T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
9.HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
ESAS NO: 2021/1500
KARAR NO: 2023/2334
İNCELENEN DOSYANIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
KARAR TARİHİ: 02/03/2021
NUMARASI: 2018/1126 Esas - 2021/141 Karar
DAVA: Tazminat(Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan )
KARAR TARİHİ: 19/12/2023
Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: 26/09/2013 günü ... plakalı araç sürücüsü ...' ın Fevzipaşa caddesi üzerinden ... Camii istikametine seyrederken yaya geçidinde karşıdan karşıya geçmek isteyen ...' e çarpması sonucunda müvekkilinin babası ...' in vefat ettiğini, kaza tespit tutanağına göre ve İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 2014/323 Esas sayılı dosyası ile yapılan keşif ve bilirkişi raporu ile sürücünün asli kusurlu bulunduğunu, dava açılmadan önce davalı şirkete başvurulduğunu ancak çok küçük miktar belirlendiğinden kabul etmediğini, trafik kazasında davacının babasının ölümü ile destekten yoksun kalması nedeniyle 10.000,00 TL maddi tazminat, 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işletilecek avans faiziyle birlikte ödenmesini talep etmiştir. Davalı .... vekili cevap dilekçesinde özetle: Dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, dava konusu olayda ...' e vasi atanma durumunun 1 yıl süreli olduğunun anlaşıldığını, davacının bakıma muhtaç olduğunun ispatlanamadığını davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda," Maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 26.351,09-TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... yönünden 26.09.2013 tarihinden, davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine, davalı ...'ya yöneltilen manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 25.000,00 TL manevi tazminatın 26.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine,," karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Müvekkilinin kısıtlı olması sebebiyle aktif olarak çalışamadığını, vefat eden kişinin müvekkilin babası olduğunu ve bütün ihtiyaçları vefat eden baba tarafından karşılandığını, Mahkeme kararında sosyal ekonomik durum araştırmasında yer alan 1.500,00 TL gelirle çalışır ibaresinin somut bir dayanağının olmadığını, ömür boyu destekten yoksun kalma zararı olarak 67.568,35 TL hesaplandığından bu tutar yönünden Mahkemenin kabul kararı vermesi gerektiğini, araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğunu, vefat eden babasının kusursuz olduğunu ve akabinde müvekkilinin bir kaç sene sonra da annesini kaybettiğini, kimsesiz kaldığını, Mahkeme tarafından takdir edilen 25.000,00 TL manevi tazminatın günümüz şartlarına göre çok düşük olduğunu, belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur. Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır. Dosya kapsamından, 26.09.2013 günü saat 23:50 sıralarında İstanbul Fatih ilçesi Fevzi paşa caddesi ile Akdeniz caddesinin kesiştiği ışıklı kavşağında bulunan 1136 nolu ışıklarda yaya geçidi üzerinde karşıya geçmek isteyen yaya ...' e, dava dişı sürücü ... sevk ve idaresindeki ve Davalı ... adına kayıtlı ve diğer davalı .... ne 2MSS (Trafik) sigortası ile sigortalı ... plaka sayılı aracın çarpması sonucunda yaya ...' in ölümü ile sonuçlanan ölümlü ve maddi hasarlı trafik kazası meydana gelmesi nedeniyle tazminat talep edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının kısıtlı olup, davanın takibi için Yalova Sulh Hukuk Mahkemesinin 08/03/2019 tarihli ek kararı ile husumete izin kararı verildiği, her ne kadar davacı desteğini kaybettiğinde 42 yaşında ve evli ise de, dosya kapsamında temin edilen, kazadan önce ve sonra alınan davacı hakkında düzenlenen sağlık kurulu raporları ve kısıtlılık kararları gözetilmekle vesayet altında bulunan davacının kaza nedeniyle desteğinden yoksun kaldığı, davacının kısıtlı olmasına karşın yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasında çalışıyor ve ortalama aylık 1.500,00 TL gelir elde ettiği tespit edildiğinden, bu tarihe kadar hesaplanan destek tazminatına karar verilmiş olmasında istinaf talep edenin sıfatına göre isabetsizlik görülmemiştir. TBK'nın "manevi tazminat" başlıklı 56/2.maddesinde "Ağır bedensel zarar veya ölüm hâlinde, zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verilebilir.” şeklinde düzenleme yer almaktadır. Bu yasal hüküm gereğince, hükmedilecek para, zarara uğrayanda manevi huzur duygusunu doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir. O halde, tazminatın miktarı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. Hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Manevi tazminat takdir edilirken, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davacının uğradığı zararın kapsamı, davalının sorumluluğunun niteliği, kusur oranları ve özellikle caydırıcı bir etki doğuracak düzeyde olması gerektiği de göz önünde tutularak, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen tutarlara hükmedilmesi gerekmektedir. Bu açıklamalar çerçevesinde, somut uyuşmazlıkta olay tarihi, kazanın oluş şekli, kusur durumu ile tarafların dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, yukarıda açıklanan ilkeler ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, TBK'nın 56/2.maddesi kapsamında davacı lehine verilen manevi tazminat miktarının, manevi tazminat müessesinin amacına ve hakkaniyete uygun, yeterli ve makul olduğu kanaatine varıldığından bu yöne değinen davacı vekilinin istinaf itirazının yerinde olmadığı kanaatine varılmıştır. Bu nedenlerle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere: 1-Davacı vekilinin yukarıda esas ve karar numarası yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yapmış olduğu istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,2-Harçlar Yasası'na göre alınması gereken 269,85 TL harçtan peşin alınan 59,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 210,55 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,3-İstinaf yargılama giderlerinin istinaf eden üzerinde bırakılmasına,4-Duruşma yapılmadığından, vekalet ücreti hükmedilmesine yer olmadığına, 5-İstinaf aşaması için yatırılan gider avansından artan kısmın yatıran tarafa iadesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere, oy birliği ile karar verildi.19/12/2023