T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
40. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
DOSYA NO: 2022/702
KARAR NO: 2025/1810
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ: 31/05/2021
NUMARASI : 2020/9 (E) - 2021/401 (K)
DAVANIN KONUSU: Rücuen Tazminat
KARAR TARİHİ: 02/12/2025
Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkiline Grup Sağlık Sigortasıyla sigortalı dava dışı ...'in 12/09/2017 tarihinde geçirdiği trafik kazası nedeni ile tedavi gördüğünü, kazaya karışan ve yaralanmaya neden olan ... plakalı aracın ... Sigorta AŞ'ye Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta (ZMSS) poliçesiyle sigortalı olduğunu, kaza nedeniyle dava dışı ...'in tedavi masraflarının müvekkili şirket nezdindeki sigorta poliçisinden karşılandığını belirterek, 20.486,74 TL tedavi masraflarının 05/04/2019 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur. İlk derece mahkemesince; davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.
Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkilince karşılanan ve SUT kapsamı dışında kalan 20.486,74 TL tutarındaki tedavi masraflarının davalı tarafından karşılanması gerektiğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda:
Dava, trafik kazası sonucu meydana gelen yaralanma nedeniyle sağlık sigortası poliçesi kapsamında ödenen tedavi giderinin davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.
6111 sayılı Yasa, 25/02/2011 tarihinde yürürlüğe girmiş olup eldeki dava, kanunun yürürlüğünden sonra 23/10/2019 tarihinde açılmıştır. 2918 sayılı Yasanın 98. maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, “Trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın "Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı", Kanunun geçici 1. maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı, söz konusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanunun 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği" öngörülmüştür.2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1. maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği düzenlenmiştir. Karayolları Trafik Kanuna göre, zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.Sigorta poliçesinde belirtilen, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle sigorta şirketi zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır. Sigorta şirketinin, prim ödeyen işleten ve sürücüsünün yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Kanun ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır. 2918 sayılı Yasa'nın 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluğun davalı Sosyal Güvenlik Kurumu'na geçtiğinde kuşku yoktur. Buna karşın belgesiz tedavi giderlerinden sigorta şirketinin, işleten ve sürücünün sorumlulukları devam etmektedir.Somut olayda, davacı taraf kazaya karışan karşı aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesini düzenleyen davalı sigorta şirketinden, davacının sigortalısının özel hastanede gördüğü tedaviye yönelik giderleri talep etmiştir. Mahkemece 6111 sayılı yasa ile getirilen değişiklikle 2918 sayılı Kanunun 98.maddesine göre, rücu istemine konu belgeli tedavi giderlerinden dava dışı SGK'nın sorumlu olduğu, zorunlu trafik sigortası poliçesini düzenleyen davalının belgeli tedavi giderlerinden herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak eksik araştırmaya dayalı olarak verilen karar hatalı olmuştur.Davacının sigortalısının tedavi giderlerine yönelik ödediği toplam 22.400,01 TL tedavi gideri dava dilekçesine ekli olarak dosyaya sunulmuş, 20.486,74 TL'nin ise davalıdan tahsili talep edilmiştir. Belirtilen bu tedavi kalemlerinin ayrıntılı içeriğinin (hangi ilaçlar-sarf malzemesi nedir-diğer kalem neyi içeriyor vs.) hastaneden sorulması ve belgeli-belgesiz tedavi giderlerinin net olarak tespiti ve yapılan tedavinin davacının sigortalısının kazadan kaynaklı yaralanması ile uyumlu olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Mahkemece fatura edilen tüm kalemlerin "belgeli tedavi gideri olduğu" ve SGK'nın sorumlululuğunda olduğu gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru değildir.Bu durumda mahkemece yukarıdaki düzenlemeler ve somut olay ışığında; dava dışı sigortalının tedavi gördüğü hastaneden tedaviye ilişkin faturaların sorulması, tüm tedavi belgelerinin (dosyada eksik var ise) getirtilmesi, uzman bilirkişi heyetinden davacı tarafça sunulan ödeme belgeleri de denetlenecek şekilde, yapılan tedavilerin sigortalının yaralanmasının mahiyeti ile uyumlu olup olmadığı da irdelenmek suretiyle ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, davacı tarafından talep edilen tedavi giderlerinden 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesi kapsamında kalanların ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğuna esas olanların belirlenmesi, yasa kapsamı dışında kalan belgesiz tedavi gideri var ise bahsi geçen düzenlemeler kapsamında davalı tarafın zarardan sorumluluğunun değerlendirilmesi gerekmektedir. (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 04.02.2025 Tarih, 2022/4703 Esas, 2025/1682 Karar sayılı kararı bu yöndedir.)
KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere :
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, yukarıda esas ve karar numarası belirtilen ilk derece mahkemesi kararının HMK'nin 353/1-a/6. maddesi uyarınca kaldırılmasına,
2-Davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine,
3-İstinaf başvurusu için yatırılan istinaf karar ve ilam harcının, istekte bulunulması durumunda ilk derece mahkemesince yatıran tarafa geri verilmesine,
4-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından, vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına,
5-İstinaf kanun yolu başvurusundan ötürü davacı tarafından sarf edilen yargılama giderinin, ilk derece mahkemesince yeniden verilecek kararda gözetilmesine,
6-İstinaf kanun yolu incelemesi için yatırılan gider avansından artan tutarın, HMK'nin 333. maddesinin, 1. fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesince kendiliğinden yatıran tarafa geri verilmesine,
7-Davacı tarafından Edirne İcra Hukuk Mahkemesinin 2022/117 (D.İş) sayılı dosyasına yatırılan 5.638,46 TL tutarındaki nakit teminatın geri verilmesine,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK'nin 362/1-g maddesi uyarınca kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 02/12/2025