T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
40. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
DOSYA NO: 2021/920
KARAR NO: 2024/520
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ: 11/02/2021
NUMARASI: 2016/164 (E) - 2021/189 (K)
Birleşen İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/89 (E) sayılı dosyasında:
DAVANIN KONUSU: Maddi Tazminat
KARAR TARİHİ: 28/03/2024
Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davalıya Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) poliçesiyle sigortalı, otobüs durağında duraklayan ... plakalı hak otobüsüne binmekte iken otobüsün hareket ettiğini, açık olan ön kapıdan dengesini kaybederek düşen müvekkilinin tekerin ayağını ezmesi sonucunda yaralandığını, sigortalı araç sürücüsünün kazada tam kusurlu olduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile iş göremezlik zararı, bakıcı gideri ve tedavi masrafları nedeniyle 3.000 TL maddi tazminatın kaza tarihinden, aksi halde dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiş; 12/03/2019 tarihli bedel artırım dilekçesiyle talep ettiği maddi tazminat tutarını 8.432.71 TL'ye yükseltmiştir. Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur. Birleşen İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/89 (E) sayılı dosyasında davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıya ZMMS poliçesiyle sigortalı, dava dışı ...'nun sevk ve idaresindeki ... plakalı halk otobüsünün durakta durakladığı esnada otobüse yolcu olarak binen müvekkilinin hareket eden otobüsün açık olan ön kapısından dengesini kaybederek yere düşerek tekerin ayağının üzerinden geçmesi nedeniyle yaralandığını, trafik kazası nedeniyle İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/164 (E) sayılı dosyasıyla açılan davanın derdest olduğunu, davacısı ile davalısı ve konusu aynı olan İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/164 (E) sayılı dosyasıyla birleştirilmesini talep ve dava etmiştir. İlk derece mahkemesince; asıl davanın kabulü ile 2.536,66 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 3.672,68 TL bakıcı gideri, 1.523,37 TL tedavi gideri ve 700 TL ulaşım gideri olmak üzere toplam 8.432,71 TL tazminatın davalıdan dava tarihi olan 11/02/2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine; birleşen davanın kabulü ile 44.795,43 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1.976,63 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 46.772,06 TL tazminatın davalıdan ilk dava tarihi olan 11/02/2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davacıya verilmesine karar verilmiştir. Davalı ... Sigorta AŞ vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; dosya içeriğindeki iki rapor arasında çelişki bulunduğunu, maluliyet oranının gerçeğe uygun şekilde tespit edilmesi gerektiğini, dava konusu kazada sigortalı araç sürücünün kusurunun bulunmadığını, tazminat hesaplamasının hatalı olduğunu, yolun yapım ve bakımından sorumlu olan Karayolları Genel Müdürlüğü'nün kazanın meydana gelmesinde gerekli yol bakımını yapmamış olması nedeniyle hizmet kusurunun bulunduğunu, davacılar için hesaplanan geçici iş göremezlik tazminatından, bakıcı ve tedavi giderlerinden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, bu konuda sorumluluğun SGK'ya ait olduğunu, davacının zararından zorunlu trafik sigortacısı değil zorunlu taşımacılık sigortacısının sorumlu olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece kusura ilişkin 10/05/2017 tarihli bilirkişi raporunda, davalı sigorta şirketine sigortalı aracı kullanan dava dışı sürücü ...'nun yönetimindeki ... plakalı halk otobüsü ile seyrederken yeterince dikkatli ve tedbirli olmadığı, otobüsün kapılarını kapatmadan hareket etmesiyle yolcu ...'nun düşmesi ve ayağının üzerinden otobüsün tekerinin geçmesi sonucu ayağında parçalı kırık oluşmasına neden olduğu, sonra da kaza mahallini terk etmesiyle kazanın meydana gelmesinde asli ve %100 kusurlu olduğu, davacı ...'nun ... plakalı halk otobüsünden inmeye çalışırken sürücünün kapıları kapatmadan hareket etmesi nedeniyle düştüğü ve üzerinden otobüsün tekerinin geçmesi sonucu ayağında parçalı kırık oluştuğu için kazanın meydana gelmesinde kusurunun olmadığı belirtilmiş ve bu kusur oranları üzerinden tazminat hesabı yapılmıştır. Hüküm için yeterli, denetlenebilir, belirtilen ilkelere ve olayın oluş şekline uygun, ceza dosyasında alınan bilirkişi raporu ile uyumlu bu raporun hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Somut olayda; davacının maluliyetine ilişkin Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 18/06/2019 tarihli raporun sonuç kısmında 03/08/2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan “Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılmak suretiyle; kişinin engellilik oranının %14, geçici iş göremezlik süresinin 3 ay olduğu belirlenmiş olup İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan maluliyet raporunun davacının maluliyet oranının tespiti açısından kaza ile yaralanma arasındaki illiyet bağı da açıklanarak kaza tarihi itibari ile uygun bulunan yönetmelik hükümlerine uygun şekilde düzenlenmiş olmasına göre bu yöne değinen istinaf itirazı yerinde değildir. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 98. maddesinin kapsamının belirlenmesi bakımından vermiş olduğu 02/03/2022 tarih ve 2022/312 (E) - 2022/3685 (K) sayılı kararında, sigorta şirketinin, işleten ve sürücünün yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Kanun ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunduğunu, KTK’nın 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluğun dava dışı Sosyal Güvenlik Kurumuna geçtiğini belirlemiş ancak geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri yönünden sigorta şirketlerinin sorumluluğu devam ettiğini vurgulamıştır. Bu nedenle davalı vekilinin geçici iş göremezlik tazminatına ve geçici bakıcı giderine ilişkin istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekmiştir. (Benzer yönde Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2021/6911 E. ve 2021/10351 K., 2021/5305 E. ve 2021/7685 K. sayılı kararları). Bu durumda sonuç olarak; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin, tartışılıp değerlendirilmesi ile çıkarılan sonuç ve oluşturulan hükümde, usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kazaya sebep aracın halk otobüsü olmasına, şehir içi taşıma yapmasına, dolayısıyla Karayolu Taşıma Kanunu kapsamında bir taşıma faaliyeti olmaması nedeniyle zorunlu karayolu taşımacılık sigortası yaptırması zorunluluğunun bulunmamasına göre, ilk derece mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; 1-Davalı ... Sigorta AŞ vekilinin yukarıda esas ve karar numarası yazılı ilk derece mahkemesinin hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, HMK'nin 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine, 2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 3.771,04 TL istinaf karar ve ilam harcından, peşin yatırılan toplam 942,80 TL istinaf karar ve ilam harcı mahsup edilerek, bakiye 2.828,24 TL istinaf karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına, 3-Davalının istinaf kanun yolu başvurusu nedeniyle harcadığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, 4-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından, vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, 5-İstinaf kanun yolu incelemesi için yatırılan gider avansından artan tutarın, HMK'nin 33. maddesinin, 1. fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesince kendiliğinden yatıran tarafa geri verilmesine, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK'nin 362/1-a maddesi gereğince kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 28/03/2024