T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
8. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F MAHKEMESİ K A R A R I
DOSYA NO: 2021/2150
KARAR NO: 2021/1989
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 15/06/2021
NUMARASI: 2019/310 Esas- 2021/404 Karar
DAVANIN KONUSU: Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat
İSTİNAF KARAR TARİHİ: 16/12/2021
Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 13/05/2017 tarihinde meydana gelen trafik kazasında ... plaka sayılı araçta yolcu olarak bulunan müvekkili davacının eski eşi ve desteği ...’ın vefat ettiğini, davacının onun desteğinden yoksun kaldığını beyanla, davacı yararına 200,00 TL destekten yoksun kalma maddi tazminatının, (6100 sayılı yasa’nın 107.maddesi gereğince) temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini, talep ve dava etmiştir. Davalı, davanın reddinin gerektiğini savunmuştur. İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama neticesinde; Meydana gelen trafik kazasında vefat edenin davacıya destek olduğunun ispat edilemediği, bu suretle destekten yoksun kalma maddi tazminatına hükmedilemeyeceği görüşünden hareketle, davanın aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, verilen karara karşı davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.
İstinaf nedenleri: Destek ile davacının boşanmış olmalarına rağmen birlikte yaşadıkları, fili olarak düzenli bir şekilde birbirlerine destek oldukları, bu hususun toplanan deliller ile ispatlandığı halde davanın kabulü yerine husumet nedeniyle reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, hususlarına ilişkindir. İstinaf edenin sıfatı, istinaf sebepleri ile kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme sonucunda; Elde ki dava, destekten yoksun kalma maddi tazminatı istemine ilişkindir. Dosya içeriğinden; 13/05/2017 tarihinde meydana gelen trafik kazasında ... plaka sayılı, davalı tarafından ZMM sigortası yapılmış olan araçta yolcu olarak bulunan davacının boşandığı eski eşinin vefat ettiği, müteakip davacının destekten yoksun kalma maddi tazminat istemiyle eldeki davayı açtığı, anlaşılmıştır. Öncelikle belirtilmelidir ki eldeki davada, davacı ile vefat edenin öncesi itibariyle evli oldukları ve müteakip boşandıkları, destek olduğu iddia edilenin vefat ettiği tarihte davcı ile resmi bir evliliğinin bulunmadığı hususunda her hangi bir uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık; vefat edenin davacı için destek olarak kabul edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır. Destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların, desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Destekten yoksun kalma tazminatı istemi için resmi bir evlilik bağı ile bağlı olunması gerekmediği gibi, mirasçı olunmasına da gerek yoktur. Önemli olan, düzenli ve eylemli bir birliktelik ve destek ihtiyacının kanıtlanmasıdır. Destek kavramı hukuksal bir ilişkiyi değil, eylemli bir durumu hedef tutar ve ne hısımlığa ne de yasanın nafaka hakkındaki hükümlerine dayanır, sadece eylemli ve düzenli olarak geçimini kısmen veya tamamen sağlayacak şekilde yardım eden ve olayların olağan akışına göre eğer ölüm vuku bulmasaydı, az çok yakın bir gelecekte de bu yardımı sağlayacak olan kimse destek sayılır. O halde destek sayılabilmek için yardımın eylemli olması ve ölümden sonra da düzenli bir biçimde devam edeceğinin anlaşılması gerekir. (bkz Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, E. 2011/3, K. 2011/142 T. 13.04.2011 kararı) Açıklamalar gözetilerek somut olaya dönülecek olursa, her ne kadar ilk derece mahkemesi tarafından T.C. Buca Kaymakamlığı İlçe Emniyet Müdürlüğü Buca Polis Amirliği tarafından hazırlanan raporlar ve davacı ile ölen desteğin boşanmış olmaları dayanak tutulup desteklik ilişkisinin ispat edilemediği görüşünden hareketle davanın reddine karar verilmiş ise de, eksik araştırma ve inceleme neticesinde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi hangi delillere hangi hukuki gerekçelerle dayanıldığı denetime olanak tanıyacak şekilde tam olarak açıklanmadan, üstün tutulma nedenleri de denetime olanak sağlayacak şekilde belirtilmeden karar verilmiş olması isabetli olmamıştır. Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, davacının sosyal ve ekonomik durumu da araştırılmak sureti ile davacının ölmeden önce müteveffa ile birlikte yaşayıp yaşamadığı, ortak bir hayatları olup olmadığı, etraflıca araştırılıp belirlenerek ve gerektiğinde tanıklar yeniden dinlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Kabule göre de; vefat edenin davacıya desteğinin ispat edilememesi halinde davanın esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın aktif husumet ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmesi de hatalı olmuştur, Netice de; davacı tarafın istinaf isteminin kabulü ile kararın HMK'nın 353/1-a/6.maddesi gereğince kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin aşağıda ki şekilde karar verilmiştir.
KARAR: Gerekçe uyarınca, 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile, İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2019/310 Esas, 2021/404 Karar sayılı ve 15/06/2021 günlü kararının HMK'nın 353/1-a/6. maddesi hükmü uyarınca kaldırılmasına, 2-Dosyanın belirtilen şekilde işlem, araştırma ve yargılama yapılarak yeniden bir karar verilmek üzere mahkemesine gönderilmesine, 3-Peşin istinaf harcının talebi halinde istinaf edene iadesine, 4-Dosya üzerinde inceleme yapılması nedeniyle avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına, 5-İstinaf yasa yoluna başvuran davacı tarafından yapılan diğer istinaf yargılama giderlerinin ise ilk derece mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda verilecek hükümde dikkate alınmasına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda ve HMK.m. 353/1-a hükmü uyarınca kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi. 16/12/2021