T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
44. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F M A H K E M E S İ K A R A R I
DOSYA NO: 2022/439
KARAR NO: 2024/1721
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 23/12/2021
NUMARASI: 2021/64 E. - 2021/292 K.
DAVANIN KONUSU: Marka (Tecavüzün Giderilmesi İstemli)
İSTİNAF KARAR TARİHİ: 24/10/2024
Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketinin kuruluş tarihi olan 1995 yılından itibaren ayakkabı ve terlik üretimi yaptığını, Türkiye ve dünyada birçok noktaya ihracat gerçekleştirdiğini, müvekkilinin 2003 yılından bu yana "..." ibaresini marka olarak ... sayı ile tescilli ettirdiğini, "..." markasını piyasada saygın bir marka haline getirmek için büyük emek ve sermaye harcadığını, müvekkilinin söz konusu markasının TPMK nezdinde tanınmış marka olarak da kayıt altına alındığını, ancak hal böyle iken davalının, müvekkiline ait tescilli "..." ibaresini ticari unvanında kullandığını, bu unvanı TTK ve SMK'ya aykırı olarak oluşturduğunu ve davalı yanın söz konusu eylemlerinin müvekkilinin tescilli markasından doğan haklarına tecavüz oluşturduğunu iddia ederek, müvekkilinin tescilli markasına yönelik tecavüzün önlenmesini, men'ini, müvekkilinin tescilli markasının kullanıldığı tabelaların sökülmesini, reklam vasıtası, basılı evrak ve ürünlerin toplatılmasını, davalının müvekkilinin tescilli markasını internet ve sosyal medya üzerinde kullanımının durdurulmasını ve verilecek hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine karar verilmiştir.
İSTİNAF SEBEPLERİ Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı şirketin, davacı şirkete ait ''...'' isimli tescilli markayı ticari unvanında kullandığını, bu unvanı TTK ve Sınai Mülkiyet Kanunu hükümlerine aykırı olarak oluşturduğunu ve ... ibaresini müvekkili şirketin izni olmaksızın kendi mal ve hizmetlerinde kullanmaya devam ettiğini, davalı şirketin bu hareketinin müvekkili şirketin markasına açık bir tecavüz oluşturduğunu, Davacı markasının tanınmış marka olduğunu, marka tanınmış olduğunda sınıfsal farklılığın dikkate alınmaması gerektiğini, davacının tanınmış makalarının hükme esas alınması gerektiğini, Davacıya ait "..." markasının yalnızca ticari unvanda yer alıp da davalının ticari hayatta yer alması ve ticari faaliyetlerinde katiyen kullanılmadığının ileri sürülemeyeceğini, ticaret unvanı tescilinin marka tecavüzü teşkil etmesi için karıştırılma ihtimali olmasının yeterli olduğunu, kaldı ki, ticaret unvanı tescilinin davalının ticari faaliyetlerinde tecavüz konusu markayı kullandığını gösterdiğini, SMK' Nın 7/3-e maddesi uyarınca ticaret unvanı ve işletme adının terkinini talep etmek için unvan veya işletme adının markasal kullanılmasının zorunlu olmadığını beyan ederek, Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
GEREKÇE İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dava, davalının ticaret ünvanı kullanımının davacının ''...'' ibareli markası açısından iltibas oluşturduğu iddiasıyla, markaya tecavüzün tespiti, men ve ref'ine yönelik olup, Mahkemece; markasal kullanımın ispatlanamadığı gerekçesiyle verilen karar, yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yanca istinaf edilmiştir. Türk Patent ve Marka Kurumu kayıtlarına göre,..., "...+ŞEKİL" ibareli markanın 19/12/2013 tarihinden itibaren davacı adına tescilli olduğu anlaşılmıştır. Yargılama sırasında talimatla aldırılan bilirkişi raporunda; davalının ticaret sicil kaydındaki adresi olan ... Mahallesi ... Apartmanı No:... Muratpaşa/ANTALYA adresinde keşif yapıldığı, bu kapsamda; davalının faaliyette bulunduğu belirtilen ve keşif istenilen adreste davalı “... Kimya ... İth.İhr.San.ve Tic.Ltd.Şti.”nin bulunmadığı, iş yerinde “...” tabelasının yer aldığı, içeride boncuk ve takı malzemeleri satışının yapıldığı, işyeri sahibi olduğunu belirten kişinin “10 yıldır bu adreste faaliyette bulunduğunu” beyan ettiği, çevre binalarda yapılan araştırmada da, davalı şirket ismi ile faaliyet gösteren bir işletmeye rastlanılmadığı ve belirtilen adreste davanın tarafı ...San.ve Tic.Ltd.Şti.'nin faaliyet göstermediğinin tespit edildiği görülmüştür. Gerek SMK sistematiğinde ve gerekse Yargıtay'ın süre gelen istikrarlı içtihatlarında, marka koruması kanunda sayılan hallerle sınırlı olup ticaret unvanının tescilli olduğu biçimde kullanılması halinde; esasen ticaret unvanının kullanım amacının bir tacirin diğerlerinden ayırt edilmesini sağlaması, markanın ise bir işletmenin mal ve hizmetlerini diğer işletmelerin mal ve hizmetlerinden ayırt edilmesini sağlaması amacına hizmet etmesi nedeniyle marka ve ticaret unvanının fonksiyonlarının birbirlerinden farklı olduğu, markasal kullanım dışında tescilli bir ticaret ünvanı kullanımının markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturmadığı benimsenmiştir. Bu kapsamda dosyaya sunulan delillere göre, davacı yanca, markasal kullanımın ispatlanamadığı, bu haliyle yukarıda yapılan açıklamalara göre, davalının salt ticaret ünvanı tescil ettirmiş olmasının markaya tecavüz oluşturmayacağı kanaatine ulaşılmıştır.Diğer yandan davalı şirketin 18/11/2011 tarihinde kurulup, 29/11/2011 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi ile kuruluşunun ilan edilmiş olması karşısında davalı şirketin "..." sözcüğünü ticaret unvanında kullandığı tarihten, dava tarihine kadar geçen yaklaşık 10 yıl boyunca davacı şirketin, davalının bu kullanımına sessiz kalarak hak kaybına uğradığı anlaşılmıştır. Dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, ilk derece mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; 1-Usûl ve yasaya uygun Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 23/12/2021 tarih ve 2021/64 E., 2021/292 K. sayılı kararına karşı davacı tarafından yapılan istinaf talebinin 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 427,60 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından peşin yatırılan 80,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 346,90 TL harcın davacıdan tahsiliyle Hazineye gelir kaydedilmesine, 3-Davacı tarafça istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,4-İncelemenin duruşmasız olarak yapılması sebebiyle taraflar yararına vekalet ücreti tayinine yer olmadığına,5-Taraflarca yatırılan gider avansından harcanmayan kısmın karar kesinleştiğinde iadesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 20/07/2017 tarih ve 7035 Sayılı Kanunun 31. maddesiyle değişik 6100 Sayılı HMK'nın 361/1. maddesi gereğince, kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde Yargıtay'a temyiz başvurusunda bulunma yolu açık olmak üzere, oy birliğiyle karar verildi. 24/10/2024