T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
40. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
DOSYA NO: 2019/4850
KARAR NO: 2022/674
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 09/07/2019
NUMARASI: 2017/554 Esas - 2019/802 Karar
DAVANIN KONUSU: Güç Kaybı Tazminatı (Trafik Kazasından Kaynaklanan)
KARAR TARİHİ: 12/04/2022
Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Dava ve uyuşmazlık; TBK'nın 54. maddesi kapsamında, yaralamalı trafik kazasından kaynaklanan geçici ve kalıcı güç kaybı tazminatı istemlerine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince; "1-Davanın kısmen kabulü ile, (7.181,61 TL sürekli iş göremezlik, 10.717,42 TL geçici iş göremezlik olmak üzere) toplam 17.899,03 TL'nin temerrüt tarihi olan 12/05/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine," karar verilmiştir. Bu karara karşı, davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; geçici iş göremezlik zararından yetkili Sigorta Şirketi'nin değil, SGK'nın sorumlu olduğunu, kararın bu yönüyle usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir. HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dosya kapsamından; 21/09/2015 tarihinde, davalı nezdinde ZMSS poliçesi ile sigortalı bulunan ... plakalı aracın yaya olan davacıya çarpması nedeniyle meydana gelen trafik kazası neticesinde davacının yaralandığı, davacının bu yaralanma nedeniyle işbu davada geçici ve kalıcı güç kaybı tazminatı talebinde bulunduğu ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, yukarıda belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır. Davalı vekili her ne kadar geçici iş göremezlik tazminatından müvekkili Sigorta Şirketi'nin sorumlu olmadığını iddia etmiş ise de; somut olayda, ZMSS (trafik) poliçesi teminatı içinde değerlendirilmesi gereken geçici iş göremezlik tazminatı yönünden sigorta şirketlerinin sorumluluğu devam ettiğinden, davalı vekilinin istinaf iddia ve itirazı kabule şayan görülmemiştir.
KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere: 1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine, 2-Mahkemece hükmedilen ve davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulan geçici iş göremezlik miktarı ( 10.717,42 TL) üzerinden, Harçlar Kanunu'na göre alınması gereken 732,10 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 305,68 TL karar ve ilam harcının mahsup edilerek bakiye 426,42 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazine'ye verilmesine, 3-Davalının istinaf başvurusu nedeniyle sarf ettiği yargılama giderinin kendisi üzerinde bırakılmasına, 4-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından vekâlet ücreti hükmedilmesine yer olmadığına, 5-İstinaf yargılama giderleri için yatırılan gider avansından artan kısmın yatıran tarafa iadesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere, oy birliği ile karar verildi.12/04/2022