T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
43. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2020/183
KARAR NO: 2020/447
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: BAKIRKÖY 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 19/07/2018
NUMARASI 2017/77 Esas - 2018/723 Karar
DAVA : İtirazın İptali
İSTİNAF KARAR TARİHİ: 17.12.2020
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ DAVA:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili tarafından davalıya verilen hizmet karşılığı düzenlenen faturalara dayalı alacağın tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibinin itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek davalı borçlunun icra takibine vaki itirazının iptali ile takibin devamına, alacağın en az % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP: Davalı, davaya cevap vermemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI: İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan deliller sonucunda, davalının ticari defterlerini sunmadığı, dava konusu faturaların davacının defterlerinde kayıtlı olduğu, bu faturalardan 5.640,75 TL bedelli faturanın davalı tarafından Ba formlarında bildirildiği, diğer faturaların ise bildirilmediği, davacının bu fatura dışında kalan faturalara konu hizmeti verdiğini ispat edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının takibe itirazının 5.640,75 TL alacak üzerinden iptali ile takibin devamına fazlaya ilişkin istemin reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmiştir.Bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
İSTİNAF SEBEPLERİ :Davacı vekilinin istinaf dilekçesinde özetle; mal ve hizmet alımlarına ilişkin bildirimlerde Kdv hariç 5.000 TL üzerindekiler için bildirim zorunluluğunu getirildiğini, davacının usulüne uygun tutulan ticari defterlerine öre, davalıdan alacaklı olduğunu, böylece davanın ispatladığının kabulü gerektiğini belirterek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasını istemiştir.
GEREKÇE:Dava, yolcu taşıma hizmeti karşılığı düzenlenen faturalara dayalı alacağın tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine vaki itirazın İİK'nın 67. maddesi uyarınca iptali ve icra inkar tazminatının tahsili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince, yukarıda belirtilen gerekçe doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili tarafından, yasal süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.İstinaf incelemesi, HMK'nın 355. maddesi uyarınca, istinaf başvuru nedenleriyle ve kamu düzenine aykırılık yönüyle sınırlı olarak yapılmıştır.Davacı tarafından davalı adına “Personel Taşıma Bedeli” adı altında, 30.11.2015 tarihli 3.460,75 TL; 31.12.2015 tarihli 5.640,75 TL; 31.05.2016 tarihli 5.668,00 TL ve 31.07.2016 tarihli 4.959,50 TL bedelli faturaların düzenlenmiş olduğu görülmüştür.Dosyada alınan bilirkişi raporunda ise, davalının ticari defterlerini ibraz etmediği, davacının işletme defteri tuttuğu ve dava konusu faturaların defterlerinde kayıtlı olduğu ve takip tarihi itibari ile davalıdan 19.728,50 TL alacaklı olduğu belirtilmiştir.Vergi Dairesi Müdürlüğünün 09.04.2018 tarihli yazısında, davalı şirketin dava konusu 4 adet faturadan 31.12.2015 tarihli 5.175,00 TL bedelli faturayı 2015/12 dönem Ba formuna dahil ettiği, diğer kalan 3 adet faturanın ise Ba formlarına dahil edilmediğinin tespit edildiği belirtilmiştir. Kural olarak salt faturanın düzenlenmesi alacağın mevcudiyetine olanak vermez. Bu durumda, somut olayda, ispat yükü davacı alacaklıda olup, dava konusu faturalar içeriği hizmeti davalıya verdiğini usulüne uygun delillerle ispatla yükümlüdür. Hal böyle olunca, dava konusu faturalardan, yalnızca 31.12.2015 tarihli 5.640,75 TL bedelli faturanın davalı tarafça Ba formlarında bildirimi yapılmış olduğundan, kalan dava konusu 4 adet faturadan dolayı akdi ilişkinin dolayısıyla davalıya hizmet verildiğinin dosya kapsamı itibari ile ispatlanamadığından davacının yerinde olmayan istinaf sebeplerinin reddi gerekmiştir.Açıklanan bu nedenlerle, davacının istinaf başvurusunun HMK 353/1.b.1.maddesi uyarınca, esastan reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
HÜKÜM :Yukarıda açıklanan nedenlerle: 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,2-Davacı tarafından yatırılan istinaf başvuru harçlarının Hazineye irad kaydına,3-Davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvuru için yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına,HMK.353.maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 362/(1)-a maddesi uyarınca KESİN olarak oy birliğiyle karar verildi.