T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
40. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
DOSYA NO: 2019/2551
KARAR NO: 2021/947
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 15/05/2018
NUMARASI: 2017/1329 Esas - 2018/555 Karar
DAVANIN KONUSU: Maddi Tazminat (Trafik Kazasından Kaynaklanan)
KARAR TARİHİ: 17/06/2021
Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ Dava ve uyuşmazlık, TBK'nın 54.maddesi kapsamında güç kaybı tazminatı istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince; "Yapılan yargılama sonucunda dosya kapsamındaki tüm delillere göre, davaya konu trafik kazasının 05.01.2009 tarihinde meydana geldiği, bu kaza nedeniyle uygulanması gereken zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, bu sürenin davanın açıldığı 19/12/2017 tarihinden çok önce 05.01.2017 tarihinde dolduğu ve davalının yasal süresi içerisinde ayrıca ıslah edilmiş cevap dilekçesi ile zamanaşımı def'inde bulunduğu" gerekçesiyle, "Davanın zamanaşımı nedeniyle reddine," karar verilmiştir. Bu karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Karayolları Trafik Kanunu'nun 109.maddesine göre olayda uygulanacak zamanaşımının 10 yıl olduğunu, bu süre geçirilmeden davanın açıldığını, bu nedenle Mahkeme kararının hatalı olduğunu belirtmiştir. HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dosya kapsamından, davacının içerisinde yolcu olarak bulunduğu ve davalı nezdinde ZMSS poliçesiyle sigortalı ... plakalı aracın 05/01/2009 tarihinde kaza yapması neticesinde, davacının yaralandığı, davacının bu yaralanma nedeniyle, 19/12/2017 tarihinde açtığı işbu davada güç kaybı tazminatı talebinde bulunduğu ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, yukarıda belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır. 2918 sayılı KTK.nun 109/1.maddesinde "Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar." hükmüne, yine aynı kanunun 109/2 maddesinde ise, "dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve Ceza Kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş ise, bu süre maddi tazminat talepleri için de geçerlidir." hükmüne yer verilmiştir. Bu düzenlemede belirtilen 10 yıllık tavan zamanaşımı süresi, failin fiilen zararın öğrenilmesi vs. durumun bulunduğu hallerde uygulanabilen süredir. Gelişen durumun varlığı halinde açılacak tazminat davalarının bu 10 yıllık tavan zamanaşımı içinde açılması gerekmektedir. Ancak gelişen durumun varlığının bulunmadığı hallerde uygulanacak zamanaşımı süresi ise, 10 yıllık tavan zamanaşımı süresi değil, 8 yıllık ceza dava zamanaşımı süresidir. Yargıtay 17. Hukuk Dairesi ile Dairemizin yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere ortaya çıkan zarar, kendi özel yapısı içerisinde, sonradan değişme eğilimi gösteriyor, kısaca, zararı doğuran eylem veya işlemin doğurduğu sonuçlarda (zararın nitelik veya kapsamında) bir değişiklik ortaya çıkıyor ise, artık "gelişen durum" ve dolayısıyla, gelişen bu durumun zararın nitelik ve kapsamı üzerinde ortaya çıkardığı değişiklikler (zarardaki değişme) söz konusu olacaktır. Böyle hallerde, zararın kapsamını belirleyecek husus, gelişmekte olan bu durumdur ve bu gelişme sona ermedikçe zarar henüz tamamen gerçekleşmiş olamayacağı için zamanaşımı süresi bu gelişen durumun durduğunun veya ortadan kalktığının öğrenilmesiyle birlikte işlemeye başlayacaktır. Somut olayda; davacı taraf kaza nedeniyle yaralandığını iddia etmiş ve tedavi görüğü hastanelerin isimlerini Mahkemeye bildirmiştir. Ancak Mahkeme tarafından yapılan tüm araştırmalarda, bildirilen hastanelerde herhangi bir tedavi görmediği ve SGK kayıtlarına geçen herhangi bir kazasının da bulunmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/699 soruşturma-2009/640 karar numaralı ve 26/01/2009 tarihli kararı ile dava konusu soruşturma hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. Bu durumda, olayda gelişen bir durum olmadığına, kazanın gerçekleştiği tarihten bu yana davacı tarafça davaya konu trafik kazası 05/01/2009 tarihinde gerçekleştiğine göre davacının yaralanması nedeniyle ceza dava zamanaşımı süresi 5237 Sayılı TCK'nın 89 ve 66 maddelerine göre 8 yıldır. İşbu dava ise 19/12/2017 tarihinde, bir başka deyişle 8 yıllık ceza dava zamanaşımı dolduktan sonra açılmıştır. Davalı vekili cevap dilekçesinin ıslahına dair 25/01/2018 tarihli dilekçesinde yasal süresi içerisinde zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Mahkemece de, bu minvalde davanın reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir hata bulunmamaktadır. Bu nedenle, davacı vekilinin istinaf başvurusundaki iddia ve itirazlar yerinde görülmemiştir.
KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere: 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine, 2-Harçlar Kanunu'na göre alınması gereken 59,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 35,90 TL karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 23,40 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsil edilerek Hazineye verilmesine, 3-Davacının istinaf başvurusu nedeniyle sarfettiği yargılama giderinin kendisi üzerinde bırakılmasına, 4-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından vekâlet ücreti hükmedilmesine yer olmadığına, 5-İstinaf yargılama giderleri için yatırılan gider avansından artan kısmın yatıran tarafa iadesine, Dair, dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda, HMK'nın 361. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliği tarihinden itibaren iki haftalık süre içerisinde, dairemize ya da bulunulan yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilecek dilekçeyle Yargıtayda temyiz yolu açık olmak üzere oy birliği ile karar verildi.17/06/2021