T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
40. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
DOSYA NO: 2019/723
KARAR NO : 2019/543
KARAR TARİHİ : 22/11/2019
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: KOCAELİ 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ 16/03/2017
NUMARASI: 2014/122 Esas - 2017/168 Karar
DAVANIN KONUSU: Tazminat
KARAR TARİHİ:22/11/2019
Taraflar arasında görülen davada verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla; re’sen dikkate alınabilecek hususlar ayrık olmak üzere istinaf talep ve gerekçeleri esas alınmak sureti ile dosya incelendi;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ : Davacılar vekili 09.07.2013 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin müşterek çocukları olan ... sürücü ...’in kullandığı... plakalı halk otobüsünün çarpması neticesinde ...ın hayatını kaybettiğini, ... İlköğretim Okulu 7. sınıf öğrencisi olduğunu, olayda sürücünün asli kusurlu, aracın sahibinin davalı ..., aracın sigortacısının ise Euro Sigorta şirketi olduğunu belirterek, 20,000,00-TL maddi, 100.000,00-TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ... şirketi vekili; poliçeye göre teminatın ölüm olayında kişi başına 250.000,00 TL olduğunu, sürücüye isnat edilen kusur oranının kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Diğer davalılar usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiş; davalı ... vekili yargılama aşamasında kusur raporuna itirazda bulunmuştur.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; destekten yoksun kalma tazminatı davasının ayrı ayrı kabulü ile davacı ... için 58.057,70 TL, davacı ... için ise 53.039,67 TL tazminatın gerçek kişi davalılar ve sigorta şirketinden tahsiline; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile her bir davacı için 20.000 TL manevi tazminatın gerçek kişi davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Karara karşı davalı ... şirketi vekili tarafından verilen istinaf dilekçesinde; 12 yaşında vefat eden müteveffanın 12 yaşından itibaren anne babaya destek olacağı kabul edilerek hesaplama yapılması doğru olmadığı gibi, yetiştirme ve bakım giderinin de mahsup edilmemesinin doğru olmadığı belirtilerek kararın kaldırılması istenilmiştir. Manevi tazminat davasına ve gerçek kişi davalılar bakımından verilen maddi tazminat kararına yönelik istinaf başvurusu bulunmamaktadır. İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan ve iki ayrı bilirkişi tarafından tanzim edilen, birbiriyle örtüşür nitelikteki 04/03/2016 ve 10/10/2016 tarihli bilirkişi raporları, davalı ... şirketi vekiline tebliğ edilmiş ise de; davalı vekilince, bilirkişi raporlarına yönelik yargılama aşamasında itirazda bulunulmamıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 357. maddesi gereğince, bölge adliye mahkemesince resen göz önünde tutulacaklar dışında, ilk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunmalar dinlenilmez, yeni delillere dayanılamaz. Başka bir ifadeyle, yargılama sırasında ileri sürülmeyen bir hususun istinaf aşamasında ileri sürülmesi mümkün değildir. Davalı vekilinin başkaca istinaf itirazı bulunmadığına ve kararda da kamu düzenine aykırılık teşkil eden bir hususa rastlanılmadığına göre davalı vekilinin istinaf itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
KARAR:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b/1 maddesi hükmü uyarınca davalı ... şirketi vekilinin istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE,2-Bakiye 5.674,06 TL istinaf karar harcının davalı ... şirketinden tahsil edilerek Hazineye irat kaydına,3-Davalı tarafça yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına, 4-Artan gider ve delil avansının karar kesinleştiğinde ilgilisine iadesine,Dair, 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince karar tarihi itibariyle her bir davacı bakımından davalı aleyhine hükmedilen maddi tazminat miktarı gözetilerek KESİN olmak üzere dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda oy birliğiyle karar verildi.22/11/2019