© Ministerstwo Spraw Zagranicznych, www.gov.pl/diplomacy Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Foreign Affairs for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC
© Ministerstwo Spraw Zagranicznych, www.gov.pl/dyplomacja Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC
EUROPEJSKI TRYBUNAŁ PRAW CZŁOWIEKA
PIERWSZA SEKCJA
DECYZJA
Skarga nr 44745/17
Tomasz STODOLSKI i 14 innych skarg
(zobacz załączona tabela)
Europejski Trybunał Praw Człowieka (Pierwsza Sekcja) na posiedzeniu w dniu 8 kwietnia 2021 r. w składzie Komitetu złożonego z:
Alena Poláčková, Przewodnicząca,
Péter Paczolay,
Gilberto Felici, sędziowie,
i Viktoriya Maradudina, p.o. Zastępca Kanclerza Sekcji.
Uwzględniając powyższe skargi złożone w różnych terminach wskazanych w załączonej tabeli,
Uwzględniając deklaracje złożone przez pozwany Rząd, wzywające Trybunał do skreślenia skarg z listy spraw, a także odpowiedzi skarżących na te deklaracje,
Po naradzie postanawia, co następuje:
FAKTY I PROCEDURA
Lista skarżących znajduje się w załączonej tabeli.
Zarzuty skarżących na podstawie art. 6 ust. 1 Konwencji[1] dotyczące przewlekłości postępowań w ich sprawach oraz na podstawie art. 13 Konwencji dotyczące braku lub niewystarczającego zadośćuczynienia za przewlekłość postępowania przyznanego im przez sąd krajowy zostały zakomunikowane Rządowi polskiemu („Rząd”).
PRAWO
Mając na uwadze podobny przedmiot skarg, Trybunał uznaje za stosowne zbadanie ich łącznie w jednej decyzji.
Rząd poinformował Trybunał, że składa propozycję deklaracji jednostronnych w celu rozwiązania kwestii podniesionych w tych skargach. Rząd przyznał się do problemu przewlekłość postępowania i braku skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym. Zaproponował, że wypłaci skarżącym kwoty wyszczególnione w załączonej tabeli i zwrócił się do Trybunału o skreślenie skarg z listy spraw zgodnie z art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji. Kwoty zostałyby wypłacone w terminie trzech miesięcy od daty notyfikowania decyzji podjętych przez Trybunał. W przypadku braku zapłaty tych kwot we wskazanym powyżej trzymiesięcznym terminie, Rząd zobowiązał się zapłacić zwykłe odsetki od każdej kwoty od dnia upływu wskazanego terminu do dnia uregulowania należności, w stawce równej stopie kredytu Europejskiego Banku Centralnego na koniec dnia z okresu opóźnienia plus trzy punkty procentowe. Rząd zobowiązał się ponadto do przyjęcia szeregu środków generalnych w odniesieniu do innych osób, które są ofiarami podobnych naruszeń lub mogą zostać dotknięte podobnymi naruszeniami w przyszłości.
Wypłaty stanowić będą ostateczne rozwiązanie spraw.
Skarżącym przesłano warunki deklaracji jednostronnych Rządu na kilka tygodni przed datą niniejszej decyzji. Trybunał nie otrzymał od skarżących odpowiedzi akceptujących warunki wskazane w deklaracjach.
Trybunał zauważa, że art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji umożliwia skreślenie skargi z listy spraw jeżeli:
„...z jakiejkolwiek innej przyczyny ustalonej przez Trybunał nie jest uzasadnione dalsze rozpatrywanie skargi”.
Dlatego może skreślić skargi na podstawie art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji na podstawie deklaracji jednostronnej Rządu, nawet jeśli skarżący chcą, aby rozpatrywanie spraw było kontynuowane (zobacz w szczególności wyrok w sprawie Tahsin Acar (zastrzeżenia wstępne) [Wielka Izba], skarga nr 26307/95, §§ 75 77, ETPC 2003-VI).
Trybunał wypracował jasne i szczegółowe orzecznictwo dotyczące skarg dotyczących przewlekłości postępowań cywilnych i karnych oraz braku skutecznego środka odwoławczego w tym zakresie (zobacz na przykład wyrok w sprawie Rutkowski i inni przeciwko Polsce, skarga nr 72287/10 i 2 inne, §§ 160 i 186, 7 lipca 2015 r., z dalszymi odniesieniami).
Uwzględniając twierdzenia zawarte w deklaracjach [jednostronnych] Rządu, a także zobowiązanie ogólne dotyczące przyjęcia szeregu środków generalnych oraz proponowaną kwotę zadośćuczynienia – która jest zgodna z kwotami zasądzanymi w podobnych sprawach wniesionych przeciwko Polsce – Trybunał uznaje, że dalsze rozpatrywanie skarg nie jest już uzasadnione (art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji; zobacz także konkluzje wynikające z pierwszej grupy spraw wniesionych w procedurze wyroku pilotażowego w sprawie Załuska i Rogalska przeciwko Polsce oraz 398 innych skarg (dec.), skargi nr 53491/10 i 72286/10, §§ 48-55, 20 czerwca 2017 r.).
W świetle powyższych rozważań Trybunał jest przekonany, że poszanowanie praw człowieka w rozumieniu Konwencji i jej Protokołów [dodatkowych] nie wymaga dalszego rozpatrywania skarg (art. 37 ust. 1 Konwencji in fine).
Wreszcie Trybunał podkreśla, że jeżeli Rząd nie wywiąże się z warunków zawartych w swoich deklaracjach jednostronnych, skargi mogą zostać ponownie wpisane na listę spraw zgodnie z art. 37 ust. 2 Konwencji (zobacz Josipović przeciwko Serbii (dec.), skarga nr 18369/07, 4 marca 2008 r.).
W związku z powyższym sprawy powinny zostać skreślone z listy skarg.
Z powyższych powodów Trybunał, jednogłośnie,
Decyduje połączyć skargi do wspólnego rozpoznania;
Odnotowuje warunki deklaracji [jednostronnych] Rządu, a także ustaleń mających na celu zapewnienie przestrzegania określonych w nich zobowiązań;
Decyduje skreślić skargi z listy spraw zgodnie z art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji.
Sporządzono w języku angielskim i ogłoszono na piśmie w dniu
29 kwietnia 2021 r.
Viktoriya MaradudinaAlena Poláčková
p.o. Zastępca KanclerzaPrzewodnicząca
ZAŁĄCZNIK
Lista skarg podnoszących zarzuty na podstawie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji
(przewlekłość postępowania karnego i brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym)
Nr
Nr skargi
Data złożenia
Imię i nazwisko skarżącego
Rok urodzenia
Imię, nazwisko i siedziba pełnomocnika
Data wpływu deklaracji jednostronnych Rządu
Data otrzymania ewentualnych uwag skarżących
Kwoty przyznane poszczególnym skarżącym z tytułu szkody majątkowej i niemajątkowej oraz kosztów i wydatków
(w złotych polskich PLN) [2]
44745/17
14.06.2017 r.
Tomasz STODOLSKI
1976 r.
Lipski Marcin
Gdańsk
17.06..2020 r.
9 360
45997/17
20.06.2017 r.
SIGNELLA 1 ANDRZEJ I SŁAWOMIR STASZEWSCY SP. JAWNA
2001 r.
Zygmunt Bogumił
Warszawa
26.06.2020 r.
07.10.2020 r.
7 360
60051/17
09.08.2017 r.
Tomasz STODOLSKI
1976 r.
Lipski Marcin
Gdańsk
17.06.2020 r.
6 240
74304/17
12.10.2017 r.
Edward TOPOLSKI
1937 r.
17.07.2020 r.
31.07.2020 r.
9 360
942/18
28.12.2017 r.
Radosław MAZAK
1971 r.
Mazak Sylwia
Pszczyna
25.09.2020 r.
09.11.2020 r.
8 420
11556/18
26.02.2018 r.
Włodzimierz SŁOWIŃSKI
1956 r.
25.06.2020 r.
28.09.2020 r.
9 360
24742/18
15.05.2018 r.
Kamil NOWAK
1992 r.
25.09.2020 r.
27.11.2020 r.
4 400
24893/18
12.05.2018 r.
Włodzimierz SŁOWIŃSKI
1956 r.
26.06.2020 r.
28.09.2020 r.
5 800
26297/18
29.05.2018 r.
Leszek CZAJEWSKI
1962 r.
Badowski Andrzej
Szczecin
25.06.2020 r.
15 440
39951/18
07.09.2019 r.
Włodzimierz SŁOWIŃSKI
1956 r.
25.09.2020 r.
03.11.2020 r.
13 464
41501/18
09.10.2018 r.
Grzegorz GNIADO
1962 r.
25.09.2020 r.
09.12.2020 r.
34 320
51426/18
18.10.2018 r.
Jacek SADŁOWSKI
1980 r.
Anna KOŚMIDER
1979 r.
Krawiec Diana Dominika
Warszawa
25.06.2020 r.
16.09.2020 r.
14 820
dla każdego skarżącego
3279/19
07.01.2019 r.
Alfred WÓJCIK
1947 r.
26.06.2020 r.
24.09.2020 r.
4 240
8071/19
01.02.2019 r.
Jacek Kazimierz PASZKOWSKI
1970 r.
25.09.2020 r.
26.11.2020 r.
20 680
16698/19
20.03.2019 r.
Marek Krzysztof RÓŻYCKI
1985 r.
26.06.2020 r.
02.11.2020 r.
6 360
[1] Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzona w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, z późn. zm.). [przyp. red.]
[2] Powiększone o wszelkie podatki, jakie mogą zostać nałożone na skarżącego.
Full & Egal Universal Law Academy