Yerel Mahkemece verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
İstinaf başvurusunun usulden reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 280. maddesi gereği başvurunun esası hakkında incelemeye geçildi.
Dosyadaki duruşma tutanakları, diğer belge ve deliller ile istinaf dilekçesi içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık hakkında açılan kamu davası sırasında duruşmaların kanuna uygun biçimde yürütüldüğü ve 5271 sayılı CMK'nın 280/1-d maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirecek ve aynı Yasanın 289.maddesinde belirtilen hukuka kesin aykırılık hallerinin mevcut olmadığı,
Soruşturma ve kovuşturma evrelerinde ileri sürülen iddia ve savunmalar ile ikame edilen delillerin denetimi sağlayacak biçimde ve eksiksiz olarak sergilenerek tespit edildiği, yargılama sonucunda dosyaya yansıyan tüm bilgi ve kanıtların gerekçeli kararda yöntemince tartışılarak ulaşılan vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, ilk derece mahkemesinin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanunda düzenlenen kurallara uygun şekilde belirlenerek bireyselleştirildiği,
Yasal ve takdiri artırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,
Bu bağlamda ilk derece mahkemesinin kararında usul ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu saptanmış olmakla;
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucu kurulan hükmün 8. Fıkrasında sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair karar verilirken sadece TCK nın 58. Maddesine atıfta bulunulduğu, oysa ikinci kez tekerrür hükümlerinin 5275 Sayılı yasanın 108/3 fıkrasında düzenlendiği anlaşıldığından ilk derece mahkemesinin uygulamasının doğru olmasada belirtilen hukuka aykırılığın CMK'nun 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince olayın daha ziyade aydınlanması ve yeniden yargılama yapılması gerekmeden düzeltilebileceği anlaşıldığından,
Hükmün 8.fıkrasın hükümden tamamen çıkarılarak yerine
" Sanık hakkında mahkememizin 2014/543 Esas ve 201575 karar sayılı ilamı ile verilen 11 Ay 7 Gün hapic cezası nedeniyle yasal deneme süresi içerisinde yeniden suç işlediği ve TCK nın 58/2. Maddesi gereğince tekerrür şartları oluştuğu anlaşılmakla, TCK 58/6-7 madde gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ayrıca sanığın tekerrüre esas ilamı incelendiğinde daha önceden hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı, dolayısıyla 2.tekerrürü oluştuğu anlaşıldığından sanık hakkında 5275 sayılı yasanın 108/3 maddesi gereğince koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, yine 108/4 maddesi gereği denetimle serbestlik tedbirinin uygulanmasına " ibarelerinin eklenmesine,
Hükümdeki diğer kısımların aynen kalmasına
Hükmün bu şekilde CMK'nın 280/1-a ve 303 maddeleri gereğince DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Kesin kararın bir suretinin yerel mahkemesince bilgi için sanığa tebliğine,
CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince KESİN olmak üzere, 07/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. (¤¤)