T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
45. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2023/1544
KARAR NO: 2025/787
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: BAKIRKÖY 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO: 2020/698
KARAR NO: 2022/746
KARAR TARİHİ: 23/09/2022
DAVA: İflas (Doğrudan Alacaklı Tarafından Talep Edilen İflas (İİK 177))
KARAR TARİHİ: 02/07/2025
6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin taraflar arasındaki eser sözleşmesi kapsamında 1.080.324,25 TL tutarında alacaklı olduğunu, davalının borçlarını ödemek için teslim ettiği bonoların vadelerinde ödenmemesi üzerine İstanbul ...İcra Müdürlüğü’nün ... , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... esas sayılı icra takiplerinin başlatıldığını, takiplerin başlatıldığını, yapılan araştırmalarda davalının sadece İstanbul İcra dairelerinde 201 adet icra dosyasının bulunduğunun, tespit edildiğini, icra takiplerinin semeresiz kalması nedeniyle taşınır ve taşınmaz mallarına çok sayıda haciz konulduğunu, vakıalar birlikte değerlendirildiğinde davalının ödemelerini tatil ettiğini belirterek davalının iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafça aynı mahiyette Bakırköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/739 esas sayılı dosyasının derdest olduğunu, davacının alacakları bakımından başlatılan icra takipleri bulunduğundan işbu davada hukuki yararının bulunmadığını, davacı tarafın müvekkilinin mali durumuna ilişkin açıklamalarının gerçek olmadığını, dava konusu edilen tutarın binlerce katı muaccel alacağı ve malvarlığı bulunduğunu, ödemelerin tatil edilmediğini, anlık ve dönemsel ödememezlik halinin ödemelerin tatil edilmesi anlamına gelmediğini, davacının eser sözleşmesi kapsamında alacaklı olduğunu iddiasında ispat külfetinin davacıda olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemece; Davalı ... San. Ve Tic. AŞ 'nin iflası talep edilmiş ise de bu davalı hakkında Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2020/917 esas sayılı dosyası ile 30/03/2021 tarihinde iflas kararı verildiği ve verilen iflas kararının kesinleştiği, işbu davanın da iflas talepli olarak açılmış olup yeniden iflas kararı verilemeyeceği anlaşılmakla karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
İSTİNAF SEBEPLERİ Davalı vekili yasal süresi içinde sunmuş olduğu istinaf dilekçesinde özetle; işbu davanın doğrudan reddi ile müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, kararın bir an için kabulü halinde dahi gerek vekalet ücreti ve gerekse yargılama giderleri açısından davacının sorumlu tutulması gerektiğini beyan ederek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında inceleme; 6100 sayılı HMK'nın 355.maddesi uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılmış, kamu düzenine aykırılık olup olmadığı ise re'sen gözetilmiş ayrıca HMK'nın 357. maddesindeki "İlk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunma istinafta dinlenemez ve istinafta yeni delillere dayanılamaz" kuralı nazara alınmıştır.Dava, İİK'nın 177/1-2 uyarınca ödemelerin tatil edilmesi nedeniyle iflas kararı verilmesi istemine ilişkindir. Davacı vekili tarafından doğrudan iflas istemli eldeki dava 02/10/2020 tarihinde açılmıştır. İşbu dosyaya konu istem hakkında yargılama devam ederken Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2020/917 E. 2021/311 K. sayılı 30/03/2021 tarihli kararı ile davalı şirket hakkında iflas kararı verilmiştir. Karara karşı istinaf istemi İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 08/07/2021 tarihli 2021/902 E. 2021/879 K. sayılı kararı ile esastan reddedilmiş, temyiz yoluna başvurulması neticesinde Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 22/06/2022 tarihli 2021/4795 E. 2022/3503 K. sayılı kararı ile onanarak iflas kararı kesinleşmiştir. "İflasın Tekliği" kuralı gereği hakkında iflas kararı verilen ve kesinleşen şirket hakkında yeniden iflas kararı verilemeyecektir. Nitekim yine davalı şirket hakkında başka bir alacaklı tarafından 25/12/2020 tarihinde iflas istemiyle açılan davada ilk derece mahkemesince "...başka mahkeme tarafından davalı şirketin iflâsına karar verildiğini, bir şirket hakkında bir kez iflas kararı verilebileceği, bilirkişi raporlarına göre davalının borcu bulunduğu, gerekçesi ile iflas talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına..." dair verilen karara karşı temyiz yoluna başvurulması neticesinde Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 06/03/2023 tarihli 2023/867 E. 2023/857 K. sayılı ilamı ile "...Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/917 Esas, 2021/311 Karar sayılı ilamıyla daha önceden iflas kararı verildiği ve kesinleştiği dosya kapsamıyla ile sabittir. İflasın kaldırılmasına veya kapatılmasına karar verilmedikçe başka bir mahkeme tarafından yeniden iflas kararı verilemez. Bu husus iflasın tekliği prensibinin bir görünümü olup mahkemece de isabetli olarak tespit edilmiştir. Ancak hakkında daha önce verilmiş ve kesinleşmiş bir iflas kararı bulunan borçlu hakkında iflas talebinin reddine karar verilmesi gerekirken karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru görülmemiş bu husus bozmayı gerektirmiştir..." şeklinde karar verilmiştir. Eldeki dava yönünden de, yargılama devam ederken şirketin iflasına karar verilmesi ve kararın kesinleşmesi nedeniyle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi hatalıdır.Davalı vekili her ne kadar istinaf dilekçesinde yargılama giderlerinden davacı şirketin sorumlu tutulması gerektiğini ifade etmiş ise de mahkemece eksik harcın davacıdan tahsiline, yargılama giderlerinin ise davacı üzerinde bırakılmasına karar verildiğinden bu itirazları yerinde görülmemiştir. Mahkemece vekalet ücreti yönünden ise bir hüküm tesis edilmemiştir. İşbu davanın reddine karar verilmesinin gerekçesi davacının davasında haksız olması değil, davalı şirket hakkında başka bir mahkemede verilen ve kesinleşen iflas kararı nedeniyle iflasın tekliği prensibine dayanmaktadır. Bu nedenle davalı vekilinin lehe vekalet ücretine hükmedilmesi istemi de yerinde değildir. Zira davalı şirket hakkında başka bir alacaklı tarafından iflas istemiyle açılan davada ilk derece mahkemesince "...davalı şirketin iflâsına karar verildiğini, bir şirket hakkında bir kez iflas kararı verilebileceği, gerekçesi ile iflas talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına..." karar verildiği, Karara karşı istinaf istemi İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 02/03/2023 tarihli 2023/169 E. 2023/258 K. sayılı kararı ile "...müflis şirket hakkında daha önce iflasa karar verildiği davacının işbu iflas davasının açıldığı tarihte iflas davasına esas takip düştüğünden, açılan davanın dayanağı kalmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine..." karar verildiği, temyiz yoluna başvurulması neticesinde Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 29/05/2023 tarihli 2023/1781 E. 2023/2075 K. sayılı kararı ile "...somut olaya bakıldığında davalı hakkında kesinleşmiş bir iflas kararı mevcut olduğu için davacının davasının reddine karar verilmiştir. Buna göre davacı dava açmakta haklı olduğundan aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekir. Yapılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın HMK 370/2 maddesi uyarınca aşağıda sonuç kısmında yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir..." şeklinde karar verildiği anlaşılmıştır. Somut dosyada mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edilmesi hatalı olduğundan davalı vekilinin istinaf talebinin bu yönden kabulüne, sair istinaf sebeplerinin reddine, istinaf isteminin kabul gerekçesi nazara alınarak istinaf giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına dair HMK'nın 353/1.b.2 maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde yeniden hüküm tesis edilmiştir.
H Ü K Ü M:Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere, 1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun KABULÜ ile Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 23/09/2022 tarihli 2020/698 E. 2022/746 K. sayılı kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b.2 maddesi uyarınca KALDIRILMASINA ve YENİDEN HÜKÜM TESİS EDİLEREK, a-Davanın REDDİNE, b-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40 TL karar ve ilam harcından, davacı tarafça peşin yatırılan 54,40 TL'nin mahsubu ile bakiye 561,00 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,c-Davacı tarafından yatırılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, ç-Taraflarca yatırılan ve kullanılmayan bakiye kalan iflas avansı ile bakiye kalan gider avansının karar kesinleştiğinde ilgililere iadesine,d-Vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,2-İstinaf yargılama giderleri yönünden; a-Davalı tarafça yatırılan istinaf başvuru harcının Hazineye gelir kaydına, b-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40 TL istinaf karar harcından, davalı tarafından yatırılan 179,90 TL'nin mahsubu ile bakiye 435,50 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına, c-İstinaf yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına,ç-Yatırılan gider avansından artan kısmın davalıya ilk derece mahkemesince karar kesinleştiğinde iade edilmesine,d-İstinaf yargılaması sırasında duruşma açılmadığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, 6100 sayılı HMK'nın 361/1. fıkrası ve 7499 sayılı Yasa'nın 37/1.a maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 164. maddesi uyarınca, kararın tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde Yargıtay nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi. 02/07/2025