T.C.
UYUŞMAZLIK MAHKEMESİ
ESAS NO : 2018/599
KARAR NO : 2018/590
KARAR TR: 22.10.2018
ÖZET: 2247 sayılı Yasa’nın 14. maddesinde
öngörülen koşulu taşımayan BAŞVURUNUN
aynı Yasa’nın 27. maddesi uyarınca REDDİgerektiği hk.
KARAR
Davacı : H.A.
Vekili : Av. C.G.
Davalı : Adalet BakanlığıCeza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğü
O L A Y : Davacı vekili dava dilekçesindeözetle; davacının bir iftira nedeniyle Ordu Sulh CezaHakimliğince 20.7.2016 tarihinde tutuklanarak Ordu E Tipi Kapalı Cezaİnfaz Kurumuna konulduğunu; kendi isteği dışındakoğuşunun değiştirildiğini; sonrasında da22.9.2016 tarihinde Kırıkkale Keskin T Tipi Ceza İnfaz Kurumunanakledildiğini; bu naklin kendisini son derece mağdur ettiğinibelirtmesine karşın davalı idare tarafından kaydadeğer bulunmadığını; ayrıca tek kişilikodaya alındığını; sonrasında da Keskin T TipiCeza İnfaz Kurumundan Sincan 2 Nolu F Tipi Ceza İnfaz Kurumuna naklininyapıldığını; tüm bu işlemlerinsürgün ve tecrit niteliğinde olduğunu ileri sürerek,nakil işleminin iptali ile Samsun Ceza İnfaz kurumuna naklinsağlanması istemiyle idari yargı yerinde davaaçmıştır.
ANKARA 14. İDARE MAHKEMESİ: 26.5.2017 gün ve E:2017/1198,K:2017/1740 sayı ile, 4675 sayılı İnfaz HakimliğiKanunun 4.Maddesinden söz ederek, hükümlülerincezalarının infazı, müşahadeye tabi tutulmaları,açık cezaevlerine ayrılmaları, izin, sevk, nakil vetahliyeleri, tutukluların sevk ve tahliyeleri gibi işlem vetahliyelere ilişkin şikayetleri incelemenin ve kararabağlamanın İnfaz Hakimliklerinin görevleri arasındasayıldığı gerekçesiyle 2577 Sayılıİdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15/1-a maddesi hükmüuyarınca davanın görev yönünden reddine karar vermiş,bu karar kesinleşmiştir.
Davacı aynı istemle Ankara Batı İnfazHakimliğine başvurmuş.
ANKARA BATI İNFAZ HAKİMLİĞİ: 21.6.2017gün ve E:2017/3222, K:2017/3181 sayı ile, T.C. AdaletBakanlığı Ceza ve Tevkifevleri GenelMüdürlüğünün 18.6.2012 tarih ve ceza infazkurumlarının tahsisi ve nakil işlemleri başlıklı151 sayılı Genelgesi gereğince hükümlü veyatutukluların başka ceza infaz kurumlarına sevklerindeceza infazkurumunun bağlı bulunduğu yer CumhuriyetBaşsavcılığı veya T.C. Adalet Bakanlığıyetkili olduğundan, bu konuda Hakimliklerine ait yetkibulunmadığından hükümlünün başka cezainfaz kurumlarına sevkineyönelik talebin 4675 sayılıYasa'nın 6/1 fıkrası gereğince reddine karar vermekgerektiği; tutuklu H.A.'nın talebinin 4675 sayılıYasa'nın 6/1 fıkrası gereğince İnfazHâkimliğinin görevi içerisindebulunmadığından reddine karar vermiş, bu kararakarşı davacı tarafından itiraz edilmiştir.
Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesi: 12.7.2017gün ve D.İş No:2017/1773 sayı ile, Ankara Batıİnfaz Hakimliğinin 21.6.2017 tarih ve E:2017/3222, K:2017/3181sayılı kararı usul ve yasaya uygun olduğundan tutukluH.A.'nın itirazının reddine karar vermiş bu kararkesinleşmiştir.
Davacı vekili, Ankara Batı İnfaz Hakimliği'neverdiği dilekçe ile, hakimliklerinin 21.6.2017 gün veE:2017/3222, K: 2017/3181 Sayılı kararıyla, Ankara 14.İdare Mahkemesi'nin 26.5.2017 gün ve E:2017/1198, K: 2017/1740sayılı kararı arasında olumsuz görevuyuşmazlığı ortayaçıktığını ileri sürerek,uyuşmazlığın çözümü içindosyaların Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesiniistemiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi'nin, Hicabi DURSUN’unBaşkanlığında, Üyeler: Şükrü BOZER,Mehmet AKSU, Birol SONER, Süleyman Hilmi AYDIN, Aydemir TUNÇ veNurdane TOPUZ'un katılımlarıyla yapılan 22.10.2018günlü toplantısında: Raportör-Hakim GülşenAKAR PEHLİVAN’ın, 2247 sayılı Yasa’daöngörülen koşulları taşımayanbaşvurunun reddi gerektiği yolundaki raporu ve dosyadaki belgelerokunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen YargıtayCumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇİile Danıştay Savcısı Yakup BAL’ın 2247sayılı Yasa’da öngörülen koşullarıtaşımayan başvurunun reddi gerektiği yolundaki sözlüaçıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİGÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Anayasa’nın 158. Maddesinde, UyuşmazlıkMahkemesi’nin adli ve idari yargı mercileri arasındakigörev ve hüküm uyuşmazlıklarını kesin olarakçözümlemeye yetkili olduğu belirtilmiş; 2247sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş veİşleyişi Hakkında Kanun’un 1. Maddesinde, “Uyuşmazlık Mahkemesi; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ilegörevlendirilmiş, adli ve idari yargı mercileri arasındakigörev ve hüküm uyuşmazlıklarını kesin olarakçözmeye yetkili ve bu kanunla kurulup görev yapan bağımsızbir yüksek mahkemedir…”, 14. maddesinde, “Olumsuzgörev uyuşmazlığının bulunduğunun ilerisürülebilmesi için adli ve idari yargı mercilerinintarafları, konusu ve sebebi aynı olan davada kendilerinigörevsiz görmeleri ve bu yolda verdikleri kararın kesin veyakesinleşmiş olması gerekir. Bu uyuşmazlığıngiderilmesi istemi, ancak davanın taraflarınca ilerisürülebilir.” denilmiştir. Aynı Yasa’nın27. maddesinde ise, Uyuşmazlık Mahkemesi’nin,uyuşmazlık çıkarmaya veya görev uyuşmazlıklarınailişkin istemleri önce şekil ve süreaçısından inceleyeceği; yöntemine uymayan veyasüresi içinde ileri sürülmemiş istemlerireddedeceği kuralına yer verilmektedir.
Dosyanın incelenmesinden, davacının Ordu Sulh CezaHakimliğince 20.7.2016 tarihinde tutuklanarak Ordu E Tipi Kapalı Cezaİnfaz Kurumuna konulduğunu; kendi isteği dışındakoğuşunun değiştirildiğini; sonrasında da22.9.2016 tarihinde Kırıkkale Keskin T Tipi Ceza İnfaz Kurumunanakledildiğini; bu naklin kendisini son derece mağdur ettiğinibelirtmesine karşın davalı idare tarafından herhangi birişlem yapılmadığını; ayrıca tek kişilikodaya alındığını; sonrasında da Keskin T TipiCeza İnfaz Kurumundan Sincan 2 Nolu F Tipi Ceza İnfaz Kurumunanaklinin yapıldığını; tüm bu işlemlerinsürgün ve tecrit niteliğinde olduğunu ileri sürerek,nakil işleminin iptali ile Samsun Ceza İnfaz kurumuna naklininsağlanması istemiyle dava açıldığıanlaşılmıştır.
Dosyalar üzerinde yapılan inceleme neticesinde; görevuyuşmazlığına konu edilen Ankara 14. İdareMahkemesinin 26.5.2017 gün ve E:2017/1198, K:2017/1740 sayılıkararının, bakılan ihtilafın adli yargı merciinde(İnfaz Hakimliği’nde) görülüpçözülmesi gerektiği ve uyuşmazlığınMahkemelerinin görevinde olmadığı gerekçesiyle vedavanın 2577 sayılı İdari Yargılama UsulüYasasının 15/1-a maddesi hükmü uyarınca görevyönünden reddine ilişkin olduğu; buna karşılıkAnkara Batı İnfaz Hakimliğinin 21.6.2017 gün veE:2017/3222, K:2017/3181 sayılıkararının,hükümlü veya tutukluların başkaceza infaz kurumlarına sevklerinde yetkinin ceza infaz kurumununbağlı bulunduğu yer CumhuriyetBaşsavcılığı veya T.C. Adalet Bakanlığınaait olduğu,bu konuda Hakimliklerine ait yetkibulunmadığından bahisle, hükümlününtalebinin 4675 sayılı Yasa'nın 6/1 fıkrasıgereğince reddine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.
Görüldüğü üzere, İnfazHakimliğinin kararının, nakil taleplerinde yetkinin CumhuriyetBaşsavcılığı veya T.C. AdaletBakanlığına ait bulunduğu, Hakimliklerinin bu konudayetkilerinin bulunmadığına ilişkinbulunduğu,“yargı yolunu değiştiren ve idariyargının görevli olduğu gerekçesiyle verilmişbir görevsizlik kararı niteliğinde olmadığından”,adli ve idari yargı yerleri arasında, 2247 sayılıYasanın aradığı biçimde görevuyuşmazlığı oluştuğundan söz etmekmümkün değildir.
Açıklanan nedenlerle, 2247 sayılıYasa’nın 14. maddesinde öngörülen koşullarıtaşımayan başvurunun, aynı Yasa'nın 27. maddesiuyarınca reddi gerekmiştir.
SO N U Ç : 2247 sayılı Yasanın14. maddesindeöngörülen koşulları taşımayanbaşvurunun, aynı Yasa'nın 27. maddesi uyarıncaREDDİNE, 22.10.2018 gününde OYBİRLİĞİİLE KESİN OLARAK karar verildi.
Başkan Üye Üye Üye
Hicabi Şükrü Mehmet Birol
DURSUN BOZER AKSU SONER
Üye Üye Üye
Süleyman Hilmi Aydemir Nurdane
AYDIN TUNÇ TOPUZ
Full & Egal Universal Law Academy