Yerel Mahkemece verilen mahkumiyet hükmüne sanık tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın suç tarihinde saat 01:58'de kolluk birimince yapılan ölçümde 2.04 promil alkollü olduğu ancak aynı gün saat 02:42-03:42 aralığında Rize Devlet Hastanesinde yapılan ölçümde ise 1.16 promil alkollü olduğunun tespit edildiği,
Olayda iki ölçüm arasında zaman farkının da eklenmesi halinde İstanbul Adli Tıp Kurumu 5.Adli Tıp İhtisas Kurulunun bu konudaki raporlarında da belirtildiği üzere kandaki alkol düzeyinin 1 saatte ortalama 0.15 promil azaldığının tıbben belirlenmesi karşısında ikinci ölçüm üzerinden hesaplanan miktarın 2.04 promil alkolün çok altında olacağı, böylelikle ilk ölçümde bulunan 2.04 promil alkol miktarı ile ikinci ölçüm arasındaki çelişki sebebiyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın ikinci ölçüm üzerinden daha az promil alkollü olduğu anlaşıldığından ve bu durumun da sanığın lehine yorumlanması gerektiğinden,
Hükmün 1.fıkrasının birinci bendi çıkartılarak yerine "Sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğundan suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu gözönüne alınarak eylemine uyan TCK'nın 179/3.maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK'nın 179/2.maddesi uyarınca takdiren ve teşdiden 3 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin eklenmesine,
Düzeltilen hususlar dışında ilk derece mahkemesinin kararında usul ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu saptanmış olmakla;
Hükmün bu şekilde CMK'nın 280/1-a ve 303. maddeleri gereğince DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Kesin kararın bir suretinin yerel mahkemesince bilgi için tebliğine,
CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince KESİN olmak üzere, 18/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. (¤¤)