Davacı : K.H.
Sanıklar :1- Y.R.H.
2- Ö.A.
3- L.Ü.
4- D.B.
5- Y.A.
6- E.A.
OLAY : MSB. İstanbul İç Tedarik Bölge Başkanlığı emrinde görevli sanıklar Mly. Kd. Albay Y.R.H., Ecz. Atğm. Ö.A., harcama tahakkuk memuru olarak görevli MS998GN-103 sicilli De. Me. L.Ü., MS.983GN.267 sicilli Svl. Me. D.B.’ın tahakkuk belgeleri asıl ve fotokopilerinde sahtekarlık yaparak mükerrer ödemeler alan, fazla hesap yaparak fazla para tahakkuk ettiren, bazı işlemlerde hiç bir hizmet verilmediği halde belgeler hazırlayarak hizmet vermişçesine ödeme tahsil eden, Türk Silahlı Kuvvetleri Mensubu emekli personele ait cenaze ve hasta nakil işlemlerinde, Komutanlığın, sözleşmeli olarak çalıştığı Ersoy Tur adlı firma yetkilileri sivil kişi sanıklar Y.A. ve E.A.’ın 2000 yılında toplam 6.311.700.000.-TL. ve 2001 yılında toplam 34.462.870.000.-TL. tutarında hazine zararına sebep oldukları eylemleri nedeniyle, 28.1.1992 gün ve MLY. 5151- 2-92/Mali Ynt. 25 sayılı uygulama emrine aykırı hareket ettikleri, eksik veya onaysız fotokopi evrakları ile ya da silinti ve kazıntı yapılmış evraklar üzerinde inceleme yapmadan, gerekli dikkat ve özeni göstermeden, uygulama emri esaslarına uygun hareket etmedikleri, böylece, sivil kişi sanıklar Y.A. ile E.A.’ın hususi belgede sahtekarlık, dolandırıcılık, asker kişi sanıklar, Y.R.H., Ö.A., sivil memurlar L.Ü., D.B.’ın da görevi ihmal suçunu işledikleri ileri sürülerek eylemlerine uyan Türk Ceza Kanunu’nun 79. maddesi uyarınca aynı Kanun’un 503., Askeri Ceza Kanunu’nun 144 maddesi delaletiyle Türk Ceza Kanunu’nun 230/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle Kuzey Deniz Saha Komutanlığı Askeri Savcılığı’nın 12.12.2002 gün ve E:2002/1032 N.C, K:2002/689 sayılı iddianamesiyle kamu davası açılmıştır.
KUZEY DENİZ SAHA KOMUTANLIĞI ASKERİ MAHKEMESİ: 24.12.2003 gün ve E:2003/439,K:2003/680 sayıyla; iddianamede sanıkların görevi, askeri emeklilerin ancak yakınlarının vefatları halinde onlara cenaze masraflarını ödemek olduğu halde, asker kişi sanıklara yüklenen eylem, Askeri Ceza Kanunu’nun 144. maddesi yollamasıyla Türk Ceza Kanunu’nun 230. maddesi olarak nitelendirilmiş olup, 353 sayılı Yasa’nın 12. maddesi hükmü uyarınca, sivil ve asker kişilerin birlikte işledikleri ileri sürülen suçların Türk Ceza Kanunu’nda düzenlenen suçlar nedeniyle ve toplanacak delillere göre değişebileceği de mümkün görüldüğünden, yargılama görevinin adli yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeyen karar kesinleşerek, dava dosyası, İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesi’ne gönderilmiştir.
İSTANBUL 2. ASLİYE CEZA MAHKEMESİ: 15.4.2004 gün ve E:2004/404, K:2004/550 sayıyla; asker kişi sanıklara yüklenen eylemin Askeri Ceza Kanunu’nun 144. maddesi yoluyla Türk Ceza Kanunu’nun 230. maddesine uygun olduğu, sanıkların fikir birliği içinde olup, eylemleri arasında irtibat bulunduğundan birlikte değerlendirilerek sonuca ulaşılacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, dava dosyası, kendisine gelmekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca, Mahkememize gönderilmiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE: Uyuşmazlık Mahkemesi Ceza Bölümünün, Tülay TUĞCU’nun Başkanlığında, Üyeler; Süleyman ÖZCAN, İhsan AKÇİN, Muvaffak TATAR, Erol KÜÇÜKARSLAN, Hasan DENGİZ, Mehmet Sadık LİMAN'ın katılımlarıyla yapılan 1.7.2004 günlü toplantısında, Raportör-Hakim G. Fatma BÜYÜKEREN’ in, başvurunun reddi yolundaki raporu ve dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Ahmet BEŞİNCİ ile Askeri Yargıtay Başsavcı Yardımcısı Derya YAMAN’ın, başvurunun reddine ilişkin yazılı ve sözlü açıklamaları dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosyanın incelenmesinde, adli yargı yerince, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu verilen görevsizlik kararının, sanıklar Y.R.H., Ö.A., L.Ü., D.B., Y.A., E.A.’a tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.
Uyuşmazlığın incelenebilmesi için, 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş Ve İşleyişi Hakkında Kanun'un 1 ve 14. maddeleri uyarınca, yargı yerlerince verilen kararların kesin veya kesinleşmiş olması gerekmektedir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 9.12.1931 gün ve E:1931/12, K:1931/48 sayılı kararında da belirtildiği gibi yargı yolunu değiştirmeye yönelik görevsizlik kararlarının temyize tabi oldukları kuşkusuzdur. Böylece, sanıklara tebliğ edilmeyen görevsizlik kararının kesinleşmesinden söz edilmesine olanak yoktur.
Açıklanan nedenlerle, İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen görevsizlik kararının kesinleşmemiş olması nedeniyle, 2247 sayılı Yasa'nın 1 ve 14. maddesinde belirtilen koşullar oluşmadığından, aynı Yasa'nın 27. maddesi uyarınca yöntemine uygun bulunmayan başvurunun reddine karar verilmesi gerekmektedir.
SONUÇ : 2247 sayılı Yasa'nın 1 ve 14. maddesinde belirtilen koşullar oluşma-dığından aynı Yasa'nın 27. maddesi uyarınca yöntemine uygun bulunmayan BAŞVURUNUN REDDİNE, 1.7.2004 günü KESİN OLARAK OYBİRLİĞİ ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy