© Avrupa Konseyi/Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 2012. Bu çeviri, Avrupa Konseyi’nin insan haklarına destek Fonu’nun desteğiyle hazırlanmıştır (/humanrightstrustfund). Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Daha fazla bilgi için, bu belgenin sonunda bulunan yazarın telif hakkı ile ilgili kısmı okuyabilirsiniz.
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court. For further information see the full copyright at the end of this document.
© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2012. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour. Pour plus de renseignements veuillez lire l’indication de copyright/droits d’auteur à la fin du présent document.
Stapleton/İrlanda – 56588/07
Karar 4.5.2010 [3. Daire]
Madde 6
Ceza yargılaması
Madde 6–1
Adil yargılanma
Adil olmayacak bir yargılanmaya maruz kalma riski iddiasına rağmen bir şüphelinin geldiği AİHS’ye taraf ülkeye teslimi: Kabul edilemez
Olaylar – Bu dava Avrupa Konseyi’nin Avrupa tutuklama emri ve Üye devletler arasındaki teslim usulleri hakkında 13 Haziran 2002 tarihli Çerçeve Kararı tarafından oluşturulan mahkûm ve şüphelilerin teslimiyle ilgili düzenlemeyle ilgilidir. Bu düzenleme üye devletler arasındaki suçluların iadesi mekanizmasının yerine geçmiştir.
Başvurucu hakkında, 1978 ile 1982 yılları arasında işlediği dolandırıcılık fiillerinden dolayı, 2004 yılında Birleşik Krallık’ta Avrupa tutuklama emri çıkarılmış ve bu emir sonucunda da başvurucu 2005’te İrlanda’da yakalanmıştır. Britanya makamları, başvurucunun yurt dışında yaşamasından dolayı, sadece 2001’de nerede yaşadığını öğrendiklerini ileri sürmüşlerdir. Başvurucu kendisine itham edilen suçlarla yakalanma tarihi arasında geçen yirmi yıldan fazla süreden dolayı adil bir şekilde yargılanmama konusunda gerçek bir riskle karşı karşıya bulunduğu iddiasıyla teslim edilmesine karşı çıkmıştır. İrlanda Yüksek Mahkemesi başvurucunun Britanya yargı mercileri önünde bu süreye itiraz etme olanağına sahip olduğunu ve bunu yapmasının açıkça daha uygun ve akıllıca olacağını belirterek bu argümanı reddetmiştir.
Hukuk – Madde 6: Bu davanın olayları başvurucunun, Birleşik Krallık’ta, 6. maddeden kaynaklanan haklarının açık bir şekilde yok sayılma konusunda gerçek bir riske maruz kaldığını makul bir şekilde düşünmeye izin vermemektedir. Sözleşmeci bir devlet olarak Birleşik Krallık, AİHS’nin ona yüklediği yükümlülüklere uymaya ve yetki alanı içinde bulunan herkese AİHS’de düzenlenen hak ve özgürlükleri tanımaya söz vermiştir. Bir suçun cezalandırılması konusundaki gecikme tek başına ve her zaman bir ceza yargılamasını geçersiz kılmaz.
Başvurucunun İrlanda mahkemeleri önünde Birleşik Krallık’ta adil yargılanmama konusunda gerçek bir riskin varlığını göstermesinin yeterli olduğu ve haklarının “açıkça yok sayılması” konusunda gerçek bir riskin bulunduğunu göstermesine gerek olmadığı yönündeki argümanı üç nedenle kabul edilemezdir: İlk olarak, böyle bir çözüm AİHM’nin Soering/Birleşik Krallık (no 14038/88, 7 Temmuz 1989) kararında ve sonraki içtihatlarında ortaya konulan ilkelere aykırı olacaktır. İkinci olarak, İrlanda Yüksek Mahkemesi’nin, dosyaya bakıldığında, başvurucunun adil yargılanma ile ilgili şikâyetlerinin Britanya mahkemeleri tarafından incelenmesi ve karar verilmesinin daha iyi olacağına ilişkin kararı çok haklı bir karardır. Üçüncü olarak, Birleşik Krallık AİHS’ye taraf devlet statüsüne sahip olduğuna göre, başvurucunun AİHS’den kaynaklanan haklarının İrlanda mahkemeleri önünde korunması hakkına sahip olduğu yönündeki argümanı tutmamaktadır. Bu dava AİHS’nin 2 ve 3. maddelerinden kaynaklanan ve kesin olan haklarla ilgili değildir. Ayrıca, başvurucunun şikâyetleri uygun bir şekilde incelenmeden ve başvurucuya AİHM’ye başvurma ve ihtiyati tedbir isteme konusunda uygun bir olanak tanınmadan, başvurucunun AİHS’ye taraf olmayan bir devlete gönderilme riski de bulunmamaktadır. Başvurucu, adil yargılanma konusundaki şikâyetleri için, Britanya yargı mercileri önünde, adil bir yargılanmadan yararlanmama riski gerekçesiyle yürütmenin durdurulması ön talebinde bulunma dâhil, birçok başvuru yoluna sahipti. Bu talebin reddi ona, AİHS’nin 6 ve 34. maddelerine dayanarak, sonradan AİHM’ye başvurma olanağı sağlayacaktı.
Son olarak, başvurucunun hemen şartlı tahliye isteme ve istediği bütün şikâyetleri ileri sürme olanağı olduğuna göre, başvurucunun teslim edilmesinden sonra Birleşik Krallık’ta kaçınılmaz bir şekilde tutuklanacağı tezi temelsiz ve inandırıcılıktan uzaktır.
Sonuç: Kabul edilemez (Açıkça temelden yoksun).
© Avrupa Konseyi/Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 2012.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin resmi dilleri Fransızca ve İngilizce’dir. Bu çeviri, Avrupa Konseyi’nin insan haklarına destek Fonu’nun desteğiyle hazırlanmıştır (/humanrightstrustfund). Mahkeme’yi bağlamamaktadır ve Mahkeme, kalitesi konusunda herhangi bir sorumluluk kabul etmemektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarının veritabanı olan HUDOC üzerinden () veya HUDOC’un bildirdiği başka veritabanları üzerinden yüklenebilir. Davanın isminin tamamen yazılması, yukarıdaki telif hakkıyla ilgili ifadelerin kullanılması ve insan haklarına destek Fonu’na referans yapılması şartıyla ticari olmayan amaçlarla kullanılabilir. Bu çevirinin tamamını veya bir kısmını ticari amaçlarla kullanmak isteyen herkesin, bu durumu belirtilen adrese bildirmesi rica olunur: publishing@.
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012.
The official languages of the European Court of Human Rights are English and French. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court, nor does the Court take any responsibility for the quality thereof. It may be downloaded from the HUDOC case–law database of the European Court of Human Rights () or from any other database with which the Court has shared it. It may be reproduced for non–commercial purposes on condition that the full title of the case is cited, together with the above copyright indication and reference to the Human Rights Trust Fund. If it is intended to use any part of this translation for commercial purposes, please contact publishing@.
© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2012.
Les langues officielles de la Cour européenne des droits de l’homme sont le français et l’anglais. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund) Elle ne lie pas la Cour, et celle–ci décline toute responsabilité quant à sa qualité. Elle peut être téléchargée à partir de HUDOC, la base de jurisprudence de la Cour européenne des droits de l’homme (), ou toute autre base de données à laquelle HUDOC l’a communiquée. Elle peut être reproduite à des fins non commerciales, sous réserve que le titre de l’affaire soit cité en entier et s’accompagne de l’indication de copyright ci–dessus ainsi que de la référence au Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme. Toute personne souhaitant se servir de tout ou partie de la présente traduction à des fins commerciales est invitée à le signaler à l’adresse suivante: publishing@.
Full & Egal Universal Law Academy