(5237 S. K. m. 53, 62, 191, 192) (5271 S. K. m. 230, 280, 283, 284, 289)
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine ve istinaf başvurusunda bulunanların istinaf dilekçesi içeriğine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından ön inceleme sonrasında işin esasının incelenmesine geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, olay tutanağı, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Dosyada mevcut Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 03/07/2014 tarihli raporunda, sanığın 18/06/2014 tarihinde Hastaneye başvurmuş olup, yapılan laboratuvar tetkikleri ve klinik değerlendirmeler sonucunda, idrarında madde metaboliti tarama testi sonucunda BENZODİAZEPİNES POZİTİF (+) saptandığı, uyuşturucu madde kullandığı saptanan sanığa tedavi uygulanmasının uygun olduğunun belirtildiği görülmüştür.
Bu rapor doğrultusunda sanığın üzerine atılı suçu 18/06/2014 tarihinde işlediği anlaşılmaktadır.
Bu açıklama ışığında maddi olay irdelendiğinde, sanık hakkında atılı kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçundan 28/10/2014 tarihinde C. Başsavcılığınca Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı verildiği, sanığın denetime uyduğu ve hakkında verilen denetimin 26/11/2015 tarihli yazı ile infazının son bulduğu görülmüş, sanık TCK.'nun 191/4. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde 09/03/2016 tarihinde tekrar uyuşturucu madde bulundurmak ve kullanmak suçunu işlemiş, Sakarya C. Başsavcılığı 22/04/2016 tarihinde Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararını kaldırarak, sanık hakkında 22/04/2016 tarihinde iddianame düzenlemiştir.
Mahkeme tarafından suç tarihi olan 18/06/2014 tarihinde yürürlükte bulunan 6545 S.K. ile değişik olmayan TCK.'nun 191/1. maddesi uygulandığında, cezanın alt sınırı 1 yıl hapis cezası iken, lehe yasa değerlendirmesi maddi ceza hukukuna ait bir durum olduğu halde, suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanığın lehine de hüküm içermeyen 6545 S.K. ile değişik TCK.'nun 191/1, 62. maddeleri uygulanarak fazla ceza tayin edilmiş, CMK.'nun 230. maddesi gereğince hükmün gerekçesinde sanığın sabit görülen fiili ile bu fiilin nitelendirilmesinin bir parçası olan lehe Yasa uygulamasının, suçun unsurlarını değiştiren Yasa değişikliği çerçevesinde nitelemenin ve değerlendirmenin yapılmadığı, hükmün bu anlamda yeterli gerekçeyi içermediği ve CMK 289/1-g maddesindeki kesin hukuka aykırılık halinin gerçekleştiği;
Kabule göre de;
Mahkemenin karar başlığında suç tarihi "09/04/2014" olarak yazılmış ise de, dosya kapsamından suç tarihinin "18/06/2014" olduğu anlaşılmış ve bu hususun mahkemesince mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Mahkemece sanık hakkında TCK'nun 192/3. maddesinin uygulanması yönünden yapılan değerlendirmede; dosya kapsamında sanığın uyuşturucu kullandığı hususunun Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 03/07/2014 tarihli raporu ile sabit olmasına rağmen, bu tarihli ve suç teşkil eden eylem yönünden sanığın suçunun ortaya çıkış şekli dikkate alındığında sanık hakkında TCK 192/3 maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yasal imkan bulunmadığı halde uygulanması,
Hükmün 6. bendinde, 5237 sayılı TCK.'nun 53. maddesi ile uygulama yapılırken, Anayasa Mahkemesi tarafından TCK.'nun 53/1-b. bendinin tamamen iptal edilmesi söz konusu olmadığı halde, b bendine hiç yer verilmemesi nedenler ile;
İstinaf taleplerinin kabulü ile hükmün CMK.'nun 280/1-b, 289/1-g. maddeleri gereğince BOZULMASINA,
Aleyhe istinaf başvurusu bulunmamakla, CMK 283. maddesi uyarınca yeniden hüküm kurulurken ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına;
Dosyanın bozma kararı yönünden yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
CMK.'nun 284/1. maddesi gereğince kesin olmak üzere 29/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)