Sprawa C-333/03
Komisja Wspólnot Europejskich
przeciwko
Wielkiemu Księstwu Luksemburga
Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego – Brak transpozycji dyrektywy 98/50/WE – Przejęcie przedsiębiorstwa – Ochrona praw pracowniczych
Streszczenie wyroku
Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego – Badanie zasadności przez Trybunał – Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę – Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii
(art. 226 WE)
WYROK TRYBUNAŁU (trzecia izba)
z dnia 10 czerwca 2004 r. (*)
Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego – Brak transpozycji dyrektywy 98/50/WE – Przejęcie przedsiębiorstwa – Ochrona praw pracowniczych
W sprawie C-333/03
Komisja Wspólnot Europejskich, reprezentowana przez M.-J. Jonczy, działającą w charakterze pełnomocnika, z adresem do doręczeń w Luksemburgu,
strona skarżąca,
przeciwko
Wielkiemu Księstwu Luksemburga, reprezentowanemu przez S. Schreinera, działającego w charakterze pełnomocnika,
strona pozwana,
mającej za przedmiot stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 98/50/WE z dnia 29 czerwca 1998 r. zmieniającej dyrektywę 77/187/EWG w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części zakładów (Dz.U. L 201, str. 88), lub, w każdym razie, nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, jakie na nim ciążą na mocy tej dyrektywy,
TRYBUNAŁ (trzecia izba),
w składzie: A. Rosas, pełniący obowiązki prezesa trzeciej izby, R. Schintgen i N. Colneric (sprawozdawca), sędziowie,
rzecznik generalny: L. A. Geelhoed,
sekretarz: R. Grass,
uwzględniając sprawozdanie sędziego sprawozdawcy,
podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,
wydaje następujący
Wyrok
1 Skargą złożoną w sekretariacie Trybunału w dniu 30 lipca 2003 r. Komisja Wspólnot Europejskich wniosła, zgodnie z art. 226 WE, o stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 98/50/WE z dnia 29 czerwca 1998 r. zmieniającej dyrektywę 77/187/EWG w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów (Dz.U. L 201, str. 88, zwanej dalej „dyrektywą”) lub, w każdym razie, nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, jakie na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.
Ramy prawne i postępowanie poprzedzające wniesienie skargi
2 Dyrektywa w art. 2 stanowi, że:
„1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne w celu zastosowania się do niniejszej dyrektywy najpóźniej z dniem 17 lipca 2001 r. […].
2. Podjęte przez Państwa Członkowskie środki, o których mowa w ustępie 1, zawierać będą odniesienie do niniejszej dyrektywy lub zostaną zaopatrzone w takie odniesienie w momencie publikacji. Sposoby dokonania odniesienia ustalają Państwa Członkowskie.
Państwa Członkowskie poinformują niezwłocznie Komisję o środkach, jakie przyjęły w celu wdrożenia niniejszej dyrektywy” [tłumaczenie nieoficjalne].
3 Dyrektywa Rady 77/187 została uchylona dyrektywą Rady 2001/23/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów (Dz.U. L 82, str. 16). Zgodnie z art. 12 dyrektywy 2001/23 dyrektywa 77/187/EWG, w zmienionym brzmieniu, traci moc, bez uszczerbku dla zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów transpozycji zawartych w załączniku I część B do dyrektywy 2001/23. Wyżej wymieniony załącznik I część B ustala ostateczny termin transpozycji dyrektywy na dzień 17 lipca 2001 r.
4 Nie otrzymawszy notyfikacji krajowych środków transpozycji dyrektywy, Komisja wszczęła postępowanie w sprawie uchybienia zgodnie z art. 226 WE. Po wezwaniu Wielkiego Księstwa Luksemburga do przedstawienia uwag wydała, w dniu 3 kwietnia 2003 r., uzasadnioną opinię polecającą temu Państwu Członkowskiemu podjęcie środków niezbędnych w celu zastosowania się do tej opinii w terminie dwóch miesięcy od dnia jej otrzymania.
5 W związku z brakiem odpowiedzi Wielkiego Księstwa Luksemburga na tę opinię Komisja postanowiła wnieść niniejszą skargę.
W przedmiocie skargi
Argumenty stron
6 Komisja twierdzi, że Wielkie Księstwo Luksemburga nie podjęło środków niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy lub, w każdym razie, nie podało ich do jej wiadomości, uchybiając w ten sposób zobowiązaniom, jakie na nim ciążą na mocy wyżej wymienionej dyrektywy.
7 Wielkie Księstwo Luksemburga podnosi, że projekt ustawy nr 4896 zawierającej przepisy dotyczące ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstwa, zakładu lub części zakładu, mający na celu transpozycję dyrektywy, został złożony w dniu 27 grudnia 2001 r. w Chambre des députés (Izbie Deputowanych). W wyniku dwóch opinii wydanych przez Conseil d'État (Radę Stanu) w maju i lipcu 2003 r., komisja pracy i zatrudnienia Chambre des députés postanowiła w dniu 7 lipca 2003 r. wnieść poprawki do tekstu projektu ustawy. Poprawki te zostały przyjęte na posiedzeniu Conseil de gouvernement (rządu) w dniu 18 lipca 2003 r. i przekazane do Conseil d'État oraz Chambre des députés. Na posiedzeniu w dniu 7 lipca 2003 r. wyżej wymieniona komisja postanowiła wprowadzić projekt ustawy do porządku dziennego Chambre des députés, tak by głosowanie nad nim mogło się odbyć w październiku 2003 r.
Ocena Trybunału
8 Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa, fakt uchybienia należy oceniać w zależności od sytuacji Państwa Członkowskiego w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (zob. w szczególności wyroki z dnia 15 marca 2001 r. w sprawie C-147/00 Komisja przeciwko Francji, Rec. str. I-2387, pkt 26 i z dnia 4 lipca 2002 r. w sprawie C-173/01 Komisja przeciwko Grecji, Rec. str. I-6129, pkt 7).
9 Jest zaś bezsporne, że Wielkie Księstwo Luksemburga nie podjęło środków niezbędnych w celu zapewnienia transpozycji dyrektywy w terminie wyznaczonym w uzasadnionej opinii.
10 W związku z powyższym należy stwierdzić, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, jakie na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.
W przedmiocie kosztów
11 Zgodnie z art. 69 § 2 regulaminu kosztami zostaje obciążona, na żądanie strony przeciwnej, strona przegrywająca sprawę. Ponieważ Komisja wniosła o obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania, a Wielkie Księstwo Luksemburga przegrało sprawę, należy obciążyć je kosztami postępowania.
Z powyższych względów
TRYBUNAŁ (trzecia izba)
orzeka, co następuje:
1) Nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 98/50/WE z dnia 29 czerwca 1998 r. zmieniającej dyrektywę 77/187/EWG w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części zakładów, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy powyższej dyrektywy.
2) Wielkie Księstwo Luksemburga zostaje obciążone kosztami postępowania.
Rosas
Schintgen
Colneric
Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym w Luksemburgu, w dniu 10 czerwca 2004 r.
Sekretarz
Prezes trzeciej izby
R. Grass
A. Rosas
* Język postępowania: francuski.
Top