Yerel Mahkemece verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
İstinaf başvurusunun usulden reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 280. maddesi gereği başvurunun esası hakkında incelemeye geçildi.
Dosyadaki duruşma tutanakları, diğer belge ve deliller ile istinaf dilekçesi içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık hakkında açılan kamu davası sırasında duruşmaların kanuna uygun biçimde yürütüldüğü ve 5271 sayılı CMK'nın 280/1-d maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirecek ve aynı Yasanın 289.maddesinde belirtilen hukuka kesin aykırılık hallerinin mevcut olmadığı,
Sanık hakkında Trabzon 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/204 Esas, 2017/405 Karar sayılı ilamı ile TCK nın 58/6-7 Maddesi gereğince tekerrür hükümleri uygulandığından 5275 Sayılı Yasanın 108/3 maddesi gereğince ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekirken uygulanmadığı görülmüşse de aleyhe istinaf olmadığından eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir.
Eleştirilen husus dışında soruşturma ve kovuşturma evrelerinde ileri sürülen iddia ve savunmalar ile ikame edilen delillerin denetimi sağlayacak biçimde ve eksiksiz olarak sergilenerek tespit edildiği, yargılama sonucunda dosyaya yansıyan tüm bilgi ve kanıtların gerekçeli kararda yöntemince tartışılarak ulaşılan vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, ilk derece mahkemesinin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanunda düzenlenen kurallara uygun şekilde belirlenerek bireyselleştirildiği,
Yasal ve takdiri artırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği ancak;
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucu kurulan hükümde sanık hakkında TCK'nun 58.maddesi gereğince uygulama yapılırken Trabzon 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/204 Esas, 2017/405 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken Trabzon 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/242 Esas,2014/51 Karar sayılı (Trabzon 5. Aslye Ceza 2013/60 Esas 2014/176 Karar) ilamının tekerüre esas alınmış olması doğru değilsede,
Belirtilen hukuka aykırılığın CMK'nun 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince olayın daha ziyade aydınlanması ve yeniden yargılama yapılması gerekmeden düzeltilebileceği anlaşıldığından,
Hükmün B bendinin "Sanık hakkında Trabzon 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/204 Esas, 2017/405 karar sayılı ilamı ile hükmolunan 6 AY HAPİS CEZASI tekerrüre esas teşkil ettiğinden TCK'nun 58 (6) ve CGİK'nun 108/1 (c) maddeleri uyarınca sanığın cezasının MÜKERRİRLERE özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra 5275 sayılı CGİK'nun 108/4. Maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri UYGULANMASINA, " şeklinde düzeltilmesine,
Hükmün bu şekilde CMK'nın 280/1-a ve 303 maddeleri gereğince DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Kesin kararın bir suretinin yerel mahkemesince bilgi için sanığa tebliğine,
CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince KESİN olmak üzere, 14/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. (¤¤)