(5320 S. K. Geç. m. 7) (5271 S. K. m. 280)
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı sanık tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından ön inceleme sonrasında işin esasının incelenmesine geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, iddia, savunma, kriminal rapor, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
6545 S.K. değişikliğinin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girdiği, bu tarihten sonra Mahkemelerin tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı vermesinin yasal olarak mümkün olmadığı, Mahkeme tarafından bu durum dikkate alınmayarak, 28.06.2014 tarihinden sonra 20.11.2014 tarihinde sanık hakkında önce tedavi tedbiri kararı verildiği, bilaharede uyulmadığından dolayı mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.
Sanık hakkında 28.06.2014 tarihi itibarı ile denetimli serbestlik veya tedavi tedbirinin uygulanmadığı, 6545 S.K. ile eklenen 5320 S.K.'nun Geçici 7/2. maddesinde, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak TCK.'nun 191. maddesi hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin zorunluluk olduğu halde, neden uygulanmadığı konusunda herhangi bir değerlendirmenin yapılmadığı, bu suretle kesin hukuka aykırılık halinin gerçekleştiği anlaşılmakla;
İstinaf talebinin kabulü ile sanık hakkında verilen hükmün, CMK'nun 280/1-d maddesi gereğince BOZULMASINA;
Dosyanın bozma kararı yönünden yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE;
CMK.'nun 284/1. maddesi gereğince KESİN olmak üzere 23/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)