Yerel Mahkemece verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 280. maddesi gereği başvurunun esası hakkında incelemeye geçildi;
Dosyadaki duruşma tutanakları, diğer belge ve deliller ile istinaf dilekçesi içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanıklar Aysun MUSLU ve Enver MUSLU hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik Dairemizce yapılan istinaf incelenmesi neticesinde:
Suça konu taşınmazın bulunduğu Rize ili ÇamlıHemşin İlçesi Kaplıca Mahallesi Samistal Yaylası 431 ada 11 numaralı parsel sınırları içinde mera vasfında olduğu,dava konusu yerin 3. derece doğal sit alanı ve milli park sınırları içerisinde kaldığı ve Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma kurulunun 18/02/2010 gün ve 2529 sayılı kararı ile 3.derece doğal sit alanı olarak ilan edildiği, sit alanlarının sınırları ve derecelerinin belirlendiği ve buna ilişkin ilanların usulünce yapıldığı dosya içerisinde yer alan bilgi ve belgelerle tespit edildiği, Yargıtay'ın benzer kararlarında da vurgulandığı üzere ilan şartının 2863 sayılı Kanunun 65.maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmadığı,Yargıtay 12 CD'nin 2016/9338 E.ve 2019/8710 K .nolu ilamında da belirtildiği üzere ilan şartına ilişkin anılan kanun değişikliğine şekli bir anlam yüklenemeyeceği, yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre söz konusu arazide imar barışı uygulaması kapsamında yapı kayıt belgesi alınmasının özel nitelikteki ceza kanunu olan 2863 sayılı yasanın 65/1 maddesindeki suçun oluşumuna etki etmeyeceği ve etkin pişmanlık kapsamında uygulama alanı bulamayacağı hususu gözetilerek dosya kapsamına göre de koruma kurulunun sit alanı kararının yöntemince ilan edilmiş olması ve yörede bu hususunun genel olarak bilinmesi hususu birlikte değerlendirildiğinde sanığın anılan savunmasına itibar edilmeyerek atılı suçun unsurlarının oluştuğu gözetilerek verilen mahkumiyet hükmünde usul ve yasaya aykırı bir yön saptanamadığından sanığın ileri sürdüğü istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir..
Sanıklar hakkında açılan kamu davası sırasında duruşmaların kanuna uygun biçimde yürütüldüğü ve 5271 sayılı CMK'nın 280/1-d maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirecek ve aynı Yasanın 289.maddesinde belirtilen hukuka kesin aykırılık hallerinin mevcut olmadığı,
Soruşturma ve kovuşturma evrelerinde ileri sürülen iddia ve savunmalar ile ikame edilen delillerin denetimi sağlayacak biçimde ve eksiksiz olarak sergilenerek tespit edildiği, yargılama sonucunda dosyaya yansıyan tüm bilgi ve kanıtların gerekçeli kararda yöntemince tartışılarak ulaşılan vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Bu bağlamda; dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanunda düzenlenen kurallara uygun şekilde belirlenerek bireyselleştirildiği, yasal ve takdiri artırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,
Bu bağlamda ilk derece mahkemesinin kararında dışında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu saptanmış olmakla, istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hüküm fıkrasında Sanıkların sarfına neden olduğu 3 davetiye gideri 42,00 TL, keşif gideri 1.712,03 TL olmak üzere toplamda 1.796.03 TL'nin sanıklardan tahsili ile hazineye irat kaydına yazılmak suretiyle hesap hatası yapılarak fazladan yargılama giderine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı görüldüğünden, duruşma açılarak davanın yeniden görülmesini gerektirmeyen bu hususun, CMK'nun 280/1-a ve 303.maddeleri gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki yargılama giderinin belirlendiği bölümün çıkarıltılması ve yerine "Sanıkların sarfına neden olduğu 3 davetiye gideri 42,00 TL, keşif gideri 1.712,03 TL olmak üzere toplamda 1.754.03 TL'nin sanıklardan tahsili ile hazineye irat kaydına " ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve düzeltilmiş bu şekli ile İSTİNAF BAŞVURUSUNUN CMK'nun 280/1-a maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, CMK'nun 286/2. maddesi uyarınca ve kesin olmak üzere 11/02/2020 tarihinde, oy birliği ile karar verildi. (¤¤)