Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun usulden reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
CMK'nın 272/3-a maddesine aykırı olarak hapis cezasından çevrilen adli para cezalarına karşı istinaf yoluna gidilemeyeceğine dair İlk Derece Mahkemesinin vermiş olduğu hüküm yanlış olarak verilmiş ise de; sadece eleştiriyle yetinilmiştir.
Sanığa verilen 2.500,00TL adli para cezasının Tasitlendirmesine dair hükmün 6. Fıkrası ve yine ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğini hüküm altına alan 7. Fıkranın 5275 Sayılı Yasanın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisinin kısıtlayacağı anlaşılmış ise de; bu eksikliklerin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen hususlar olduğu, CMK'nın 322. Maddesi gereği düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün 6. ve 7. fıkralarının tamamen hükümden çıkarılarak yerine ,
"Sanığın sosyal ve ekonomik, şahsi halleri gözönünde bulundurularak paraya çevrilen hapis cezasının 1 gün karşığılı olarak 20.00TL'den takdir edilip neticeten sanığın 2.500,00TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,
TCK'nun 52/4. fıkrası gereğince verilen 2.500,00TL adli para cezasının birbirini takip eden birer aylık aralarla 5 eşit taksitle sanıktan alınmasına, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde 5275 Sayılı Yasanın 106/3. maddesi uyarınca işlem yapılmasına" ibarelerinin yazılması suretiyle istinaf başvurusunda bulunanın ileri sürdüğü diğer nedenler yerinde görülmemiş olmakla CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunu DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince kesin olmak üzere 27/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)