T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
40. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
DOSYA NO: 2021/1446
KARAR NO: 2024/990
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ: 24/06/2021
NUMARASI: 2021/92 (E) - 2021/712 (K)
DAVANIN KONUSU: Manevi Tazminat
KARAR TARİHİ: 27/06/2024
Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 24/10/2017 tarihinde sürücü ...'ın ... plakalı aracı ile bankette park halinde bulunan ... plakalı çekiciye ve buna bağlı ... plakalı römorka çarpması sonucu vefat ettiğini,... plakalı çekicinin davalı ... şirketine ait Genişletilmiş Kasko Sigorta Poliçesinde bulunan ihtiyari Mesuliyet Sigortası Teminatı gereği manevi zararların 2.500.000 TL olarak teminat altına alındığını, destek ...'ın vefatı sebebiyle Eşi ...'a 80.000 TL, davacı çocukları ... ve ...'a ayrı ayrı her biri için 60.000'er TL, anne ... için 50.000 TL, kardeşleri ..., ..., ... için ayrı ayrı 30.000'er TL olmak üzere toplam 340.000 TL manevi tazminat davalıdan müştereken müteselsilen karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; yetkili mahkemenin şirket merkezinin bulunduğu İstanbul Anadolu Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. İlk derece mahkemesince; davanın kabulü ile toplam 340.000 TL manevi tazminatın, 13/04/2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiştir. Davalı vekili, müteveffanın alkollü olması sebebiyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, manevi tazminat miktarının fahiş hükmedildiğini, davalı şirketin sigortalının haklarına halef olduğundan aleyhlerine ticari faize hükmedilmeyeceğini, davacılar için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Mahkemece nöroloji uzmanının da bulunduğu heyetten alınan kusur bilirkişi raporuna göre davalının sigortalısı olduğu çekicinin % 50, müteveffanın % 50 oranında kusurlu olduğu, müteveffa alkollü ise de, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediği tespit edilmiştir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nda (KTK) manevi tazminat konusunda özel bir düzenleme yapılmadığından trafik kazası nedeniyle oluşan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat talep edilmesi halinde TBK'de manevi tazminata ilişkin hükümler uygulanacaktır. TBK'nin "manevi tazminat" başlıklı 56/1. maddesine göre, "Hâkim, bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verebilir." TBK’nin 56/1. maddesi gereğince, hükmedilecek para, zarara uğrayanda manevi huzur duygusunu doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir. O halde, tazminatın miktarı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. Hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Manevi tazminat takdir edilirken, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davacıların uğradığı zararın kapsamı, davalının sorumluluğunun niteliği, kusur oranları ve özellikle caydırıcı bir etki doğuracak düzeyde olması gerektiği de göz önünde tutularak, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen tutarlara hükmedilmesi gerekmektedir. Bu açıklamalara göre, kazanın oluş şekli, kusur durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, TBK'nin 56/1. maddesi kapsamında davacılar lehine verilen manevi tazminat miktarı, manevi tazminat müessesinin amacına ve hakkaniyete uygundur. Bu nedenle davalı vekilinin bu yöndeki istinaf iddia ve itirazı da yerinde değildir. İhtiyari dava arkadaşı olan davacıların her birinin ayrı ayrı manevi tazminat talebinde bulunmuş olması, her birinin davasının diğerinden bağımsız olması ve aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunanların usul ekonomisi ilkesi dikkate alınarak birlikte dava açtıkları durumda da esasen birden fazla dava olduğu dikkate alınarak; her bir davacı yönünden lehine hükmedilen tazminat miktarına göre ayrı ayrı vekâlet ücreti verilmesi yerindedir. Son olarak, davaya konu trafik kazasına sebep olan aracın davalı ... şirketine İMMS ile sigortalı ...plakalı çekici olduğundan İlk Derece Mahkemesince kabul edilen manevi tazminat bakımından avans faize hükmedilmesi doğrudur.
KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;1-Davalı vekilinin yukarıda esas ve karar numarası yazılı ilk derece mahkemesinin hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, HMK'nin 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine,2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 23.225,40 TL istinaf karar ve ilam harcından, peşin yatırılan 5.806,35 TL istinaf karar ve ilam harcı mahsup edilerek, bakiye 17.419,05 TL istinaf karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına, 3-Davalının istinaf kanun yolu başvurusu nedeniyle harcadığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,4-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından, vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, 5-İstinaf kanun yolu incelemesi için yatırılan gider avansından artan tutarın, HMK'nin 333. maddesinin, 1. fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesince kendiliğinden yatıran tarafa geri verilmesine, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK'nin 362/1-a maddesi gereğince kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 27/06/2024