Yerel Mahkemece verilen mahkumiyet hükmüne sanık tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın tekerrüre esas alınan Erzurum 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/99 esas, 2007/5 sayılı kararı ile TCK'nın 58.maddesi uygulanmış olması karşısında tekerrür hükümleri uygulanırken 5271 sayılı yasanın 108/3.maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür sebebiyle "mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi" gerektiği halde ilk kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi aleyhe istinaf olmadığından bu husus eleştiri konusu yapılmıştır.
İlk derece mahkemesince yapılan yargılamada, mahkemece kabul edilen oluş, nitelendirme ve değerlendirmenin yerinde olduğu, istinaf başvurularına konu kararda sübuta, usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerde ve yapılan işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı gibi delil ve işlemlerin başkaca bir hukuka aykırılık da içermediği, ispat bakımından yapılan değerlendirmenin yerinde olduğu ve yüklenen eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığı ancak;
Hükmün "B" bölümünde sanığın hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verilmişse de sanık A..B...'nun gönderdiği mesaj içeriğinin "şimdi hastam var, git uşağımın a....'nı s....kerim diyorsun ............. benim param bana gelmesin bak açık açık yazıyorum hepinizi vurmazsam siz benden daha adamsınız" şeklindeki olduğu, gönderilen mesaj bir bütün halinde değerlendirildiğinde hakaret suçunun unsurlarını içermediği, muhatabı üzerinde vücut ve cinsel dokunulmazlığa karşı tehdit niteliğinde olduğu, buna göre de sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1.maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu, sanığın bu suçtan cezalandırıldığı, bunun dışında ayrıca hakaret suçundan cezalandırılmasının yerinde olmadığı anlaşılmakla sanık hakkında hükmün B fıkrasında hakaret suçundan kurulan hükmün bütünüyle hükümden çıkartılarak sanık hakkında TCK'nın 125/1-1 maddesinde düzenlenen hakaret suçundan ayrıca ceza verilmesine yer olmadığına ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
CMK'nun 286/2-a maddesi gereğince kesin olmak üzere 06/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)