© Ministerstwo Spraw Zagranicznych, www.gov.pl/diplomacy Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Foreign Affairs for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC
© Ministerstwo Spraw Zagranicznych, www.gov.pl/dyplomacja Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC
EUROPEJSKI TRYBUNAŁ PRAW CZŁOWIEKA
SEKCJA PIERWSZA
DECYZJA
Skarga nr 21182/17
Marzena WASILEWSKA przeciwko Polsce
i10 innych skarg
(zobacz załączona tabela)
Europejski Trybunał Praw Człowieka (Sekcja Pierwsza) na posiedzeniu w dniu 18 lutego 2021 r. w składzie Komitetu złożonego z:
Alena Poláčková, Przewodnicząca,
Péter Paczolay,
Gilberto Felici, sędziowie,
i Viktoriya Maradudina, p.o. Zastępca Kanclerza Sekcji.
Uwzględniając powyższe skargi złożone w różnych terminach wskazanych w załączonej tabeli,
Uwzględniając deklaracje złożone przez pozwany Rząd, wzywające Trybunał do skreślenia skarg z listy spraw, a także odpowiedzi skarżących na te deklaracje,
Po naradzie postanawia, co następuje:
FAKTY I PROCEDURA
Lista skarżących znajduje się w załączonej tabeli.
Zarzuty skarżących na podstawie art. 6 ust. 1 Konwencji[1] dotyczące przewlekłości postępowań w ich sprawach oraz na podstawie art. 13 Konwencji dotyczące braku lub niewystarczającego zadośćuczynienia za przewlekłość postępowania przyznanego im przez sąd krajowy zostały zakomunikowane Rządowi polskiemu („Rząd”).
PRAWO
Mając na uwadze podobny przedmiot skarg, Trybunał uznaje za stosowne zbadanie ich łącznie w jednej decyzji.
Rząd poinformował Trybunał, że składa propozycję deklaracji jednostronnych w celu rozwiązania kwestii podniesionych w tych skargach. Następnie zwrócił się do Trybunału o skreślenie skarg z listy zgodnie z art. 37 Konwencji.
Rząd przyznał się do problemu przewlekłość postępowania i braku skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym. Zaproponował, że wypłaci skarżącym kwoty wyszczególnione w załączonej tabeli i zwrócił się do Trybunału o skreślenie skarg z listy spraw zgodnie z art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji. Kwoty zostałyby wypłacone w terminie trzech miesięcy od daty notyfikowania decyzji podjętych przez Trybunał.
W przypadku braku zapłaty tych kwot we wskazanym powyżej trzymiesięcznym terminie, Rząd zobowiązał się zapłacić zwykłe odsetki od każdej kwoty od dnia upływu wskazanego terminu do dnia uregulowania należności w stawce równej stopie kredytu Europejskiego Banku Centralnego na koniec dnia z okresu opóźnienia plus trzy punkty procentowe. Rząd zobowiązał się ponadto do przyjęcia szeregu środków generalnych w odniesieniu do innych osób, które były ofiarami podobnych naruszeń lub mogą zostać dotknięte podobnymi naruszeniami w przyszłości.
Wypłaty stanowić będą ostateczne rozstrzygnięcie spraw.
Skarżącym przesłano warunki deklaracji jednostronnych Rządu na kilka tygodni przed datą niniejszej decyzji. Trybunał nie otrzymał od skarżących odpowiedzi akceptujących warunki wskazane w deklaracjach.
Trybunał zauważa, że art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji umożliwia skreślenie skargi z listy spraw jeżeli:
„...z jakiejkolwiek innej przyczyny ustalonej przez Trybunał nie jest uzasadnione dalsze rozpatrywanie skargi”.
Dlatego może skreślić skargi na podstawie art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji na podstawie deklaracji jednostronnej Rządu, nawet jeśli skarżący chcą, aby rozpatrywanie spraw było kontynuowane (zobacz w szczególności wyrok w sprawie Tahsin Acar (zarzuty wstępne) [Wielka Izba], skarga nr 26307/95, §§ 75 77, ETPC 2003-VI).
Trybunał wypracował jasne i szczegółowe orzecznictwo dotyczące skarg dotyczących przewlekłości postępowań cywilnych i karnych oraz braku skutecznego środka odwoławczego w tym zakresie (zobacz na przykład wyrok w sprawie Rutkowski i inni przeciwko Polsce, skarga nr 72287/10 i 2 inne, §§ 160 i 186, 7 lipca 2015 r., z dalszymi odniesieniami).
Uwzględniając twierdzenia zawarte w deklaracjach [jednostronnych] Rządu, a także proponowaną kwotę zadośćuczynienia – która jest zgodna z kwotami zasądzanymi w podobnych sprawach wniesionych przeciwko Polsce – Trybunał uznaje, że dalsze rozpatrywanie skarg nie jest już zasadne (art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji; zobacz także konkluzje wynikające z pierwszej grupy spraw wniesionych w procedurze wyroku pilotażowego w sprawie Załuska i Rogalska przeciwko Polsce oraz 398 innych skarg (decyzja), skargi nr 53491/10 i 72286/10, §§ 48-55, decyzja z dnia 20 czerwca 2017 r.).
W świetle powyższych rozważań Trybunał jest przekonany, że poszanowanie praw człowieka w rozumieniu Konwencji i jej Protokołów [dodatkowych] nie wymaga dalszego rozpatrywania skarg (art. 37 ust. 1 Konwencji in fine).
Wreszcie, Trybunał podkreśla, że jeżeli Rząd nie wywiąże się z warunków zawartych w swoich deklaracjach jednostronnych, skargi mogą zostać ponownie wpisane na listę spraw zgodnie z art. 37 ust. 2 Konwencji (zobacz Josipović przeciwko Serbii (decyzja), skarga nr 18369/07, z dnia 4 marca 2008 r.).
W związku z powyższym, sprawy powinny zostać skreślone z listy skarg.
Z powyższych powodów, Trybunał, jednogłośnie,
Decyduje połączyć skargi do wspólnego rozpoznania;
Odnotowuje warunki deklaracji [jednostronnych] Rządu, a także ustaleń mających na celu zapewnienie przestrzegania określonych w nich zobowiązań;
Decyduje skreślić skargi z listy spraw zgodnie z art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji.
Sporządzono w języku angielskim i ogłoszono na piśmie w dniu
11 marca 2021 r.
Viktoriya MaradudinaAlena Poláčková
p.o. Zastępca KanclerzaPrzewodnicząca
ZAŁĄCZNIK
Lista skarg podnoszących zarzuty na podstawie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji
(przewlekłość postępowania karnego i brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym)
Nr
Nr skargi
Data złożenia
Imię i nazwisko skarżącego
Rok urodzenia
Imię, nazwisko i siedziba pełnomocnika
Data wpływu deklaracji jednostronnych Rządu
Data otrzymania ewentualnych uwag skarżących
Kwoty przyznane poszczególnym skarżącym z tytułu szkody materialnej i niematerialnej oraz kosztów i wydatków
(w złotych polskich PLN) [2]
21182/17
06/03/2017
Marzena WASILEWSKA
1965
26/06/2020
08/10/2020
29 940
21209/17
07/03/2017
Janusz WASILEWSKI
1949
26/06/2020
08/10/2020
29 940
83451/17
23/11/2017
Antoni GOŁEK
(name change: Olivier Piela)
1972
25/09/2020
16/11/2020
8 890
83612/17
05/12/2017
Andrzej KAMIEŃSKI
1955
Zacharzewski Paweł Wacław
Szczecin
25/09/2020
23/11/2020
9 170
7831/18
07/02/2018
Artur Grzegorz BUDZYŃSKI
1974
25/09/2020
04/12/2020
9 360
24521/18
09/05/2018
Tomasz LENDZION
1970
25/09/2020
23/11/2020
23 710
31779/18
20/06/2018
Tomasz JAKUBOWSKI
1968
Bzdyń Agata
Warszawa
25/09/2020
23/11/2020
33 440
54143/18
25/04/2019
Krystian PRUŻYŃSKI
1982
25/09/2020
04/12/2020
21 840
7691/19
22/01/2019
Robert SULIGA
1976
26/06/2020
24/09/2020
12 160
18579/19
19/03/2019
Dariusz Sebastian KACZMARCZYK
1976
25/09/2020
27/11/2020
7 570
19776/19
27/03/2019
Damian OBREMSKI
1972
25/09/2020
19/11/2020
3 710
[1] Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzona w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, z późn. zm.). [przyp. red.]
[2] Powiększone o wszelkie podatki, jakie mogą zostać nałożone na skarżącego.
Full & Egal Universal Law Academy