T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
40. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
DOSYA NO : 2022/973
KARAR NO : 2025/1879
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ: 01/03/2022
NUMARASI: 2018/229 (E) - 2022/136 (K)
DAVANIN KONUSU: Tazminat
KARAR TARİHİ: 30/12/2025
KARAR YAZIM TARİHİ: 30/12/2025
Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... yönetimindeki araç ile davalı ...'un kullandığı aracın karıştığı kazada davacının anne ve babasının vefat ettiğini belirterek olaya karışan ... plakalı aracın ZMS sigortacısı ile ZMS sigortası bulunmayan ... plakalı araç için ......... ve araç sürücülerine karşı destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmuştur.
Davalılar ayrı ayrı cevap dilekçelerinde özetle; davacının öncelikle desteklik ilişkisini ispat etmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmişlerdir.
İlk derece mahkemesince; davacının desteklik ilişkisinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bu karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dinlenen tanık beyanlarıyla kazada vefat eden davacının annesinin ve babasının davacıya destek olduklarının ispat edildiğini, bu desteğin parasal bir destek olmayıp müteveffaların davacıyı bakıp gözetmesinden kaynaklandığını, olayda ölen destek babanın emekli maaşının davacıya bağlanması nedeniyle, onun babasının desteğini aldığının ispat edildiğini, mahkeme gerekçesinin Türk toplum yapısına uygun olmadığını, davacının eşinin ölümünden sonra anne ve babasının maddi ve manevi desteğiyle yaşamını sürdürdüğünü belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma talebi istemine ilişkindir.
Destekten yoksunluk, mirasçılık sıfatından ayrı bir hak olup desteklik kavramı hukuksal bir ilişkiyi değil eylemli bir durumu ifade eder. Başka bir anlatımla, destekten yoksunluk, destek olanın ölümü nedeniyle, onun gelir ve yardımından yoksun kalmayı veya varsayımsal olarak destek olma olgusundan kaynaklanır. Destek sayılabilmek için destek alacaklısına yapılan yardımın düzenli, eylemli olması ve desteğin ölümünden sonra da yine düzenli bir şekilde devam edeceğinin ispat edilmesi gerekir. Somut olayda, kazada ölen davacının anne ve babasının, Yargıtayın yerleşik içtihatlarına ve yargısal uygulamalarına göre destek alacaklısı olabilmek için öngörülen yaş koşulunun sağlanmaması, davacının yaşı, ekonomik ve sosyal durumu, ileri sürülen (vefat eden destek annenin yılın altı ayında davacının evinde kalıp davacının çocuğuna bakması, evde yardımcı olması, ölen babanın eylemli ve sürekli olduğu ispat edilemeyen maddi desteklik iddiaları) desteklik ilişkisinin TBK'nin 53. maddesinde öngörülen hüküm kapsamında sayılamayacağı nazara alınarak mahkeme gerekçesinin yerinde olduğu değerlendirilip istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1.Davacı vekilinin yukarıda esas ve karar numarası yazılı ilk derece mahkemesinin hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, HMK'nin 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine,
2.Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40 TL istinaf karar ve ilam harcından, peşin yatırılan 80,70 TL mahsup edilerek, bakiye 534,70 TL istinaf karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,
3.Davacının istinaf kanun yolu başvurusu nedeniyle harcadığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
4.İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından, vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına,
5.İstinaf kanun yolu incelemesi için yatırılan gider avansından artan tutarın, HMK'nin 333. maddesinin, 1. fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesince kendiliğinden yatıran tarafa geri verilmesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK'nin 361. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliği tarihinden itibaren iki haftalık süre içerisinde, dairemize ya da bulunulan yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilecek dilekçeyle Yargıtayda temyiz kanun yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.30/12/2025