dahil olmak üzene alacaklarını iflâs masasına kaydettirebilirler.
İİK Madde 218 "İflas dairesince defteri tutulan mallar bedelinin tasfiye masraflarını koruyamıyacağı anlaşılırsa basit tasfiye usulü tatbik olunur. Bu takdirde iflas dairesi, alacaklıları yirmi günden az ve iki aydan çok olmamak üzere tayin edilecek müddet içinde alacaklarını ve iddialarını bildirmeğe ilanla davet eder. Bu müddet içinde alacaklılardan biri masrafları peşin vermek suretiyle tasfiyenin adi şekilde yapılmasını isteyebilir. Basit tasfiyede iflas dairesi alacaklıların menfaatlerine muvafık surette malları paraya çevirir ve başka merasime mahal kalmaksızın alacakları tahkik ve sıralarını tayin ederek bedellerini dağıtır. Tasfiyenin kapandığı ilan olunur" hükmünü amirdir.
Basit tasfiyede, masasının temsil yetkisi iflas dairesine aittir. Alacağın masaya yazılmasının reddedilmesi halinde İİK 235. Maddeye göre açılacak davaya kayıt kabul davası denilmektedir. Müflis hakkında iflastan önce açılmış davalarda ise alacağın masaya yazılması talebinin reddi veyahut nizalı alacağın kesinleşmiş mahkeme ilamına göre kabul edileceği hususu davayı kayıt kabul davasına dönüştürür. Davanın kabulü durumunda hüküm altına alınacak maddi ve manevi tazminat ve sair alacakların iflas masasına kayıt ve kabulüne şeklinde hüküm kurulması gerekmektedir
Somut olayda, davanın para alacağına ilişkin olduğuna ve davalı şirket te yargılama aşamasında iflas ettiğine ve davacı da alacağı masaya yazdırma talebinde bulunmuş olmasına rağmen dosya kapsamında alacağın kesin bir şekilde kabul edildiğine dair bir iflas dairesi kararı bulunmadığına göre, davaya kayıt kabul davası olarak devam edilmesi, kabulü halinde alacağın flas masasına kayıt ve kabulüne şeklinde hüküm kurulması gerekmektedir. Bu durumda davaya bakmak görevi ticaret mahkemesine ait olmaktadır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/04/2026 gününde oy birliğiyle karar verildi.
KANUN YOLU: Kesin olmak üzere