T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
44. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F M A H K E M E S İ K A R A R I
DOSYA NO: 2020/2428
KARAR NO: 2024/76
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 09/07/2020
NUMARASI: 2018/472 E. - 2020/131 K.
DAVANIN KONUSU: İtirazın İptali (Fikir Ve Sanat Eseri Sözleşmesinden Kaynaklanan)
İSTİNAF KARAR TARİHİ: 18/01/2024
Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasındaki Yapım Sözleşmesi gereği müvekkilinin 18.08.2006 tarihinden beri "..." ve ... programların yapımını gerçekleştirdiğini, ancak davalının 15.02.2016 tarihli ihtarname ile yapım sözleşmesini ve sözleşmeye bağlı ek protokolü tek taraflı ve tazminatsız olarak feshettiğini bildirdiğini, karşı ihtarname ile feshin haksız olduğu bildirilerek, fesih nedeniyle uğradıkları zararı ve sözleşmeden doğan haklarını istediklerini, ancak davalının herhangi bir ödeme yapmadığını, bunun üzerine davalı tarafından ödenmeyen 16.01.2016 tarihli 29.500 TL, 23.01.2016 tarihli 29.500 TL, 30.01.2016 tarihli 29.500 TL, 06.02.2016 tarihli 29.500 TL, 13.02.2016 tarihli 29.500 TL, meblağlı faturalardan doğan alacakların tahsili için davalı borçlu aleyhine Bakırköy ...İcra Müdürlüğünde ... E.sayılı icra takibi yapıldığını, ancak davalının kötüniyetli olarak takibe itiraz ettiğini, taraflar arasındaki 14.09.2010 tarihli sözleşmenin 9.maddesinde her sezon yayın tarihinden 15 gün önce ...'nin sözleşmeyi bitirmek istediğini bildirmemesi halinde sözleşmenin kendiliğinden bir yayın dönemi daha uzayacağına dair hüküm bulunduğunu, yine sözleşmenin eski niteliğindeki 28.04.2014 tarihli ek protokolün 3.1 maddesinde her bir bölüm yayınını müteakip bölüm başına ödenecek tutarın 01.02.2014 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 25.000 TL + KDV olması konusunda anlaşıldığının yazılı olduğunu, bu sözleşme ve protokole göre yukarıda bahsi geçen faturaların tanzim edildiğini iddia ederek, itirazın iptalini, icra takibinin 147.754,60 TL üzerinden devamını, %40 icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacağın eser sözleşmesinden kaynaklanması sebebiyle Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğunu, taraflar arasında ... isimli programa ilişkin 14.09.2010 tarihli yapım sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye konu programın tütün ürünlerinin zararlarının önlenmesi ve kontrolü hakkındaki kanunun 3. maddesinin ihlal ettiği gerekçesi ile RTÜK tarafından müvekkili aleyhine idari para cezası verilmiş olup, 327.793,50 TL para cezasının ödendiğini, sözleşme gereğince para cezalarından yapımcı şirketin sorumlu olduğunu, bu nedenle davacının alacağına bloke koyma hakkının bulunduğunu ve davacının kötü niyetli olarak takip başlattığını savunarak, davanın reddine, asıl alacak üzerinde %40 inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini savunmuştur.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince; taraf ticari defterlerinde bilirkişi raporuna göre davacının fatura ve cari hesaba göre program yapımından kaynaklı 147.500,00 TL alacağının bulunduğu, ancak ihtilafsız sözleşmenin 2.10 maddesi uyarınca yapımcının yaptığı program nedeniyle yayıncı kuruluşa bir ceza verilmesi halinde yayıncı kuruluşun uhdesindeki alacağı bloke edebileceği veya takas mahsup hakkını kullanabileceğini öngörüldüğü, dosyadaki belgelere göre davacının hazırladığı program nedeniyle davalı şirkete RTÜK tarafından 07.01.2015 tarihinde para cezası olarak 327.793,50 TL ceza verildiği bu ceza bedelinin davalı şirket tarafından 02.03.2015 tarihinde ödendiği, davalının bu tutardan daha az olan 147.500 TL yönünden takas ve mahsup hakkını kullanmasının mümkün olduğu bu nedenle takip tarihi itibariyle takas ve mahsuptan sonra ödenmesi gereken borcun kalmadığı, davacının icra takibini yapmakta kötü niyetinin de ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın ve tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
İSTİNAF SEBEPLERİ Davacı vekili istinaf dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan sözleşmede bloke işlemi uygulanacağına dair sözleşme hükmünü kabul etmediklerini, bloke işleminin asla bir takas mahsup olmayıp, borçlu tarafı borcundan kurtarmayacağını, takastan bahsedilmek için, her şeyden önce iki ayrı kimsenin karşılıklı olarak birbirlerinden alacaklı olmaları gerektiğini, dosya kapsamı itibari yerel mahkemece takasa konu edilebileceği düşünülen alacağın RTÜK tarafından kanala kesilen cezaya ilişkin bir tutar olduğunu, söz konusu tutarın davalının alacaklı olduğu bir tutar olmamakla birlikte, sözleşme hükmü gereği takas mahsup işlemine konu edilebilecek nitelikte de olmadığını, Borçlunun takas hakkını kullanma isteğini, alacaklıya bildirmesi gerektiğini, ancak davalı tarafından taraflar arasında yapılan sözleşmenin haksız olarak feshedildiği sürece kadar davalının söz konusu RTÜK cezasına ilişkin herhangi bir talebi olmadığını, müvekkiline yöneltilen takas talebi bulunmadığını, bu bakımdan takas ve mahsup şartlarının oluşmadığını,Davalı vekilinin beyanına göre 07.01.2015 de RTÜK işleminin kesinleştiği tarih olduğunu, ancak davaya konu telif alacaklarının 16.01.2016, 23.01.2016, 30.01.2016, 06.02.2016, 13.02.2016 tarihli fatura alacaklarından kaynaklandığını, davalının 1 yıl aradan sonra bloke işlemi yapmasının ve telif bedellerinin ödenmemesinin kötü niyetli olduğunu, Söz konusu para cezası hususunda müvekkili ve kanal arasında yapılmış olan sözleşmenin madde 2.14'e istinaden bildirim yapılması gerekirken, kanal tarafından müvekkiline cezaya ilişkin herhangi bir bildirim yapılmadığını, savunması alınmadığını, itiraz hakkı dahi tanınmadığını, RTÜK tarafından kesilen cezaların medya hizmet sağlayıcısı olan kuruluşun ihlalin tespit edildiği aydan bir önceki aydaki brüt reklam gelirlerinin %1 ila %3 arasında uygulandığını, bu bakımdan RTÜK para cezalarında yapımcı değil Televizyon Kanalının ticari iletişim gelirlerinin baz alınacağını, Kanalın reklam gelirleri baz alınarak kesilen cezanın tamamının yayıncıya yansıtılmasının hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğunu, cezaya ilişkin miktarın hesaplanması gerektiğini,Bilirkişi raporlarının eksik incelemeye dayalı olup, çelişkili olduğunu, Yapım sözleşmesinin 2.3. ve 2.16. maddeleri uyarınca ...'nin hatalarının tespiti halinde müvekkili şirketten bu hataları düzeltmesini isteme hakkı olduğunu, müvekkil şirketin söz konusu programı bant yayını halinde hazırlamakta olup canlı yayın sebebiyle kesilen bir para cezası söz konusu olmadığını, müvekkili tarafından bant yayını halinde hazırlanan bu programların davalının onayına sunulduğunu, davalı tarafın denetiminden geçtikten sonra yayınlandığını, zira ... programının canlı yayın olmayıp bant yayını olduğunu, ...’nin denetim yükümlülüğü çerçevesinde müdahale etme yetkisi olduğunu, kaldı ki davalı vekilinin sunduğu RTÜK kararında ‘’ … yayın kuruluşu herhangi bir önlem almamış, söz konusu görüntüleri flulaştırma yapmadan yayınlamıştır‘’ şeklinde açıklama bulunduğunu, hal böyle iken; denetim yükümlülüğü ve karar yetkisi şirketteyken, kendisine düşen denetim yükümlülüğünü yerine getirmeyen davalının kesilen para cezası dolayısıyla tek başına müvekkilini sorumlu tutmasının hukuka ve içtihatlara açıkça aykırı olduğunu, İdari para cezasına ilişkin rucü istemi ile müvekkilinin alacağına bloke konulduğu iddiasının huzurdaki davanın konusu olmadığını, huzurdaki yargılamanın konusunun fatura alacaklarından kaynaklı itirazın iptali olup, taraflar arasındaki alacak-borç ilişkisinin olup olmadığı, yayınlanan programların telif bedelinin ödenip ödenmediğine ilişkin olduğunu beyan ederek, Mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
GEREKÇE; İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dava; TV program yapımından kaynaklı fatura alacağı nedeniyle yürütülen icra takibine vaki itirazın iptali davasıdır.Davalı şirketin işlettiği televizyon kanalında yayınlanmak üzere, davacı şirket tarafından program hazırlanması konusunda taraflar arasında sözleşme yapıldığı, davacı tarafça bu program yapımından kaynaklı fatura bedelinin tahsili istemiyle ilamsız icra başlatıldığı, davalının itirazı üzerine takibin durduğu ve süresinde itirazın iptali davasının açıldığı anlaşılmıştır. Tarafların ticari defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde sunulan bilirkişi raporuna göre, davacının program yapımından kaynaklı olarak davalıdan 147.500,00 TL alacağının bulunduğu sabittir. Ancak sözleşmenin 2.10. maddesinde; programın görüntü, haber, ses ve içeriğinin 3984 sayılı Yönetmelik ve ilgili tüm mevzuat hükümlerine uygun olmasının davacı tarafından kabul ve taahhüt edildiği, davacının işbu yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi sebebiyle davalının nezdinde doğacak tüm zararları tazmin edeceğini ve/veya davalının ödemek zorunda kalacağı herhangi bir tazminat ya da para cezasının kendisine aynen rücu edileceğini ve rücu edilen meblağı nakden ve def'aten ödeyeceğini kabul ve taahhüt ettiği, müeyyide, ceza veya ödeme gelmesi halinde davacının udesindeki alacağının bloke edebileceğinin ve/veya takas mahsup hakkı kullanabileceğinin kabul ve taahhüt edildiği, sözleşme hükmünün gayet açık ve anlaşılır olduğu, mevcut delillere göre davacının hazırladığı program nedeniyle, davalı şirkete RTÜK tarafından 07.01.2015 tarihinde para cezası olarak 327.793,50 TL ceza verildiği, bu ceza bedelinin davalı şirket tarafından 02.03.2015 tarihinde ödendiği, davalının bu tutardan daha az olan dava konusu 147.500 TL fatura alacağı yönünden takas ve mahsup hakkını kullanmasının sözleşme hükmüne göre hukuken mümkün olduğu, bu durumun davacıya geç bildirilmesinin sonuca bir etkisinin olmayacağı anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararın yerinde olduğu, aksi yöndeki istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı kanaatine varılmıştır.Dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, ilk derece mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;1-Usûl ve yasaya uygun Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 09/07/2020 tarih ve 2018/472 E., 2020/131 K. sayılı kararına karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf talebinin 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 427,60 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından peşin yatırılan 54,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 373,20 TL harcın davacıdan tahsiliyle Hazineye gelir kaydedilmesine, 3-Davacı tarafça istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,4-İncelemenin duruşmasız olarak yapılması sebebiyle taraflar yararına vekalet ücreti tayinine yer olmadığına,5-Taraflarca yatırılan gider avansından harcanmayan kısmın karar kesinleştiğinde iadesine,6-Karar tebliği, harç tahsil müzekkeresi düzenlenmesi, harç ve avans iadesi işlemlerinin İlk derece Mahkemesince yerine getirilmesine, 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda ve 6100 Sayılı HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince, miktar itibariyle kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 18/01/2024