T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
9.HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
ESAS NO: 2023/1034
KARAR NO: 2026/1090
İNCELENEN DOSYANIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
KARAR TARİHİ: 14/02/2023
NUMARASI : 2019/602 Esas - 2023/93 Karar
DAVA : Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat
KARAR TARİHİ: 06/05/2026
Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ :
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 09/08/2019 tarihinde, dava dışı sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki tescilsiz motosikletle, dava dışı ...'ın sevk ve idaresindeki ...plakalı aracın karıştığı trafik kazası neticesinde yolcu olarak bulunan müvekkilinin sakat kalacak şekilde yaralandığını, kaza tespit tutanağına göre, ...plakalı araç sürücüsü ...'ın 2918 sayılı KTK' nın 57/1-e.maddesine göre olan kuralı, tescilsiz motosiklet sürücüsü ...'ın aynı kanunun 52/1-a.maddesindeki kuralı ihlal ettiğinin tespit edildiğini, müvekkilinin yaralanmasına ve sakat kalmasına sebebiyet veren ...plakalı aracın, kazanın meydana geldiği 09/08/2019 tarihinde davalı ... Sigorta bünyesinde ... poliçesi ile sigortalı bulunduğunu belirterek, fazlaya ilişkin tüm dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla; şimdilik talep etmiş oldukları 100-TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının (50-TL geçici, 50-TL sürekli iş göremezlik) temerrüt tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep ile dava ettiği görüldü.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafça dava öncesi müvekkili şirkete 26/09/2019 tarihinde başvuru yapıldığını, şirket tarafından sağlık kurulu raporunun tamamlanması için talepte bulunulmuş olduğunu, bu itibarla dava şartı yerine getirilmeden açılan huzurdaki davanın öncelikle dava şartı yokluğundan usulden reddi gerektiğini, poliçeden dolayı sorumluluklarının, sigortalının kusuru oranında olmak üzere, ölüm/daimi sakatlık halinde kişi başına azami 360.000-TL ile sınırlı olduğunu, manevi tazminatın poliçe teminatlarına dahil olmadığını, kaza esnasında davacının emniyet kemerinin takılı olup olmadığı konusunun araştırılması gerektiğini, davacının kaza anında hatır için taşındığından lehine hesaplanacak tazminattan indirim yapılması gerektiğini, davacı yana SGK tarafından rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığı veya gelir bağlanıp bağlanmadığının tespiti için ilgili SGK'ya müzekkere yazılması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; "Davacının davasının reddine" karar verilmiştir.
Bu karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; hükme esas alınan maluliyet raporunun usul ve esasa aykırı olup, itirazlarını karşılar nitelikte rapor aldırılmaksızın hüküm kurulduğunu, müvekkilinde oluşan sakatlığın halen devam etmekte olup müvekkilinin geçirmiş olduğu ameliyatlar nedeniyle normal yaşamına dönemediğini, müvekkilinin maluliyetinin tespiti için fiziki muayene yapılmadığını, müvekkilinin tedavi gördüğü hastanelere ait tedavi dosyaları ve raporları incelenerek maluliyet raporları tanzim edildiğini, müvekkilinin kaza tarihinde 18 yaşından küçük olması ve yaşı itibariyle kazanç getiren herhangi bir işte çalışmadığından bahisle geçici iş göremezlik zararının oluşmadığı yönünde hüküm kurulmasının usul ve esasa aykırı olduğunu, her ne kadar müvekkilinin kaza geçirdiği tarihte bir geliri olmasa ve müvekkil gelirden mahrum kalmasa dahi, günlük hayatını idame ettirirken daha fazla efor sarf edeceğinin açık olacağını, haksız eylem veya kaza sonucu beden gücü eksilen küçüğün; günlük yaşamını sürdürürken, okula giderken, geleceğini hazırlarken “yaşıtlarına oranla” sakatlığı nedeniyle daha fazla güç (efor) harcayacağıın da aşikar olduğunu belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.
Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır.
Dosya kapsamından, 09/08/2019 tarihinde, dava dışı sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki tescilsiz motosikletle, davalıya ... poliçesi ile sigortalı olup, dava dışı ...'ın sevk ve idaresindeki ...plakalı aracın karıştığı trafik kazası neticesinde, motosiklette yolcu olarak bulunan davacının yaralanması nedeniyle, sürekli ve geçici iş göremezlik zararının tahsili talebiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmıştır.
Trafik kazası nedeniyle açılan tazminat davalarında maluliyete ilişkin alınacak raporların nasıl düzenleneceğine ilişkin ne Karayolları Trafik Kanun’un da ne de Türk Borçlar Kanun’unda düzenleme yapılmamış, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin içtihatları ile kaza tarihine göre dönemsel olarak uygulanması gereken Yönetmelikler açıklanmıştır. Buna göre maluliyete ilişkin alınacak raporların, 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik'i, 01/09/2013 tarihi ile 01/06/2015 tarihleri arasında sonrada Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmelik'i, 01/06/2015 tarihi ile 20/02/2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine, 20/02/2019 tarihinden sonrada Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2024/3323 E. - 2024/5474 K., 2021/12288 E. ve 2022/6235 K., 2021/11515 E. ve 2022/5238 K. sayılı kararları).
İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan ATK 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 01/11/2021 ve ATK 2.Üst Kurulu tarafından düzenlenen 19/12/2022 tarihli maluliyet raporunun davacının fiziken muayenesi yapılarak, kaza nedeniyle düzenlenen tüm tıbbi belgeleri de incelenerek maluliyet oranının tespiti açısından kaza ile yaralanma arasındaki illiyet bağı da açıklanarak kaza tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde düzenlenmiş olmasına göre, hükme esas alınmasında usul, yasa ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına aykırılık bulunmamaktadır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin yerleşmiş içtihatlarına göre 18 yaşından küçük olup aktif çalışması bulunmayan çocuk yararına geçici iş göremezlik tazminatı hükmedilemez. Somut olayda, davacının kaza tarihinde 16 yaşında olup, gelir getiren bir işte çalıştığının düşünülemeyeceği, aksi de iddia ve ispat edilememiş olmakla, tedavi müddeti boyunca mahrum kaldığı herhangi bir kazancı olmadığından geçici iş göremezlik zararı bulunmadığı gözetilerek geçici iş göremezlik tazminat talebinin reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. (Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2021/23783 E. - 2023/2210 K., 2021/4507 E. - 2021/8342 K. sayılı kararları).
HMK'nın 26.maddesi gereği hakim taleple bağlı olup, talepten fazlasına karar veremez. Dava dilekçesinde anlatım, dayanılan vakıalar ve talep kısmında davacının geçici iş göremezlik süresi için efor kaybı bulunduğu iddiası ile bu süre için efor kaybı tazminatı talep edildiği başka bir ifadeyle açıkça geçici iş göremezlik süresi için efor kaybı tazminatı talepli olarak dava açılmadığı anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesince taleple bağlı kalınarak bu yönde bir araştırma ve değerlendirilme yapılmamış olmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.
Bu nedenlerle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere:
1-Davacı vekilinin yukarıda esas ve karar numarası yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yapmış olduğu istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Yasası'na göre alınması gereken 732,00 TL harçtan peşin alınan 179,90 TL harcın mahsubu ile bakiye 552,10 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf yargılama giderlerinin istinaf eden üzerinde bırakılmasına,
4-Duruşma yapılmadığından, vekalet ücreti hükmedilmesine yer olmadığına,
5-İstinaf aşaması için yatırılan gider avansından artan kısmın yatıran tarafa iadesine,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK'nın 361. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay ilgili hukuk dairesine hitaben verilecek temyiz dilekçesi ile temyiz yasa yolu açık olmak üzere oy birliği ile karar verildi.06/05/2026